Een nieuwe ontluikende liefde… (11 t/m 24)

IMG_5384.JPGOp 1 april liep ik mijn tiende halve marathon, zie verslag. Daarna kwam meteen de klad in het hardlopen aangezien mijn doel behaald was en ik andere prioriteiten kreeg euh nam. Met moeite perste ik er per week twee korte rondjes uit en bracht ik een bezoek aan de sportschool. Om mezelf te motiveren schreef ik me in voor de Tilburg Ten Miles via mijn werkgever maar de afgelopen weken werd al duidelijk dat ik dat doel op deze manier echt niet zou gaan halen.

Het weer speelt ook niet echt mee. Voor een slecht weer loper is het warme voorjaar ‘killing’ en om nou drie keer per week de wekker nog vroeger te zetten dan normaal, nee dank u. Dus de inschrijving weer geannuleerd en hopen dat het snel herfst wordt :-)
IMG_5397
Maar even serieus, ik mis het hardlopen enorm als ik geblesseerd ben maar het lijkt erop dat ik op dit moment tevreden ben met twee of maximaal drie hobbelrondjes (van elk max 5 km) per week. Waar ik op dit moment echt een beetje blijer van word is krachttraining in de sportschool. Oh jee, nu heb ik het gezegd hé, de sportschool want ja, dat lijkt soms wel een woord dat je binnen de hardloopwereld (als ik daar nog deel van uitmaak met deze frequentie haha) niet mag noemen. Want fitness is saai, het is binnen en hardlopen is helemaal de bom (en we Instagrammen ons tijdens dat lopen helemaal suf, sorry kleine frustratie). Terwijl ik toch echt merk dat het mijn lijf goed doet, die krachttraining. En oh ja, dat fietsen natuurlijk. Niet belastend voor mijn problematische voetjes, lekker een muziekje luisteren of een boekje lezen op de iPad (of je werkmail wegwerken ahum) en werken aan mijn conditie. Ik heb dat echt herontdekt tijdens de trainingen voor Praag en ik zou het ook graag buiten willen gaan doen. De afgelopen weken hadden we in de regio zowel de Amstel Gold Race toerversie en Limburgs Mooiste gehad en ik denk dat ik (zeker aan die laatste want veel keus uit routes), hier heel graag een keer aan wil meedoen.

Mijn nieuwe ontluikende liefde vraagt wel nog wat extra’s, een racefiets namelijk… Dus daar ga ik de komende maanden maar eens naar op zoek. Als ik er dan nog een wetsuit bij krijg en fatsoenlijk leer zwemmen, kan ik meteen door voor een 1/4 of 1/8 triathlon :-)

NB: Met de Pinksterdagen zat ik in Den Haag en uiteraard heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om een rondje over het strand te lopen (dat dan weer wel), zie foto’s.

Advertenties

Derde prijs bij de conferentie 10x beter (en een doorstart voor dit blog)

Yoooohoooooo! Een derde prijs die maakt dat ik me een winnaar voel :-)

Danielle and the MLI...

lefSuper trots! Ik heb, met mijn onderzoek naar Flipping the Classroom, de 3e prijs gewonnen bij de MLI/MLE/SEN onderzoeksprijs 2017. Nu twee dikke bossen bloemen, € 200 euro en eeuwige roem rijker! En mede dankzij dit onderzoek ligt er al een nieuwe uitdaging klaar, voor na de zomervakantie. Met hetzelfde lef waarmee ik de MLI ben begonnen, ga ik ook maar eens kijken of het schrijven van een onderzoeksvoorstel voor een promotie mij ligt.

Dit was het berichtje dat ik gisteren op Facebook plaatste. Op LinkedIn staat een aangepaste versie omdat ik daar ook nog graag de 1e en 2e prijs winnaars wilden feliciteren. Maar mijn gevoel is na een dag nog steeds hetzelfde, trots en blij!

