Derde prijs bij de conferentie 10x beter (en een doorstart voor dit blog)

Yoooohoooooo! Een derde prijs die maakt dat ik me een winnaar voel :-)

Danielle and the MLI...

lefSuper trots! Ik heb, met mijn onderzoek naar Flipping the Classroom, de 3e prijs gewonnen bij de MLI/MLE/SEN onderzoeksprijs 2017. Nu twee dikke bossen bloemen, € 200 euro en eeuwige roem rijker! En mede dankzij dit onderzoek ligt er al een nieuwe uitdaging klaar, voor na de zomervakantie. Met hetzelfde lef waarmee ik de MLI ben begonnen, ga ik ook maar eens kijken of het schrijven van een onderzoeksvoorstel voor een promotie mij ligt.

Dit was het berichtje dat ik gisteren op Facebook plaatste. Op LinkedIn staat een aangepaste versie omdat ik daar ook nog graag de 1e en 2e prijs winnaars wilden feliciteren. Maar mijn gevoel is na een dag nog steeds hetzelfde, trots en blij!

En wat betreft die nieuwe uitdaging in alinea 1… Dit lijkt me een perfect moment om met dit blog weer een doorstart te maken. Dus heb ik iets toegevoegd in de titel en…

View original post 53 woorden meer

Gezien: KISS @ Ahoy Rotterdam 24/05/2017

IMG_5193Oeps, twee weken geleden al, zag ik voor de tweede keer KISS live. Na Verona was het nu tijd voor Ahoy Rotterdam. Inclusief verscherpte toegangscontrole wegens de tragische gebeurtenissen in Manchester een paar dagen ervoor. Daar werd door de heren op respectvolle wijze aandacht aan besteed inclusief een indrukwekkende minuut stilte. Maar daarnaast was het gewoon tijd voor een vette rockshow want dat doen de heren toch altijd erg goed.

Ik vind niet alle liedjes even leuk maar mede dankzij de grote videoschermen, de visuals, het vuurwerkspektakel en een paar pakkende nummers, was het toch weer erg leuk om mee te maken. Wel jammer dat zanger Paul Stanley tegen het einde van het concert steeds slechter ging zingen (iets minder kletsen tussen de nummers door, zal vast helpen) maar het enthousiasme maakte veel goed.

Ook leuk maar vooral schattig, het jongetje van een jaar of 6 achter mij (in een KISS shirt!) die samen met papa en mama naar zijn favoriete band kwam kijken. Of bij mama in de armen of bij papa op de schouders, hij headbangde er vrolijk op los. Het moet de mannen van KISS plezier doen dat ze nog steeds zo geliefd zijn in alle leeftijdscategorieën.

Benieuwd of ik ze ook nog een derde keer live ga zien of dat de leeftijd ze parten gaat spelen. Aan de energie op het podium was in ieder geval niet te zien dat ze binnenkort met pensioen gaan.

Genomineerd voor 10x Beter!

Nog eens berichtje over mijn onderzoek dat ik tijdens mijn masterstudie heb gedaan.

Danielle and the MLI...

3238920732_b7160d05c9_z

Hé, nog eens een berichtje op dit MLI blog! Maar als je onderzoek, samen met 9 andere onderzoeken, genomineerd wordt voor de onderzoeksprijs 2017 van de drie masteropleidingen MLI, MLE (Leadership in Education) en SEN (Special Educational Needs, inmiddels omgedoopt naar Educational Needs), dan is dat wel een berichtje waard.

Inmiddels heb ik voor deze onderzoeksprijs alweer een artikel mogen schrijven, is projectleider Paul Dirckx, van het project waar ik mijn onderzoek heb uitgevoerd al bevraagd en ben ik bezig met de voorbereidingen voor een workshop. Het artikel verschijnt binnenkort, samen met de andere schrijfsels van mijn mede-genomineerden, in een digitale glossy genaamd ’10x Beter’.  En wat mijn onderzoek heeft bijgedragen aan de Fontyspraktijk (ingebracht door Paul) wordt daar dan aan toegevoegd.

Op 7 juni is er dan nog een conferentie ‘Passend Onderwijs : 10 perspectieven voor de praktijk’ en daar mogen alle genomineerden een workshop verzorgen die betrekking heeft…

View original post 74 woorden meer

Gelopen: halve marathon @ Praag 01/04/2017

jan palach square

Start en finish waren op het Jan Palach plein.

