Mag ik nieuwe voeten? (25 t/m 31)

In mijn vorige hardloopupdate schreef ik over een ontluikende liefde voor een racefiets. Aangezien het hardlopen moeizaam blijft gaan (mede door mijn voetklachten) en die fiets er nog niet is, ben ik ook de afgelopen weken veelvuldig in de sportschool geweest. Eigenlijk kom ik met hardlopen niet meer verder dan een rondje van circa 5 km. Als je altijd last van je voeten hebt, ondanks het derde paar steunzolen in 2 jaar tijd (en die ook nog eens braaf altijd draagt!) en thuis eigenlijk niet meer op blote voeten en/of sokken kunt wandelen omdat dit teveel pijn doet, heb ik besloten dat ik een nieuw paar voeten wil :-)

Maar serieus, of ik nu wel of niet hardloop, veel of weinig wandel, de pijn is er altijd, soms heel erg, soms nihil maar het komt altijd terug. Vrij frustrerend en die frustratie uitte ik afgelopen week ook bij mijn fysiotherapeute en die adviseerde om toch weer eens verder te kijken. Wellicht terug naar een orthopeed (help, dan moet ik mijn tenen wellicht recht laten zetten, zie deze blog) of wellicht naar een sportarts? Als iemand ervaringen heeft met de laatste, lees ik dat graag terug in de reacties. Ik ga er in ieder geval nog eens serieus over nadenken aangezien mijn klachten me ook regelmatig belemmeren buiten het hardlopen. Wordt vervolgd…

Maar gelukkig spotte ik de afgelopen weken wel nog wat nieuwe murals in Heerlen tijdens de spaarzame hardlooprondjes, waaronder die op de foto.

Advertenties

Een nieuwe ontluikende liefde… (11 t/m 24)

IMG_5384.JPGOp 1 april liep ik mijn tiende halve marathon, zie verslag. Daarna kwam meteen de klad in het hardlopen aangezien mijn doel behaald was en ik andere prioriteiten kreeg euh nam. Met moeite perste ik er per week twee korte rondjes uit en bracht ik een bezoek aan de sportschool. Om mezelf te motiveren schreef ik me in voor de Tilburg Ten Miles via mijn werkgever maar de afgelopen weken werd al duidelijk dat ik dat doel op deze manier echt niet zou gaan halen.

Het weer speelt ook niet echt mee. Voor een slecht weer loper is het warme voorjaar ‘killing’ en om nou drie keer per week de wekker nog vroeger te zetten dan normaal, nee dank u. Dus de inschrijving weer geannuleerd en hopen dat het snel herfst wordt :-)
IMG_5397
Maar even serieus, ik mis het hardlopen enorm als ik geblesseerd ben maar het lijkt erop dat ik op dit moment tevreden ben met twee of maximaal drie hobbelrondjes (van elk max 5 km) per week. Waar ik op dit moment echt een beetje blijer van word is krachttraining in de sportschool. Oh jee, nu heb ik het gezegd hé, de sportschool want ja, dat lijkt soms wel een woord dat je binnen de hardloopwereld (als ik daar nog deel van uitmaak met deze frequentie haha) niet mag noemen. Want fitness is saai, het is binnen en hardlopen is helemaal de bom (en we Instagrammen ons tijdens dat lopen helemaal suf, sorry kleine frustratie). Terwijl ik toch echt merk dat het mijn lijf goed doet, die krachttraining. En oh ja, dat fietsen natuurlijk. Niet belastend voor mijn problematische voetjes, lekker een muziekje luisteren of een boekje lezen op de iPad (of je werkmail wegwerken ahum) en werken aan mijn conditie. Ik heb dat echt herontdekt tijdens de trainingen voor Praag en ik zou het ook graag buiten willen gaan doen. De afgelopen weken hadden we in de regio zowel de Amstel Gold Race toerversie en Limburgs Mooiste gehad en ik denk dat ik (zeker aan die laatste want veel keus uit routes), hier heel graag een keer aan wil meedoen.

Mijn nieuwe ontluikende liefde vraagt wel nog wat extra’s, een racefiets namelijk… Dus daar ga ik de komende maanden maar eens naar op zoek. Als ik er dan nog een wetsuit bij krijg en fatsoenlijk leer zwemmen, kan ik meteen door voor een 1/4 of 1/8 triathlon :-)

NB: Met de Pinksterdagen zat ik in Den Haag en uiteraard heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om een rondje over het strand te lopen (dat dan weer wel), zie foto’s.