En wat betreft die nieuwe uitdaging in alinea 1… Dit lijkt me een perfect moment om met dit blog weer een doorstart te maken. Dus heb ik iets toegevoegd in de titel en…

View original post 53 woorden meer

Gezien: KISS @ Ahoy Rotterdam 24/05/2017

IMG_5193Oeps, twee weken geleden al, zag ik voor de tweede keer KISS live. Na Verona was het nu tijd voor Ahoy Rotterdam. Inclusief verscherpte toegangscontrole wegens de tragische gebeurtenissen in Manchester een paar dagen ervoor. Daar werd door de heren op respectvolle wijze aandacht aan besteed inclusief een indrukwekkende minuut stilte. Maar daarnaast was het gewoon tijd voor een vette rockshow want dat doen de heren toch altijd erg goed.

Ik vind niet alle liedjes even leuk maar mede dankzij de grote videoschermen, de visuals, het vuurwerkspektakel en een paar pakkende nummers, was het toch weer erg leuk om mee te maken. Wel jammer dat zanger Paul Stanley tegen het einde van het concert steeds slechter ging zingen (iets minder kletsen tussen de nummers door, zal vast helpen) maar het enthousiasme maakte veel goed.

Ook leuk maar vooral schattig, het jongetje van een jaar of 6 achter mij (in een KISS shirt!) die samen met papa en mama naar zijn favoriete band kwam kijken. Of bij mama in de armen of bij papa op de schouders, hij headbangde er vrolijk op los. Het moet de mannen van KISS plezier doen dat ze nog steeds zo geliefd zijn in alle leeftijdscategorieën.

Benieuwd of ik ze ook nog een derde keer live ga zien of dat de leeftijd ze parten gaat spelen. Aan de energie op het podium was in ieder geval niet te zien dat ze binnenkort met pensioen gaan.

Gezien: Whispering Sons en DIVE @ Nieuwe Nor (21/04/2017)

Poppodium Nieuwe Nor programmeert regelmatig oude new wave bands maar afgelopen vrijdag stond ineens een jong new wave bandje op het podium. In het voorprogramma van Dive (waarover later meer) stond Whispering Sons, een Belgische band die ik vorig jaar reeds op Pukkelpop zag. Ondanks de jonge leeftijd van de bandleden, kent hun muziek donkere jaren 80 invloeden met veel gevoel voor sfeer en intimiteit. En nee, vernieuwend is het niet maar wat boeit dat als je 45 minuten lang geobsedeerd kunt luisteren naar muzikanten die liedjes hebben met een kop en een staart en een zangeres die je met haar donkere zware stem laat wegdromen naar de tijd dat je 2 HAVO-scholier was en een geluidscassette van een klasgenoot kreeg die je liet kennismaken met muziek die je eerder nog niet kende? Heerlijk voorprogramma!

Even terug naar dat cassettebandje. We schrijven 1985 en mijn favoriete band was (ja, ik beken!) Spandau Ballet. Maar daar was ineens klasgenoot Michel, hij hield van electronic body music (EBM) en overhandigde mij op een dag een geluidscassette waarop bands als The Klinik (mét Dirk Ivens), Front 242 en Nitzer Ebb stonden. Bam! De stap naar uitgaan in Femina was gezet. Het is overigens nooit helemaal mijn genre geworden maar als ik met uitgaansavonden deze muziek hoor, dwaal ik weer af naar die goede oude HAVO tijd en de allereerste ‘mixtape’ die ik ooit van iemand kreeg.

Dive is de artiestennaam van Dirk Ivens (in een ver verleden lid van the Klinik) en loopt al heel wat jaartjes mee in de muziekwereld. Het is een grote naam in de EBM wereld en hij had Heerlen uitgekozen voor de release van nieuwe cd ‘Underneath’ wat op zich al heel speciaal is natuurlijk. Helaas was het niet al te druk in de Nieuwe Nor met circa 75 belangstellenden en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het einde van Dive niet gered heb. Ik vind het heel bewonderenswaardig wat deze meneer doet, in zijn eentje op een podium staan en ‘performen’ terwijl de EBM beats uit een laptop komen maar mijn ding bleek het niet te zijn, ondanks alle sentimenten. Die beats waren overigens niet al te verkeerd maar voor mij te eentonig zeker in combinatie met de nogal karakteristieke stem van Dirk. Maar super om te zien dat andere bezoekers het helemaal te gek vonden en wel helemaal los gingen!