Jahaaaa, ik kan eindelijk die 10e halve marathon wegstrepen. Voor veel lopers een aantal waar ze hun hand niet voor omdraaien maar voor mij toch echt wel een mijlpaal. Na 6x Eindhoven, 2x Arnhem (Derde Kerstdagloop) en 1x Eupen (als onderdeel van een estafette triathlon) had ik nummer 10 al graag in augustus 2015 willen lopen, maar een hardnekkige voetblessure zorgde ervoor dat ik in Reykjavik de 10 km moest lopen. Na een geschiedenis van veel huisartsenbezoekjes, podotherapeuten en steunzolen, leek het in oktober 2016 weer de goede kant op te gaan dus durfde ik het ook weer aan om een weekend Praag te boeken inclusief inschrijving voor de halve marathon daar. Tot mijn grote schrik kreeg ik in december last van mijn rechtervoet, zucht. Maar zie daar, een bevriende looptrainer, die ik nog kende uit mijn begintijd van het hardlopen, bracht uitkomst en zorgde voor een uitgekiend loop-, fiets- en krachtschema van drie maanden. Maar dat zorgde er wel voor dat ik maar met een maximum gelopen afstand van iets meer dan 15 km naar Praag afreisde. Dat vond ik spannend want hoe zou  het me daarna vergaan? Ach ja, het antwoord heb ik al in de eerste zin weggegeven, ik ben over de finish gegaan in 2:17:41, met grote afstand mijn allerlangzaamste halve marathon ooit (ooit deed ik er 1:49:03 over…) maar hé, wie had, na al dat blessureleed, kunnen denken dat het me ooit nog eens zou lukken.

uitzicht met fietsen

Op zondag lekker fietsen, heuvel op en heuvel af.

Dus heb ik 21,1 kilometer lang genoten, ondanks de hitte (gemiddelde temperatuur in Praag is 10 graden rond deze periode, het was nu 4 dagen zonnig en zaterdag was het zelfs 22 graden) en ik wist bij 11 dat ik het zou gaan halen (ook omdat de limiet 3 uur was). Neemt niet weg dat het zwaar was en dat mijn voeten het, mede dankzij de vele ‘kinderkopjes’, ook niet zo heel fijn vonden.

En oh ja, dat je bij 18 km denkt ‘hm, voel ik nou kramp in mijn rechterkuit of is het een zweepslag? ‘ en dat je meteen daarna denkt ‘gewoon doorhobbelen want als ik nu ga wandelen, ben ik klaar voor vandaag en kom ik niet meer op gang’.  Overigens liep mijn vriendje ook mee, hij finishte in 1:49:46, echt een super tijd met die warmte.

En nu doe ik het dus echt nooit meer hè mensen :-)

Het allerleukste van het lopen in een andere stad is dat je voor en na de wedstrijd nog lekker kunt genieten van de stad. Op vrijdag verkenden we te voet het mooie oude centrum van Praag, op zondag fietsten we naar de overkant van het water om onder andere Strahov Monastery en Prague Castle te bezichtigen. Vanwege mijn pijnlijke kuit, ‘mocht’ ik op een e-bike, dat was ook nog wel een belevenis, maar wel een weldaad voor pijnlijke spieren en gewrichten. Op maandag bezocht ik op de valreep nog de Jewish Museum, indrukwekkend en om heel stil van te worden.

Wat blijft zijn de fraaie herinneringen, van alles wat we weer gezien en beleefd hebben en dat je weet dat je lichaam tot veel in staat is, ook al heb je een druk sociaal leven, lange reistijden en een bijna fulltime job. Toch vind ik het nu ook wel weer fijn om schemaloos de zomermaanden door te brengen, daarna zie ik wel weer verder…

Bezocht: Pinkpop Persconferentie @ Paradiso Amsterdam 08/03/2017

Of er iemand voor de Afgrond naar de persconferentie in Paradiso (Amsterdam) van Pinkpop wilde? Ja hoor, ondanks dat ik een haat-liefde verhouding met het festival heb, leek me dit toch wel heel stoer. En dat was het afgelopen woensdag ook!