Fingers crossed (42 t/m 52)

* zucht * Ik was goed op weg naar Praag en liep alweer dik 10 km maar helaas, twee weken geleden dacht mijn rechtervoet ‘laat ik ook eens wat aandacht opeisen na al dat gedoe over die linkervoet’… Met als gevolg een stekende pijn onder mijn rechtervoorvoet. De alarmbellen gingen af dus huisarts, podotherapeut én fysiotherapeut werden ingeschakeld. Inmiddels heeft de podotherapeut de rechter steunzool ook aangepast dus kon ik vanmiddag voorzichtig weer wat hobbelen. Nog niet geheel pijnloos maar het was te doen…
img_3558
Het plan is nu om met een aangepast trainingsschema van een looptrainer richting Praag mijn trainingen af te gaan werken. Net als voor mijn hele marathons ga ik nu ook weer veel fietsen. Uiteraard moet ik wel mijn lange duurlopen doen, maar ik hoop met deze aangepaste trainingen wat meer rust voor mijn lijf (en vooral voor mijn voeten) te brengen.

Dubbel spannend want ik liep nog niet eerder met een schema van een ‘derde’. Ik weet nu al dat ik me schuldig ga voelen als ik een keer een training moet skippen… En hoe gaan mijn voeten reageren als er langere afstanden in de agenda staan? Maar als het de komende weken net zo’n mooi weer is als vandaag, dan hoor je mij niet klagen. En als het regent ga ik gewoon fietsen en fitnessen in de sportschool :-)

Op naar 2017!

NB: De foto’s maakte ik vandaag bij mijn rentree.

Ja hoor, ik loop nog (33 t/m 41)

img_2384Pardon, ik zie net dat ik in week 32 de laatste keer van me heb laten horen op hardloopgebied. Even teruglezen

Oh jee, ik zeg iets over een vierde marathon. Nou, zo ver is het nog lang niet maar ik ga wel weer een dappere poging doen voor die tiende halve. Dat liep in 2015 een beetje in de soep in Reykjavik. Het bleek wel echt een supervakantie (ik wil echt nog een keer terug!) dus zo heel erg teleurgesteld was ik daar nou ook weer niet. img_2538

Maar er komt een nieuwe trainingspoging tot nummer 10 en die staat, net als de vorige keer, gepland in stad waar mijn lief en ik nog nooit zijn geweest, namelijk Praag. Op 1 april 2017 (geen grapje) wordt daar een halve marathon gehouden en mijn lief gaat daar zijn debuut maken. En ik? Ik hoop dat mijn voet het houdt en heb besloten dat ik dat alleen maar weet als ik meer ga trainen dus hup hup hup, op naar de duurlopen rond de twee uur in de komende vijf maanden. Ik heb er zin in!

Overigens loop ik nu weer gemiddeld 3 tot 4 keer per week, meestal buiten, soms een intervaltraining in de sportschool en als ik echt veel tijd heb, doe ik er nog een fietstraining bij ook. En ik ben zelfs twee weken geleden begonnen met yoga, het moet niet gekker worden.

NB: de foto’s maakte ik tijdens de trainingen van 8 en 20 september, genieten!

Vakantie, verhuizen en hardlopen (30 t/m 32)

fokke en sukke

Zo, dat waren drie afwisselende weken! Na de laatste update zijn we 10 dagen op vakantie gegaan en hebben we rondgereisd door Engeland en Wales, stukjes dan hè want in 10 dagen kun je niet alles zien (maar wel hele mooie dingen, waaronder Stonehenge, zie voor een kleine compilatie inclusief Stonehenge de foto hieronder). Beiden hebben we niet gelopen op vakantie, in de zin van hardlopen. Wel heel veel geslenterd en in Wales in Brecon Beacons National Park twee mooie wandelingen gemaakt, onder andere naar de hoogste (relatief) bergtop van Zuid-Wales, de Pen Y Fan. Flinke steile klim maar technisch gezien totaal niet moeilijk. IMG_1915
Bij terugkomst even twee dagen bijkomen en toen kregen we de sleutel van ons nieuwe huisje. We zijn verhuisd naar de buren :-) Een appartement dat twee keer zo groot is als ons oude en twee verdiepingen telt. Dat laatste zorgde ervoor dat ik ook tijdens de verhuizing niet gelopen heb. Want poetsen, kratjes tillen en trap op- en aflopen is ook sporten. En dat klopte ook toen ik vorige week op de weegschaal ging staan, niets bijgekomen ondanks veel snoepen en junk food de afgelopen weken!
marathonNu is de rust weer wat wedergekeerd en heb ik de draad weer opgepakt, mede omdat ik nu nog veel tijd heb vanwege vakantie. De afgelopen week liep ik op maandag en donderdag en trainde ik in de sportschool op dinsdag. Het voornemen is om zondag ook nog een rondje te gaan lopen zodat deze week weer eens vier trainingen telt, dat was alweer een tijdje geleden.

