Verdiepding 19: Infographics zelf maken

infographicOh my, hoe kwam ik er ook alweer bij om verdiepding 19 te kiezen, zelf infographics maken. Het leek in december een goed idee om daar eens mee aan de slag te gaan zeker toen ik begin december een posterpresentatie moest maken ten behoeve van mijn MLI paper. Ik heb toen namelijk even gestoeid met wat gratis infographic programmatuur maar kwam er na een half uur prutsen achter dat een simpele Powerpoint dia voor mij toch echt veel handiger was. En dat was het ook… Maar goed, nu moet ik er toch weer aan geloven, die handige overzichtjes waarmee je in een oogopslag heel veel te weten kunt komen over een onderwerp. En dat ook nog eens een vormgegeven op een leuke vlotte manier. Maar wat is een infographic nou eigenlijk? Wikipedia geeft een mooie definitie:

Een infographic of informatieve illustratie geeft een informatieve weergave van verschillende objecten met een combinatie van tekst en beeld. Dit kan voorkomen in de vorm van een kaart, grafiek, bord, instructieve tekening of een interactieve applicatie. Ze is bedoeld voor het overgedragen van informatie, data en kennis.

Voor een infographic heb je in principe drie dingen nodig: data (dat wat je wil vertellen/verbeelden via de infographic), visualisatie (daar heb je bijvoorbeeld gratis tools zoals piktochart voor) en de daadwerkelijke publicatie (op welke manier maak je het beschikbaar, als plaatje of geef je het een embedded code mee zodat je het ook op websites kunt plaatsen). Met de data en de publicatie zit het aan mijn kant wel goed maar die visualisatie, ai ai ai. Ik ben geen beelddenker, totaal niet creatief en zelfs met ‘voorgebakken infographics’ (waarbij het eigenlijk alleen nog maar een kwestie is van data inplakken) kom ik niet verder dan een titeltje en een ondertitel. Echt, ik heb het licht nog steeds niet gevonden en ben ook niet van plan verder te zoeken want dit is zo niets voor mij.

Terwijl ik het dus wel een een ontzettende leuke tool vind. Ik vind het leuk om infographisch te zien en vind ze lekker handzaam om te lezen. Het dwingt de maker ook om alleen de meeste interessante dingen te vermelden, met andere woorden, men moet ‘to the point’ zijn. Ik denk dat het een heel handig medium voor een bibliotheek is om nieuwtjes en feitjes mee te verspreiden. Dus voor beelddenkers en mensen die graag digitaal ‘fröbelen’, ga aan de slag met infographics. Dan hou ik het vooralsnog gewoon bij een simpele Powerpoint dia en/of Mindmap…

Advertenties

Verdiepding 18: Werken in de Cloud

In de Verdiepdingen reeks gaat het vandaag over ‘Werken in de Cloud’. In de bijbehorende blogpost gaat het vooral over samenwerken aan documenten maar ik gebruik de cloud voornamelijk voor opslag van documenten. Ik vind de keuze om alleen maar Google Drive, Evernote en Sky Drive te behandelen overigens erg wonderlijk (waarop is die keuze gebaseerd?).
Allereerst maar even terug naar het begrip cloud want wat houdt dit nu precies in? Het valt eigenlijk onder het begrip ‘cloud computing’ en dat is, simplistisch gezegd, het beschikbaar stellen van hard- en software via internet. De cloud staat dan symbool voor een netwerk van computers waarop die software staat. Zie ook deze Wikipedia link.

Cloud computing ligt vooral onder vuur bij mensen die gevoelig zijn voor privacy issues want ja, vertrouw jij je documenten toe aan Dropbox of Google Drive terwijl de voorwaarden waaronder deze tools ter beschikking worden gesteld steeds veranderen? In mijn geval kan ik alleen maar volmondig JA antwoorden. En ja, ik weet wat de risico’s zijn (als je gehackt wordt kan men bij al je gegevens) maar ja, als je ziet hoeveel gratis opslagruimte je krijgt en je vergelijkt dat met de opslagruimte bij bijvoorbeeld Mijn Site van de Fontys Portal, dan is de keuze snel gemaakt.
15584774622_9c28873cbe_o
Ik moet er wel eerlijkheidshalve bij zetten dat ik niet zo’n bewaarderig type ben dus ik heb voldoende aan de standaard opslagruimte bij zowel Dropbox als Google Drive. Ik maak regelmatig backups en schoon regelmatig op, dat helpt ook.
Ik gebruik deze cloud toepassingen voornamelijk voor privé documenten/foto’s maar ook voor mijn MLI studie. Dat laatste vooral omdat Netschool nu eenmaal niet zo makkelijk navigeert en erg traag werkt. Ik heb mijn literatuur dan liever elders staan inplaats van tijd te verspillen aan klikken en wachten.