Bij binnenkomst in Paradiso werd er afgeteld naar 12 uur en voelde je de spanning bij de aanwezigen. Welke bands zouden er op de 48e editie van Pinkpop staan tijdens de Pinksterdagen? Een aantal grotere namen waren reeds uitgelekt en/of bevestigd maar er moest nog heel veel bij. En dat kwam er ook! Of dat allemaal mijn smaak is, nou nee niet echt. Maar dat kan natuurlijk ook aan mijn muzieksmaak liggen die niet meer matcht met de doelgroep die Mojo en Jan Smeets voor ogen hebben. En dan met name de jongere doelgroep want tijdens de persconferentie was ik omringd door jongens en meisjes die mijn kinderen hadden kunnen zijn… En die reageerden eigenlijk vrij enthousiast bij het horen en zien van de bands. Behalve dan bij Guus M, de enige artiest waarbij zelfs boegeroep te horen was in de zaal. Of dat terecht is, mag je zelf gaan bepalen op de Pinkpop maandag. Want dan gaat het donderen en bliksemen, vast en zeker :-) Er komen overigens nog namen bij dus wie weet zie je mij toch nog op de festivalweide.

Een compliment trouwens voor de winnaar van Nu of Nooit The Ten Bells. Een paar weken geleden, tijdens de finale, was ik nog niet zo onder de indruk maar de twee nummers die ze gisteren in Paradiso mochten spelen, klonken toch wel erg vet. Zo vet dat een aantal ‘Hollanders’ achter mij riepen: ‘oh, dat bandje is best wel goed’. Ja zeker dus dat gaat dat zien op Pinkpop.

Het laatste woord in Paradiso kwam uiteraard van ome Jan zelf want hij sloot af met de mededeling dat er ook dit jaar weer gratis water is. Enne, hij had ook nog een verzoek, of we toch alsjeblieft allemaal wilden gaan stemmen komende woensdag want dat was ons recht en daar moesten we gebruik van maken. Maar of de gemiddelde Justin B fan al de kiesgerechtigde leeftijd heeft bereikt en zijn oproep dus effect heeft, betwijfel ik :-)

NB: Dit verslag verscheen ook op de Afgrond met foto’s van Kevin Cordewener.

#onderwegnaarpraag (4,5 t/m 10)

Nog maar 3 wekenIMG_4218 tot Praag, oh jee… En het leek nog zo ver weg bij het schrijven van de laatste hardloopupdate. Het betekent ook dat ik nog een week flink aan de bak mag / moet voordat ik de laatste twee weken mag gaan taperen. De afgelopen weken waren gevuld met combitrainingen (fietsen en daarna meteen hardlopen) of alleen hardlopen. Daarnaast doe ik nog steeds trouw een keer per week een krachttraining inclusief oefeningen voor de buik. En in de Carnavalsvakantie ging ik zelfs een keertje extra een uurtje fietsen in de sportschool, het moet niet gekker worden.

Maar het voelt goed, ondanks dat ik nu ‘pas’ op 90 minuten hardlopen zit (normaal had ik er nu al een 2 uurs loopje op zitten). Ik heb er nog steeds plezier in en mijn voeten willen ook nog steeds meewerken. Dat laatste is echt het allerbelangrijkste want als mijn eerdere klachten weer gaan opspelen, wordt het lastig. Gelukkig zijn de trainingen zo opgebouwd dat ik altijd minimaal een of soms zelf meerdere rustdagen er tussen heb zitten. Gisteren mocht ik overigens 30 minuten fietsen en 60 minuten hardlopen, easy als je de rest van mijn schema bekijkt :-) Vandaag deed ik ook nog krachttraining.

En ach, als je niet kunt slapen is zo’n schema ook heel handig. Afgelopen maandag (nacht van maandag op dinsdag dus) lag ik al 1,5 uur te woelen in mijn bed en ben ik om 3.30 u. opgestaan om naar de sportschool te gaan. Zo zat ik om 4 uur op de fiets om er om 5.10 u. vanaf te stappen en daarna deed ik nog een intervaltraining op de loopband. Nu weet je waarom sommige sportscholen 24/7 open zijn…

Uiteraard loop ik ook nog buiten en tijdens een duurloopje van twee weken geleden, spotte ik weer mooie nieuwe streetart, zie foto.