En ondanks dat ik niet van plan om ooit nog eens marathon te lopen…  Op het moment dat de marathon medailles bij de verhuizing tevoorschijn kwamen moest ik eraan denken dat er toch wellicht, ooit, een vierde bij gaat komen. Maar ik beloof niets :-)

Update hardlopen enzo (23 t/m 29)

FullSizeRender (00C)Een paar weken geleden jubelde ik dat ik weer aan het hardlopen was, dankzij een cortisone spuit in mijn voet. Inmiddels zit het ‘in 6 weken 30 minuten hardlopen’ schema er op en heb ik ook de controle-afspraak bij de orthopeed achter de rug. En nog steeds pijnvrij hè mensen, ongelooflijk maar waar.

Het goede nieuws is dan ook dat ik weer lekker aan het hobbelen ben geslagen, vanochtend liep ik nog 5,5 km zonder pijn op nieuwe schoenen (want dat moest van de orthopeed en dan doe dat ik braaf :-) Het slechte nieuws is, dat op het moment dat de klachten terugkomen, ik echt onder het mes moet om of die zenuwknoop weg te laten halen of voor een hallux valgus operatie. Dat laatste is geen pretje heb ik me laten vertellen en ik hoop daarom dat ik nergens meer last van krijg.

Een nieuw doel heb ik dus nog niet, als ik voorlopig pijnvrij mijn 5 km rondjes kan afwerken hoor je mij niet klagen. Het is op dit moment voor een slechtweer loper zoals ik ben, tenslotte ook geen weer om langer dan 30-35 minuten onderweg te zijn :-)

Ik loop weer! (21 en 22)

IMG_0785Ongelooflijk maar waar, twee weken geleden kreeg ik bij de orthopeed een cortisone spuit in mijn linkervoet. Amper 24 uur later was de pijn weg en die is tot dusver ook weg gebleven. Ok, niet te vroeg juichen natuurlijk want ik heb al begrepen dat zo’n spuit meestal maar tijdelijk werkt maar voor nu ben ik gewoon heel erg blij dat ik weer pijnloos kan wandelen. En sinds afgelopen maandag ook weer hardlopen, jippie. Navraag bij de orthopeed leerde ik dat ik weer heel voorzichtig mocht gaan opbouwen dus ik heb meteen via Runtastic een beginnersschema gedownload. Dat bouwt binnen zes weken, met drie trainingen per week, op naar 30 minuten hardlopen aan een stuk.

Uiteraard zorg ik wel voor rustdagen tussen het lopen en de derde training vandaag (10 x 2 minuten) was ook best pittig (na vijf maanden zonder hardlopen) maar ach, ik loop weer! Omdat de studie ook langzaam het einde nadert heb ik de afgelopen week zelfs vier keer kunnen sporten (drie keer hardlopen en een keer fietsen en fitness op de sportschool, zie fotootje). Dat was echt te lang geleden!

Overigens moet ik 14 juli terug op controle… Nogmaals, het is afwachten hoe het nu verder gaat maar vooralsnog geniet ik van elke pijnvrije wandel- en hardloopmeter!

Cortisone als wondermiddel? (18 t/m 20)

sportblogOver mijn sportieve uitspattingen sinds de laatste hardloopblogpost kan ik kort zijn. De voetklachten zijn er nog en ik fiets en fitness een tot twee keer per week (vaker een dan twee keer moet ik bekennen).