Mijn werkdocumenten, vooral lopende zaken, sla ik overigens wel op via Fontys en Mijn Site. Dat vertrouw ik dan toch niet toe aan de cloud! Maar als het gaat over samenwerken dan is Sharepoint natuurlijk gewoon een gedrocht en is Google Drive vele malen gebruiksvriendelijker! Als ze dat nou eens in Sharepoint zouden inbouwen…
Overigens gebruik ik behalve Dropbox en Google Drive geen andere opslagruimte online, ik ben dik tevreden met deze twee grootmachten!

De link naar de bibliotheek kan ik zo snel niet maken behalve dat je als medewerker op de hoogte moet zijn van de mogelijkheden zodat je je klanten kunt adviseren en helpen als ze vragen hebben hierover.

NB: De foto bij deze blogpost maakte ik tijdens een rondje hardlopen op 20 oktober 2014, ik koos deze vanwege de mooie wolken :-)

Verdiepding 14: Crowdsourcing en crowdfunding

Het is alweer een tijdje geleden dat ik de keuze voor de Verdiepdingen gemaakt heb. Nu ik ding 14 Crowdsourcing en crowdfunding moet bestuderen vraag ik me meteen af waarom ik daar voor gekozen heb, daar kan een bibliotheek toch niets mee is mijn eerste reactie. Dan toch maar eerst even de informatie lezen die op de site van Verdiepdingen staat. En oh ja, het zijn natuurlijk wel twee verschillende begrippen dus die zal ik eerst even toelichten in eigen woorden om daarna de link met het werk te benoemen.

Crowdsourcing is wat mij betreft het bij elkaar brengen van kennis, informatie, mensen, bedrijven etc om samen tot de oplossing voor een probleem te komen. Bij crowsourcing gaan professionals samen met andere geïnteresseerden op zoek naar bijvoorbeeld de oplossing van een probleem. De Engelstalige Wikipedia heeft trouwens een fraaie lemma over deze term, de moeite van het lezen waard. Zo lees ik daar bijvoorbeeld dat de term inmiddels 10 jaar oud is.
De enige crowdfounding actie die ik op dit moment volg is trouwens de Otter Challenge, een initiatief van onder andere Natuurmonumenten om na te denken over hoe we in Nederland weer 1000 otters in 2020 in de vrije natuur kunnen zien rondzwemmen. Eind 2014 hadden ruim honderd communityleden 57 ideeën ingezonden die een oplossing zouden kunnen bieden voor het overleven van de otter. Op de ‘over‘ pagina kun je zien dat men inmiddels 8-12 ideeën heeft geselecteerd om verder uit te werken.
crowds
Hoe dit principe zou kunnen werken in de bibliotheek? Ik kom op dit moment niet verder dan dat het bijvoorbeeld ingezet zou kunnen worden bij vernieuwing van de bibliotheek, bij verbouwingsplannen, nadenken over de bibliotheek in 2030, dat soort initiatieven. Als je dicht bij de klant wil zijn en wil aansluiten bij zijn wensen en behoeften kan ik me voorstellen dat je een soort van crowdsourcing actie opzet om samen na te denken over de bibliotheek en de toekomst.

Crowdfunding werkt eigenlijk op dezelfde manier maar daar is geld verzamelen met de ‘crowd’ het belangrijkste doel. Ik heb zelf een aantal maanden geleden voor het eerst aan zo’n actie meegedaan. Een oude bekende van me probeerde geld in te zamelen via Kickstarter om een film te realiseren. Dat is uiteindelijk niet gelukt dus de vijf Nieuw-Zeelandse dollars die ik op voorhand beschikbaar had gesteld hoefde ik dan ook niet te betalen. Dat Kickstarter zag er overigens wel betrouwbaar uit ondanks dat je een account moest aanmaken * gaap * en je creditcard gegevens (of Pay Pal) moest achterlaten. In de voorwaarden stond duidelijk dat het het door gesponsorde geld alleen van je kaart werd afgeschreven indien er voldoende geld zou binnenkomen en het Kickstarter project dus geslaagd zou zijn. Helaas lukte dat niet met dit project dus die 5 dollar heb ik nooit hoeven te betalen. Ik vond het wel een leuke manier van geld bij elkaar verzamelen, het kost je maar een kleine investering maar het principe ‘veel handen maken licht werk’ gaat hier mooi voor op.