Toch hou ik het nog even bij de herinneringen aan dat cassettebandje. Want dat heeft er wel mede voor gezorgd dat ik het genre ben gaan waarderen en heeft ook veel invloed gehad op mijn huidige muziekliefdes. Voor de geïnteresseerden, Spandau Ballet ben ik na 1985 definitief uit het oog verloren en daar heb ik nooit spijt van gehad.

NB: Mijn favoriete Whispering Sons nummer is ‘Wall’, zie het YouTube fillmpje boven deze blogpost.

NB: Deze blogpost verscheen ook op de Afgrond.

Gezien: Temples @ Gebäude 9 Keulen (07/04/2017)

templesZo, dat werd tijd, eindelijk weer eens concert gezien in de allerleukste zaal in Keulen, Gebäude 9 genaamd. En wat voor een band! Temples kwam hier al een aantal keren voorbij en zag ik een keer eerder, op Pukkelpop 2014. Toen hadden ze net een paar maanden hun debuut album ‘Sun Structures‘ uit, dat ik pas vorig jaar via iTunes aanschafte. Heerlijke psychedelische rock met een vet rock randje. Een aantal weken geleden kwam opvolger ‘Volcano‘ uit en dat was in het begin toch wel een tegenvaller. Leuke nummers maar het klonk allemaal wat iel en mager. Gelukkig was daar live niets van te merken. Maar voordat Temples tegen 21.30 u. het podium betrad, was daar eerst nog een voorprogramma genaamd Creatures. Tja, euh, zoals ik al op Facebook meldde… ‘Dat de muziek begint en dat je denkt ‘oh best leuk’ tot de zanger zijn mond opendoet… Maar ja, die had dan weer andere kwaliteiten right Darling? Refererend aan het feit dat meneer tijdens het optreden van Temples achter me langs liep en me tegen de (nog pijnlijke – zie bericht over de halve marathon van Praag) kuit schopte en daarna tegen Marco ‘sorry darling’ riep. Enfin, zoek ze even op YouTube maar mijn ding was het niet.

Nee, dan Temples! Bloempottenkapsels, een glitter pullover én colbert, gouden dr. Martens schoenen en broeken alsof ze zo uit de jaren 70 naar Keulen waren gereisd. Vette gitaren, lekkere toetsenpartijen, een goede zanger en nieuwe nummers die toch wel heel mooi pasten tussen het ‘oude’ werk. En voor een Engels bandje met amper twee cd’s speelden ze dik 1,5 uur, dat heb ik ook al eens anders gezien.

Hou je van psychedelische rock en ben je nieuwsgierig geworden? Check dan ‘Shelter Song‘ van het eerste album en ‘Certainty‘ een van de nieuwe werkjes.

Genomineerd voor 10x Beter!

Nog eens berichtje over mijn onderzoek dat ik tijdens mijn masterstudie heb gedaan.

Danielle and the MLI...

3238920732_b7160d05c9_z

Hé, nog eens een berichtje op dit MLI blog! Maar als je onderzoek, samen met 9 andere onderzoeken, genomineerd wordt voor de onderzoeksprijs 2017 van de drie masteropleidingen MLI, MLE (Leadership in Education) en SEN (Special Educational Needs, inmiddels omgedoopt naar Educational Needs), dan is dat wel een berichtje waard.

Inmiddels heb ik voor deze onderzoeksprijs alweer een artikel mogen schrijven, is projectleider Paul Dirckx, van het project waar ik mijn onderzoek heb uitgevoerd al bevraagd en ben ik bezig met de voorbereidingen voor een workshop. Het artikel verschijnt binnenkort, samen met de andere schrijfsels van mijn mede-genomineerden, in een digitale glossy genaamd ’10x Beter’.  En wat mijn onderzoek heeft bijgedragen aan de Fontyspraktijk (ingebracht door Paul) wordt daar dan aan toegevoegd.