 

Gezien: Ground Nero en Doganov @ Oefenbunker Landgraaf4/03/2017

Na een paar dagen kleurrijk Carnaval vieren was het afgelopen zaterdag tijd voor een avondje Dark Wave in de Oefenbunker in Landgraaf. Twee Belgische bands, Ground Nero en Doganov, mochten daar aantreden in het kader van Seven Deadly Sins.

Ground Nero, drie man sterk, trapte af met een depressieve set wave die zo uit de jaren 80 kwam. De band heeft overigens net haar eerste EP uit maar die heeft uw verslaggevever toch maar niet aangeschaft wegens ‘teveel van hetzelfde’. Het laatste nummer van de circa 45 minuten durende set had eindelijk wat meer pit maar toen was het al te laat en was ik inmiddels in de band van de nootjes en de zoutjes die her en der door de Oefenbunker opgesteld stonden.

Doganov begon daarentegen meteen flitsend, inclusief lekkere wave beat (u kent ze wel, met van die electronische drum- en orgelpartijtjes en anders gewoon even op YouTube zoeken). Mijn voeten gingen meteen in de meetap-modus en de sfeer in de zaal werd meteen een stuk uitbundiger. Dat kan ook liggen aan het feit dat de band nog wat landgenoten naar Landgraaf had getrokken of aan het feit dat de band het aandurfde om de Front 242 klassieker ‘headhunter’ te spelen. Met vlagen werd de wave vervangen door industrial metal en een vleugje EBM en dat zorgde voor een afwisselende set.

Wat betreft muziek dus een avond van wisselende kwaliteit waarbij Doganov zeker de moeite van het luisteren is voor de oude bezoekers van Inpoet en Femina. En dan moet je de zoutjes en de nootjes er even zelf bij denken :-)

NB: Dit verslag verscheen ook op de Afgrond met uiteraard weer mooie foto’s van René.

Bezocht: Abdij Rolduc inclusief mini brouwerij 12/02/2017

Jaren geleden bezocht ik voor het laatst abdij Rolduc, gelegen in Kerkrade op de grens met Duitsland. Tijd voor een hernieuwd bezoek onder leiding van een gids met als toetje een bierproeverij van de mini brouwerij die sinds 2013 in de abdij gevestigd is. Maar daarover later meer.

Elke tweede zondag van de maand kun je dit grootste rijksmonument van Nederland én oudste abdij ten Noorden van de Alpen bezoeken. Wij kozen voor de rondleiding waarbij de geschiedenis van de abdij, de kerk, de crypte en de Rococo bibliotheek in circa 45 minuten de revue passeert. Een enthousiaste gids wist, voor een groep van circa 30 belangstellenden wist te vertellen dat de abdij er sinds 1104 staat en dat de crypte van de huidige kerk eigenlijk de allereerste kapel van de abdij was. De kerk is namelijk pas in de loop van de 12e aangebouwd. Tot 1797 was de abdij een zogenaamde Augustiner koorheren abdij, wat wil zeggen dat de monniken leefden volgens de regel van Augustin. Vanaf 1797 heeft het complex verschillende bestemmingen gehad waaronder een seminarie, een jongensinternaat en een gymnasium. Rond 1970 liep het leerlingenaantal dermate terug en is men op zoek gegaan naar een nieuwe bestemming, te weten een congrescentrum en een hotel en dat is het tot op heden nog steeds.eigen-blog

De kerk is overigens nooit een parochiekerk geweest en was alleen in gebruik door de monniken en door de leraren van het internaat. Nu kun je de kerk ‘voor eigen gebruik’ huren. Wil je er trouwen? Neem je eigen priester mee en het kan!

Na de kerk mochten we ook nog de Rococo bibliotheek bezoeken op de eerste verdieping. Het was mij allemaal iets te roze maar de collectie oude onderwijsboeken (1830 – 1907) zag er wel indrukwekkend uit.