Maar of dit voor een bibliotheek zou kunnen werken? Op de Verdiepdingen site staat weliswaar een voorbeeld van een Nederlandse bibliotheek die door middel van een crowdfunding actie een bibliotheek op een school wil realiseren maar dit doet me toch iets te gekunsteld aan. Het kan aan mij liggen maar ik vind dit echt iets voor particuliere initiatieven of er moet al een persoonlijk kantje aan zitten. Al besef ineens dat de actie van Roda JC waarbij mensen voor 25 euro hun naam op het wedstrijdshirt mochten laten zetten ook een vorm van crowdfunding is. En aan die actie heb ik ook meegedaan (al zat daar een emotionele kant aan die ik hier onvermeld zal laten).

Conclusie: interessante materie en ontwikkelingen die dankzij het internet mogelijk zijn gemaakt. Voor velen interessante concepten dus wie ben ik om te zeggen dat bibliotheken daar niets mee zouden moeten doen.

Opmerking bij de foto: overigens staat het boek van James Surowiecki getiteld ‘The Wisdom of Crowds’ al járen ongelezen in de kast. Misschien toch maar eens verplaatsen naar de groeiende stapel ‘lezen op korte termijn’… En dat geldt dan ook voor het boek ‘Crowdsourcing’ van Jeff Howe (ik wist niet eens dat ik het had, oeps) want ik ben er door deze blogpost achter gekomen dat hij, samen met Mark Robinson, de term bedacht heeft in 2005.

Verdiepding 7: Content curatie

Net als de eerdere verdiepdingen (Privacy en Veiligheid Online, Mediawijsheid) is ook verdiepding 7 Content Curatie niet nieuw voor me. Als ik snel moet uitleggen aan iemand wat dat begrip inhoudt roep ik altijd een digitale knipselkrant maar dat dekt de lading niet helemaal. Maar het principe van informatie/bronnen etc. verzamelen en deze beschikbaar stellen voor anderen gaat ook op voor content curatie. Het verschil met de knipselkrant is dat je nu ook extra informatie toevoegt voor de geïnteresseerde zodat de context duidelijk is. Het zijn niet zomaar losse links die gedeeld worden maar wat mij betreft is het bij content curatie van belang dat je ook aangeeft waarom je nu precies die link of die informatie met iemand wil delen.
blended
Naar de informatie over dit begrip op de Verdiepdingen site kan ik helaas niet linken vanwege een slotje maar als je meer wil weten, surf dan eens naar deze Dingen@Zuyd pagina. Daar wordt op een heldere en duidelijke manier uitleg gegeven en vind je aanvullende links.

Uiteraard vind ik content curatie iets dat een bibliotheek cq informatiespecialist zou moeten oppakken. Vroeger hielden we (ja ja, ook ik heb dit nog gedaan in de begindagen bij Fontys!) tenslotte ook knipselkranten op diverse vakgebieden bij. Als informatiespecialist is het je tweede natuur om betrouwbare informatie te vinden, te herkennen, te annoteren (er een korte beschrijving van te maken) en te verspreiden. Voor dat laatste zijn veel digitale tools te vinden en daar zit wat mij betreft nou net het ‘probleem’. Ondanks dat ik onderwerpen zoals blended learning, onderwijs, sociale media, mediawijsheid (om er maar een paar te noemen) heel interessant vind en ik daar ook best veel interessante informatie over verzamel (via mijn eigen favorieten bewaarsite Pinboard) is er nog geen tool geweest die mij heeft weten te overtuigen van het nut en het gebruiksgemak. Nee, ook Scoop.it niet (die op dit moment het populairst lijkt). Zeker sinds je je moet registreren via Facebook, Twitter of mail. Ik volg wel een aantal ‘scoop pagina’s en heb ook een account maar zelf ‘scoopen’ is er nog niet van gekomen. Tot euh ik op dit punt was met schrijven en dacht ‘waarom ga ik het niet gewoon proberen?’.