Op 7 juni is er dan nog een conferentie ‘Passend Onderwijs : 10 perspectieven voor de praktijk’ en daar mogen alle genomineerden een workshop verzorgen die betrekking heeft…

View original post 74 woorden meer

Gelopen: halve marathon @ Praag 01/04/2017

jan palach square

Start en finish waren op het Jan Palach plein.

Jahaaaa, ik kan eindelijk die 10e halve marathon wegstrepen. Voor veel lopers een aantal waar ze hun hand niet voor omdraaien maar voor mij toch echt wel een mijlpaal. Na 6x Eindhoven, 2x Arnhem (Derde Kerstdagloop) en 1x Eupen (als onderdeel van een estafette triathlon) had ik nummer 10 al graag in augustus 2015 willen lopen, maar een hardnekkige voetblessure zorgde ervoor dat ik in Reykjavik de 10 km moest lopen. Na een geschiedenis van veel huisartsenbezoekjes, podotherapeuten en steunzolen, leek het in oktober 2016 weer de goede kant op te gaan dus durfde ik het ook weer aan om een weekend Praag te boeken inclusief inschrijving voor de halve marathon daar. Tot mijn grote schrik kreeg ik in december last van mijn rechtervoet, zucht. Maar zie daar, een bevriende looptrainer, die ik nog kende uit mijn begintijd van het hardlopen, bracht uitkomst en zorgde voor een uitgekiend loop-, fiets- en krachtschema van drie maanden. Maar dat zorgde er wel voor dat ik maar met een maximum gelopen afstand van iets meer dan 15 km naar Praag afreisde. Dat vond ik spannend want hoe zou  het me daarna vergaan? Ach ja, het antwoord heb ik al in de eerste zin weggegeven, ik ben over de finish gegaan in 2:17:41, met grote afstand mijn allerlangzaamste halve marathon ooit (ooit deed ik er 1:49:03 over…) maar hé, wie had, na al dat blessureleed, kunnen denken dat het me ooit nog eens zou lukken.

uitzicht met fietsen

Op zondag lekker fietsen, heuvel op en heuvel af.

Dus heb ik 21,1 kilometer lang genoten, ondanks de hitte (gemiddelde temperatuur in Praag is 10 graden rond deze periode, het was nu 4 dagen zonnig en zaterdag was het zelfs 22 graden) en ik wist bij 11 dat ik het zou gaan halen (ook omdat de limiet 3 uur was). Neemt niet weg dat het zwaar was en dat mijn voeten het, mede dankzij de vele ‘kinderkopjes’, ook niet zo heel fijn vonden.

En oh ja, dat je bij 18 km denkt ‘hm, voel ik nou kramp in mijn rechterkuit of is het een zweepslag? ‘ en dat je meteen daarna denkt ‘gewoon doorhobbelen want als ik nu ga wandelen, ben ik klaar voor vandaag en kom ik niet meer op gang’.  Overigens liep mijn vriendje ook mee, hij finishte in 1:49:46, echt een super tijd met die warmte.

En nu doe ik het dus echt nooit meer hè mensen :-)

Het allerleukste van het lopen in een andere stad is dat je voor en na de wedstrijd nog lekker kunt genieten van de stad. Op vrijdag verkenden we te voet het mooie oude centrum van Praag, op zondag fietsten we naar de overkant van het water om onder andere Strahov Monastery en Prague Castle te bezichtigen. Vanwege mijn pijnlijke kuit, ‘mocht’ ik op een e-bike, dat was ook nog wel een belevenis, maar wel een weldaad voor pijnlijke spieren en gewrichten. Op maandag bezocht ik op de valreep nog de Jewish Museum, indrukwekkend en om heel stil van te worden.