Overigens waren abdijen in de Middeleeuwen allemaal zelfvoorzienend, met andere woorden, de monniken voorzagen in hun eigen levensonderhoud en brouwden daarbij ook vaak hun eigen bier. Dat stukje geschiedenis is sinds 2013 bij Rolduc in ere hersteld. Links van het hoofdgebouw is de voormalige wasserette namelijk omgebouwd tot mini brouwerij. Hier zetelen een aantal heren die voor de liefhebberij, onder de naam Brouwgilde Abdij Rolduc, zelf aan het bierbrouwen zijn geslagen. Uiteraard werd er verteld hoe bier nou eigenlijk gebrouwen werd maar veel belangrijker, er mocht geproefd worden. En laten wij nou net mogen proeven in de week dat zowel het blonde als het donkere bier van dit brouwgilde van naam werd voorzien. Een primeur want nog niet eerder dronk ik een Blonden Non en een ‘Broenge’ Pater en ze waren ook nog best lekker (zeg ik kriek- en cider liefhebber dus dat wil wat zeggen).

Een hartelijke ontvangst, de geschiedenis van de abdij in een notendop en daarna enthousiaste bierbrouwers met zelf gebrouwen bier, er zijn slechtere zondagen denkbaar.

Interesse in een bezoek? Check dan hun Facebook pagina, want daar zijn alle rondleidingen via de evenementenlijst te vinden. Vooraf aanmelden is een pré en de kosten zijn € 8,50 per persoon.

Oh ja, en voor de lezers die zich afvragen waar nou de naam Rolduc vandaan komt? Dat is dus een ‘verfransing’ van Herzorgenrath, dat je het even weet.

NB: Dit verslagje verscheen ook op de Afgrond.

#onderwegnaarpraag (1 t/m 4,5)

img_3841Op 27 december blogde ik de laatste keer over hardlopen, hoog tijd voor een nieuwe update. In die update schreef ik over problemen met mijn rechtervoet en een schema van een looptrainer. Dat plan heb ik doorgezet en dat werpt tot dusver vruchten af. In die zin dat ik inmiddels 4,8 kilo lichter ben (altijd meegenomen!) en netjes drie keer per week mijn trainingen afwerk. Er moet veel gefietst worden maar ook twee of soms drie keer per week gelopen worden. Het is tot dusver goed te doen al gaf de trainer aan dat de komende drie weken pittig worden * slik *

Wat het vooral pittig maakt is dat ik zogenaamde combitrainingen doe, ik fiets dus eerst een stukje (of een stuk!) en ga na een korte pauze (maximaal 10 minuten waarin ik vooral drink en iets eet) verder met de hardlooptraining. Trainingen tot 20 minuten doe ik op de loopband, voor alles wat daarboven zit, sjees ik naar buiten. En dat bevalt prima. Alhoewel ik deze week 60 minuten en meer op een fiets moet zitten, wat een saaiheid. Maar alles voor het goede doel en dat is op 1 april mijn tiende halve marathon lopen. En daar doe (en laat) ik op dit moment heel veel voor!

En mijn voeten? Die kraken en piepen af en toe (als ze bijvoorbeeld tijdens een weekendje Gent dik 18 kilometer moeten wandelen op een ijskoude dag) maar de rust tussen de trainingen doet vooralsnog wonderen.

Overigens zal ik tzt ook nog eens een blogje plaatsen over hoe ik die 4,8 kilo nou kwijtgeraakt ben :-)

NB: De foto maakte ik onlangs tijdens een training buiten (want ja, ik loop uiteraard ook nog gewoon mijn rondjes buiten).

Gezien: Bosch Dreams / Parkstad Limburg Theater 11-10-2016

Dit jaar is het 500 jaar geleden dat kunstschilder Jeroen Bosch oftewel Jheronimus Bosch geboren werd. Zijn geboortestad, Den Bosch, eerde hem daarom dit jaar met tal van activiteiten in de stad waaronder een overzichtstentoonstelling in het Noord-Brabants museum. In deze tentoonstelling ontbrak helaas wel Bosch’s meesterwerk, het drieluik ‘De Tuin der Lusten’ aangezien het Prado in Madrid weigerde om dit tijdelijk af te staan. Ik moest het in maart dus doen met een replica maar kreeg hierdoor wel een reden in de schoot geworpen om een keer naar Madrid te gaan maar dit terzijde.