Nog steeds niet klachtenvrij dus ik was blij dat ik vanochtend na bijna vijf maanden klachten eindelijk naar de orthopeed kon. Die was na het combineren van mijn klachten, de voorgeschiedenis (dit speelt eigenlijk al vanaf april 2015), de röntgenfoto’s en een onderzoek meteen duidelijk. De steunzool zou in principe moeten helpen maar omdat die dat niet doet, blijft er een zenuw bekneld (een zenuwknoop) en dat zorgt voor de klachten. Ik heb een cortisone spuit gekregen en moet over zes weken op controle. Als dit niet helpt op de korte of eventueel langere termijn dan is een operatie niet uit te sluiten. Er moet dan wel nog een keuze gemaakt worden tussen een relatief lichte operatie (het verwijderen van de zenuwknoop) of een iets zwaardere (het rechtzetten van mijn dikke teen, die scheef staat – hallux valgus -).

Tja, blij dat er nu iemand goed naar heeft gekeken en heldere en duidelijke informatie heeft gegeven maar hardlopen zit er voorlopig nog niet in. Wat heet, ik ben blij als ik weer pijnvrij kan wandelen. Daarna zie ik wel verder. Gelukkig was het vorige week mooi weer en ben ik op mijn omafietsje een rondje nieuwe streetart in de buurt gaan bewonderen. Goede training, zo zonder versnellingen :-) en ook nog wat mooie plaatjes geschoten.

En nu weet de huisarts het ook niet meer… (13 t/m 17)

londenOp 28 maart blogde ik over mijn hernieuwde kennismaking met de podotherapeut die constateerde dat ik een capsulitis aan het mtp-gewricht heb. Fijn maar hoe kom je er weer vanaf?

Vooralsnog hebben zowel de huisarts als de podotherapeut daar geen antwoord op. Zelf word ik er ook moedeloos van want ondanks de nieuwe steunzolen werden de klachten daarna steeds erger. Ik kon nauwelijks wandelen en uiteindelijk werden de nieuwe zolen na amper twee weken weer aangepast én kreeg ik ontstekingsremmers. Dat eerste heeft een ietsiepietsie geholpen maar de klachten blijven terugkomen. Dat laatste bleek troep en de bijwerkingen zorgden er zelfs voor dat ik midden in de nacht op de huisartsenpost belandde. Echt een win win situatie NOT, én pijn aan mijn voet én buikpijn…

Vorige week ben ik toch maar weer terug naar de huisarts gegaan en die weet het ook niet meer. Dus ja, nu moet ik 20 mei (hoezo lange wachttijd) naar de orthopeed in het ziekenhuis. Eens kijken of die me weer aan het wandelen / hardlopen krijgt. Tot die tijd zal er van hardlopen niets komen dus er komt nog wel extra’s bij de vier hardlooploze maanden waar ik nu al aan zit… Wordt wederom vervolgd…

Verder probeer ik, ondanks de laatste loodjes van de studie, een keer per week naar de sportschool te gaan. Meer lukt helaas niet, ik heb er geen energie voor en vind het ook eigenlijk niet zo leuk. Het enige dat ik kan is fietsen en dat is saai, ondanks muziekjes en een tv scherm voor mijn neus. Maar ik moet het er mee doen!

NB: De foto is gemaakt in april 2011. Vijf jaar geleden liep ik mijn tweede marathon in mijn favoriete stad. Mooie herinneringen en de allermooiste hardloopmedaille die ik in mijn bezit heb!

Capsulitis mtp-gewricht (2 tot en met 12)

Mijn laatste hardloopupdate op dit blog dateert van 9 januari. Helaas er sindsdien weinig veranderd en zit ik nog steeds met die blessure. Ja, dezelfde als vorig jaar en nee, het is met rust niet minder gelopen. Ok, ik heb 16 januari nog een rondje gelopen maar dat mag geen naam hebben, het was zelfs een pijnlijk rondje.
Uiteraard heb ik wel actie ondernomen en ik ben begin februari terug op controle geweest bij de podotherapeut. Die gaf aan dat de zooltjes (van amper 6 maanden oud) nog prima waren. Maar ja, de klachten bleven en toen ik een paar weken later zelfs niet meer fatsoenlijk naar mijn werk kon wandelen (een tochtje van niks, amper 20 minuten) heb ik bij de huisarts aan de bel getrokken. 10274194_10207838753782985_3309432653196254767_n Die concludeerde, net als mijn fysiotherapeut dat de zolen misschien toch te weinig te steun gaven. Grrrrrr, op zoek naar een second opinion dus en die heb ik twee weken geleden gekregen bij een andere podotherapeut. En zoals ik toen op Facebook meldde:

‘Een vastzittende fibula (kuitbeen), een hallux valgus (een scheve grote teen) zorgen, gezellig saampjes, voor mijn klachten die dan weer samen te vatten zijn als ‘capsulitis mtp-gewricht’. Dit kan ook chronisch worden * help *
Zoals in: ‘Deze ontsteking komt vaak voor onder de voorvoet bij het gewricht van de tweede en derde teen. Er is vaak zwelling aan de bovenzijde van de voorvoet en de pijn kan zowel aan de bovenzijde als aan de onderzijde zijn’. Exact mijn klachten die me nu al 2,5 maand van hardlopen afhouden.’

Dus heb ik sinds afgelopen vrijdag nieuwe zooltjes. Die zowel mijn doorgezakte voet als mijn tenen ondersteunen. De verwachting is dat het nog circa 4-6 weken duurt voordat ik weer pijnloos kan wandelen *shock*

Vanwege de pijn kan ik dus ook niet op een crosstrainer of op een roeiapparaat kruipen in de sportschool, het enige dat ik kan is fietsen. En laat ik daar nu net een bloedhekel aan hebben. Het kost daarnaast ook nog eens meer tijd :-( Ik weet dat er ergere dingen op de wereld zijn en dat ik nu extra veel tijd aan studie kan besteden *ahum* maar ik mis het buiten hardlopen echt! Maar voor nu is pijnloos wandelen de eerste uitdaging…

NB: de Adidas gympen zijn inmiddels weer mijn beste vrienden want het is het enige paar schoenen waar de zolen echt fatsoenlijk in passen!

En we beginnen 2016 met… (1)

23720366425_c9c7006525_z
… een blessure :-( Ik weet dat er ergere dingen op de wereld zijn maar toen ik op 1 januari een rondje ging lopen en weer last kreeg van mijn voet/teenblessure, baalde ik toch wel even. Gewoon dezelfde klachten als in 2015 waardoor ik onder andere in Reykjavik die halve marathon niet kon lopen. Enfin, nu weer regelmatig (lees: altijd) schoenen mét steunzolen aan (helaas passen die krengen maar in 1 paar gympen), fietsen op de sportschool (SAAI!!!), fitness en naar de fysio. Door (te)veel afspraken op mijn werk en ook voor school én de drukke agenda van mijn vertrouwde fysio kan ik pas de 25e januari terecht voor een behandeling. Helaas, het is niet anders!

NB: De foto maakte ik een paar weken geleden tijdens het zondagochtend rondje met mijn vriend. Deze haas zit in de startblokken net als ik, om weer naar buiten te gaan om te gaan hardlopen!

And the winner is… Reykjavik (49 t/m 52)

23694285816_0dd40f36c6_b

En omdat het bijna 2016 is, ook nog maar een laatste hardloopupdate al valt er nog steeds weinig te melden. Ik hobbel hobbel hobbel en geniet daarbij van het lekkere weer en ach, afgelopen week liep ik zowaar nog eens meer dan 7 kilometer. Dat was me al niet meer gelukt sinds die ene hardloopwedstrijd in augustus in Reykjavik. Met afstand ook de leukste (en enige) wedstrijd in 2015.

Het was sowieso een gek jaar op het gebied van hardlopen. De zomervakantie werd afgestemd op mijn tiende halve marathon maar een paar maanden daarvoor raakte ik geblesseerd aan een voet waarna een redelijk lange revalidatieperiode volgde en ik ineens steunzolen moest gaan dragen.

Toen werd het zomer, kreeg ik een tablettenkuur die mijn lijf niet zo leuk vond dus werd die halve marathon ineens een 10 kilometer. Maar wel een hele bijzondere die ik samen met mijn vriend liep en net boven het uur wist te finishen.

Gewoon hobbelen blijft dan ook mijn motto voor 2016 en na het afronden van mijn studie (hopelijk ergens midden 2016) wordt het hoog tijd voor die tiende halve of wie, een vierde hele…

Fijne jaarwisseling en een gelukkig en gezond 2016 gewenst!

NB: De foto maakte ik een paar weken geleden tijdens een hardlooprondje. Het is een van de nieuwste streetart aanwinsten in Heerlen en markeert het einde van het jaar van de mijnen. En het is een symbool van de kameraadschap die diep onderin ‘de koel’ heerste.