Wat blijft zijn de fraaie herinneringen, van alles wat we weer gezien en beleefd hebben en dat je weet dat je lichaam tot veel in staat is, ook al heb je een druk sociaal leven, lange reistijden en een bijna fulltime job. Toch vind ik het nu ook wel weer fijn om schemaloos de zomermaanden door te brengen, daarna zie ik wel weer verder…

Bezocht: Pinkpop Persconferentie @ Paradiso Amsterdam 08/03/2017

Of er iemand voor de Afgrond naar de persconferentie in Paradiso (Amsterdam) van Pinkpop wilde? Ja hoor, ondanks dat ik een haat-liefde verhouding met het festival heb, leek me dit toch wel heel stoer. En dat was het afgelopen woensdag ook!

Bij binnenkomst in Paradiso werd er afgeteld naar 12 uur en voelde je de spanning bij de aanwezigen. Welke bands zouden er op de 48e editie van Pinkpop staan tijdens de Pinksterdagen? Een aantal grotere namen waren reeds uitgelekt en/of bevestigd maar er moest nog heel veel bij. En dat kwam er ook! Of dat allemaal mijn smaak is, nou nee niet echt. Maar dat kan natuurlijk ook aan mijn muzieksmaak liggen die niet meer matcht met de doelgroep die Mojo en Jan Smeets voor ogen hebben. En dan met name de jongere doelgroep want tijdens de persconferentie was ik omringd door jongens en meisjes die mijn kinderen hadden kunnen zijn… En die reageerden eigenlijk vrij enthousiast bij het horen en zien van de bands. Behalve dan bij Guus M, de enige artiest waarbij zelfs boegeroep te horen was in de zaal. Of dat terecht is, mag je zelf gaan bepalen op de Pinkpop maandag. Want dan gaat het donderen en bliksemen, vast en zeker :-) Er komen overigens nog namen bij dus wie weet zie je mij toch nog op de festivalweide.

Een compliment trouwens voor de winnaar van Nu of Nooit The Ten Bells. Een paar weken geleden, tijdens de finale, was ik nog niet zo onder de indruk maar de twee nummers die ze gisteren in Paradiso mochten spelen, klonken toch wel erg vet. Zo vet dat een aantal ‘Hollanders’ achter mij riepen: ‘oh, dat bandje is best wel goed’. Ja zeker dus dat gaat dat zien op Pinkpop.

Het laatste woord in Paradiso kwam uiteraard van ome Jan zelf want hij sloot af met de mededeling dat er ook dit jaar weer gratis water is. Enne, hij had ook nog een verzoek, of we toch alsjeblieft allemaal wilden gaan stemmen komende woensdag want dat was ons recht en daar moesten we gebruik van maken. Maar of de gemiddelde Justin B fan al de kiesgerechtigde leeftijd heeft bereikt en zijn oproep dus effect heeft, betwijfel ik :-)

NB: Dit verslag verscheen ook op de Afgrond met foto’s van Kevin Cordewener.

#onderwegnaarpraag (4,5 t/m 10)

Nog maar 3 wekenIMG_4218 tot Praag, oh jee… En het leek nog zo ver weg bij het schrijven van de laatste hardloopupdate. Het betekent ook dat ik nog een week flink aan de bak mag / moet voordat ik de laatste twee weken mag gaan taperen. De afgelopen weken waren gevuld met combitrainingen (fietsen en daarna meteen hardlopen) of alleen hardlopen. Daarnaast doe ik nog steeds trouw een keer per week een krachttraining inclusief oefeningen voor de buik. En in de Carnavalsvakantie ging ik zelfs een keertje extra een uurtje fietsen in de sportschool, het moet niet gekker worden.

Maar het voelt goed, ondanks dat ik nu ‘pas’ op 90 minuten hardlopen zit (normaal had ik er nu al een 2 uurs loopje op zitten). Ik heb er nog steeds plezier in en mijn voeten willen ook nog steeds meewerken. Dat laatste is echt het allerbelangrijkste want als mijn eerdere klachten weer gaan opspelen, wordt het lastig. Gelukkig zijn de trainingen zo opgebouwd dat ik altijd minimaal een of soms zelf meerdere rustdagen er tussen heb zitten. Gisteren mocht ik overigens 30 minuten fietsen en 60 minuten hardlopen, easy als je de rest van mijn schema bekijkt :-) Vandaag deed ik ook nog krachttraining.