De Tuin Der Lusten stond centraal in het theaterstuk ‘Bosch Dreams’ dat dinsdagavond in de grote zaal van het Parkstad Limburg Theater stond. Ik was vooraf getriggerd door het feit dat in dit stuk door middel van dans, theater, acrobatiek en video, de schilderijen van Bosch tot leven zouden worden gewekt. Want hoe zou dat eruit zien, die gekke wezens, creepy figuren en fantasiedieren die Bosch verwerkte in zijn schilderijen, op een podium?

Het Canadese gezelschap The 7 Fingers begon de avond, wat mij betreft erg voorzichtig, met onder andere een inleiding op een aantal aspecten van De Tuin der Lusten, een mimespel en een jongleur. En de symboliek van een aantal theaterstukjes kon ik in het begin ook niet helemaal plaatsen. Het ging wat mij betreft pas echt los toen Salvador Dali in het stuk geïntroduceerd werd en samen met het publiek ademloos toekeek naar een acrobate die in een surrealistisch ‘Boschiaans’ landschap een aantal acrobatische stunts liet zien waar ik ter plekke jaloers op werd. Op dat moment werd ook al volop gebruik gemaakt van een doorzichtig videoscherm op de voorgrond van het podium (naderhand ook aan de achterzijde trouwens) waardoor de acteurs als het ware in het landschap gemonteerd leken. Overigens waren de acteurs op sommige momeenten ook te zien in de videobeelden om meteen daarna live op het podium een act uit te voeren. Prachtig schouwspel!

Naast Salvador Dali kwam ook Jim Morrison (en zijn muziek) nog even om de hoek kijken. Hij zorgde voor de sensuele noot waarbij het door Bosch geschilderde mannetje die in het oog van een sleutel hangt, ook ter tonele verscheen. Want ja, die sleutel hing gisteravond op het podium en daar kun je bijzondere acrobatische toeren mee uithalen weet ik nu.

Klapstuk van de avond was wat mij betreft het leven komen van het bovenste gedeelte van het rechterpaneel van De Tuin der Lusten, de hel. Knallende muziek (die overigens over de gehele linie erg sterk was, afwisselend maar perfect passend), vuur via een videoscherm (of toch echt?) en een aantal acrobaten die elkaar in die hel probeerde de loef af te steken door middel van fraaie staaltjes dans, turnen en paaldansen.

Een spetterende avond die ervoor gezorgd heeft dat ik nu al een dag ‘Light my Fire’ van The Doors door mijn hoofd hoor zoemen.

NB: Dit bericht verscheen ook op de Afgrond.

Geslaagd!

Geslaagd!

Danielle and the MLI...

blogGisteren kreeg ik de beoordeling van de integratiefase (een voldoende!) en vandaag kwam het verlossende mailtje van mijn SB’er dat de vlag uit kon :-)
Er komt nog een officiële mail met bevestiging ervan maar hé, ik ben geslaagd. Na twee jaar hard werken ben ik super trots dat ik het gehaald heb.

Wat betreft de foto boven deze blogpost… Sinds mijn detachering naar Fontys Hogeschool Marketing en Management intrigeert de trap met spreuken in Fontys gebouw R3 me. Ik gebruikte er al eens eentje in LA3 en deze fotografeerde ik vanochtend. Op sommige momenten leek de MLI echt een mission impossible en dan is het halen van de eindstreep extra leuk!

Overigens heb ik de afgelopen twee jaar mijn aantekeningen tijdens de lesdagen bijgehouden in schriftjes. Voor elk LA een schriftje. IMG_0985En in tegenstelling tot de vele literatuur op papier die ik altijd symbolisch bij het oud papier gooide…

View original post 96 woorden meer

Bijna klaar…

Na twee jaar studie zit er het bijna op. Ondanks dat ik nog moet wachten op een positieve beoordeling ben ik trots op hetgeen ik bereikt heb. Dus bij deze :-)

Danielle and the MLI...

Gisteren heb ik mijn beelverslag en zelfbeoordeling ingeleverd! Nu is het alleen nog maar wachten op de uitslag… Eigenlijk wilde ik het pas delen als het positief beoordeeld zou worden maar hé, ik ben zo trots op wat ik de afgelopen twee jaar gedaan heb en wat ik allemaal geleerd heb, dat ik van dat principe afwijk. Dus bij deze, I proudly present ‘mijn beeldverslag‘, veel leesplezier!

View original post