En ach, als je niet kunt slapen is zo’n schema ook heel handig. Afgelopen maandag (nacht van maandag op dinsdag dus) lag ik al 1,5 uur te woelen in mijn bed en ben ik om 3.30 u. opgestaan om naar de sportschool te gaan. Zo zat ik om 4 uur op de fiets om er om 5.10 u. vanaf te stappen en daarna deed ik nog een intervaltraining op de loopband. Nu weet je waarom sommige sportscholen 24/7 open zijn…

Uiteraard loop ik ook nog buiten en tijdens een duurloopje van twee weken geleden, spotte ik weer mooie nieuwe streetart, zie foto.

 

Gezien: Ground Nero en Doganov @ Oefenbunker Landgraaf4/03/2017

Na een paar dagen kleurrijk Carnaval vieren was het afgelopen zaterdag tijd voor een avondje Dark Wave in de Oefenbunker in Landgraaf. Twee Belgische bands, Ground Nero en Doganov, mochten daar aantreden in het kader van Seven Deadly Sins.

Ground Nero, drie man sterk, trapte af met een depressieve set wave die zo uit de jaren 80 kwam. De band heeft overigens net haar eerste EP uit maar die heeft uw verslaggevever toch maar niet aangeschaft wegens ‘teveel van hetzelfde’. Het laatste nummer van de circa 45 minuten durende set had eindelijk wat meer pit maar toen was het al te laat en was ik inmiddels in de band van de nootjes en de zoutjes die her en der door de Oefenbunker opgesteld stonden.

Doganov begon daarentegen meteen flitsend, inclusief lekkere wave beat (u kent ze wel, met van die electronische drum- en orgelpartijtjes en anders gewoon even op YouTube zoeken). Mijn voeten gingen meteen in de meetap-modus en de sfeer in de zaal werd meteen een stuk uitbundiger. Dat kan ook liggen aan het feit dat de band nog wat landgenoten naar Landgraaf had getrokken of aan het feit dat de band het aandurfde om de Front 242 klassieker ‘headhunter’ te spelen. Met vlagen werd de wave vervangen door industrial metal en een vleugje EBM en dat zorgde voor een afwisselende set.

Wat betreft muziek dus een avond van wisselende kwaliteit waarbij Doganov zeker de moeite van het luisteren is voor de oude bezoekers van Inpoet en Femina. En dan moet je de zoutjes en de nootjes er even zelf bij denken :-)

NB: Dit verslag verscheen ook op de Afgrond met uiteraard weer mooie foto’s van René.

Bezocht: Abdij Rolduc inclusief mini brouwerij 12/02/2017

Jaren geleden bezocht ik voor het laatst abdij Rolduc, gelegen in Kerkrade op de grens met Duitsland. Tijd voor een hernieuwd bezoek onder leiding van een gids met als toetje een bierproeverij van de mini brouwerij die sinds 2013 in de abdij gevestigd is. Maar daarover later meer.

Elke tweede zondag van de maand kun je dit grootste rijksmonument van Nederland én oudste abdij ten Noorden van de Alpen bezoeken. Wij kozen voor de rondleiding waarbij de geschiedenis van de abdij, de kerk, de crypte en de Rococo bibliotheek in circa 45 minuten de revue passeert. Een enthousiaste gids wist, voor een groep van circa 30 belangstellenden wist te vertellen dat de abdij er sinds 1104 staat en dat de crypte van de huidige kerk eigenlijk de allereerste kapel van de abdij was. De kerk is namelijk pas in de loop van de 12e aangebouwd. Tot 1797 was de abdij een zogenaamde Augustiner koorheren abdij, wat wil zeggen dat de monniken leefden volgens de regel van Augustin. Vanaf 1797 heeft het complex verschillende bestemmingen gehad waaronder een seminarie, een jongensinternaat en een gymnasium. Rond 1970 liep het leerlingenaantal dermate terug en is men op zoek gegaan naar een nieuwe bestemming, te weten een congrescentrum en een hotel en dat is het tot op heden nog steeds.eigen-blog

De kerk is overigens nooit een parochiekerk geweest en was alleen in gebruik door de monniken en door de leraren van het internaat. Nu kun je de kerk ‘voor eigen gebruik’ huren. Wil je er trouwen? Neem je eigen priester mee en het kan!

Na de kerk mochten we ook nog de Rococo bibliotheek bezoeken op de eerste verdieping. Het was mij allemaal iets te roze maar de collectie oude onderwijsboeken (1830 – 1907) zag er wel indrukwekkend uit.

Overigens waren abdijen in de Middeleeuwen allemaal zelfvoorzienend, met andere woorden, de monniken voorzagen in hun eigen levensonderhoud en brouwden daarbij ook vaak hun eigen bier. Dat stukje geschiedenis is sinds 2013 bij Rolduc in ere hersteld. Links van het hoofdgebouw is de voormalige wasserette namelijk omgebouwd tot mini brouwerij. Hier zetelen een aantal heren die voor de liefhebberij, onder de naam Brouwgilde Abdij Rolduc, zelf aan het bierbrouwen zijn geslagen. Uiteraard werd er verteld hoe bier nou eigenlijk gebrouwen werd maar veel belangrijker, er mocht geproefd worden. En laten wij nou net mogen proeven in de week dat zowel het blonde als het donkere bier van dit brouwgilde van naam werd voorzien. Een primeur want nog niet eerder dronk ik een Blonden Non en een ‘Broenge’ Pater en ze waren ook nog best lekker (zeg ik kriek- en cider liefhebber dus dat wil wat zeggen).

Een hartelijke ontvangst, de geschiedenis van de abdij in een notendop en daarna enthousiaste bierbrouwers met zelf gebrouwen bier, er zijn slechtere zondagen denkbaar.

Interesse in een bezoek? Check dan hun Facebook pagina, want daar zijn alle rondleidingen via de evenementenlijst te vinden. Vooraf aanmelden is een pré en de kosten zijn € 8,50 per persoon.

Oh ja, en voor de lezers die zich afvragen waar nou de naam Rolduc vandaan komt? Dat is dus een ‘verfransing’ van Herzorgenrath, dat je het even weet.

NB: Dit verslagje verscheen ook op de Afgrond.

#onderwegnaarpraag (1 t/m 4,5)

img_3841Op 27 december blogde ik de laatste keer over hardlopen, hoog tijd voor een nieuwe update. In die update schreef ik over problemen met mijn rechtervoet en een schema van een looptrainer. Dat plan heb ik doorgezet en dat werpt tot dusver vruchten af. In die zin dat ik inmiddels 4,8 kilo lichter ben (altijd meegenomen!) en netjes drie keer per week mijn trainingen afwerk. Er moet veel gefietst worden maar ook twee of soms drie keer per week gelopen worden. Het is tot dusver goed te doen al gaf de trainer aan dat de komende drie weken pittig worden * slik *

Wat het vooral pittig maakt is dat ik zogenaamde combitrainingen doe, ik fiets dus eerst een stukje (of een stuk!) en ga na een korte pauze (maximaal 10 minuten waarin ik vooral drink en iets eet) verder met de hardlooptraining. Trainingen tot 20 minuten doe ik op de loopband, voor alles wat daarboven zit, sjees ik naar buiten. En dat bevalt prima. Alhoewel ik deze week 60 minuten en meer op een fiets moet zitten, wat een saaiheid. Maar alles voor het goede doel en dat is op 1 april mijn tiende halve marathon lopen. En daar doe (en laat) ik op dit moment heel veel voor!

En mijn voeten? Die kraken en piepen af en toe (als ze bijvoorbeeld tijdens een weekendje Gent dik 18 kilometer moeten wandelen op een ijskoude dag) maar de rust tussen de trainingen doet vooralsnog wonderen.

Overigens zal ik tzt ook nog eens een blogje plaatsen over hoe ik die 4,8 kilo nou kwijtgeraakt ben :-)

NB: De foto maakte ik onlangs tijdens een training buiten (want ja, ik loop uiteraard ook nog gewoon mijn rondjes buiten).