Aangezien ik de afgelopen maanden veel materiaal en literatuur verzameld heb over blended learning heb ik besloten om over dat onderwerp mijn eerste scoop te maken. Er staan pas twee verwijzingen in waarvan eentje helaas naar een artikel achter een betaalmuur maar je moet ergens beginnen nietwaar.

Ik merk nu al dat ik het fijn vind dat Scoop.it me op basis van tags en mijn eigen interesses ook al weer richting allerlei leuke links stuurt. Maar ik weet nu ook al dat dit me weer kostbare tijd gaat kosten. Niet vanwege het feit dat ik echt op zoek moet naar interessante linkjes maar dat het stukje extra (zeg maar de annotatie, context en het feit waarom ik denk dat de link interessant is) iets is dat ik er niet zo maar doorheen wil jagen. Dan speelt mijn informatiespecialisten beroep toch weer mee het direct secuur en volledig aan te pakken. Ach ja, het houdt me van de straat zullen we maar zeggen.

Hey ho, let’s Scoop!

Verdiepding 6: Mediawijsheid

Tijd voor het tweede Verdieping, Mediawijsheid. Dit kent een aantal raakvlakken met het vorige ding ‘privacy en veiligheid online‘ maar mediawijsheid gaat wat mij betreft nog een stapje verder. Dat zie je ook aan de definitie zoals die op de website van Mediawijsheid.nl want Mediawijsheid is volgens die site (waarop een schat aan informatie te vinden is, waaronder lesmateriaal):

Officieel: het geheel van kennis, vaardigheden en mentaliteit waarmee burgers zich bewust, kritisch en actief kunnen bewegen in een complexe, veranderlijke en fundamenteel gemedialiseerde wereld.

Korter gezegd: het zijn de competenties die je nodig hebt om actief en bewust deel te nemen aan onze mediasamenleving.

Het gaat dus verder als alleen weten hoe je Facebook profiel kunt afschermen maar het gaat echt om competenties die je als burger nodig hebt om deze snel veranderende samenleving te functioneren. Dus ook mijn 69 jarige moeder moet iets afwezen van mediawijsheid als ze wil gaan internetbankieren of een cookie melding moet accepteren op een website.
tree-426264_640
De hierboven genoemde website Mediawijsheid.nl is trouwens een onderdeel van Mediawijzer.net, een website die op initiatief van de ministeries van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en Jeugd en Gezin in 2008 opgezet om Nederlandse burgers en organisaties mediawijs te maken. Dat geeft ook meteen aan waarom de term inmiddels wijdverbreid is.

Maar wanneer komt nu de bibliotheek om de hoek kijken? Nou, een van de vijf organisaties die door de regering is aangewezen om burgers mediawijs te maken is namelijk het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken (SIOB). De oorspronkelijke taak van de openbare bibliotheek, om met de uitleen van boeken ‘het volk te verheffen’ is dus sinds een aantal jaren ook een digitale taak geworden. Zelf weet ik trouwens erg weinig van mediawijsheid activiteiten in mijn plaatselijke openbare bibliotheek maar op de overkoepelende website van Schunck word ik helaas niet veel wijzer. Zoeken op de term mediawijsheid levert welgeteld een resultaat op, week van de mediawijsheid 2013, niet echt bij de tijd… En op de site van de bibliotheek Heerlen eveneens een resultaat. Wat ik wel terug vinden op de site is dat deze bibliotheek gecertificeerde mediacoaches in dienst heeft, dat is wel dan weer mooi. Nu nog wat activiteiten organiseren of in ieder geval zichtbaar maken!

Overigens vind ik, gezien de taak van de bibliotheek, mediawijsheid wel iets waar ze zich mee bezig zouden moeten houden, ook al gezien het feit dat ze een van de partners zijn bij bovenstaand project.

Een hogeschoolbibliotheek heeft zo’n specifieke taak mijns inziens niet maar is natuurlijk wel een expert op het gebied van informatievaardigheden. En ook dat, het gericht en efficiënt kunnen zoeken naar informatie en de gevonden informatie kunnen beoordelen op relevantie en waarde, is natuurlijk een belangrijk ingrediënt van zowel mediawijsheid als van een trainingsaanbod van een hogeschool bibliotheek. In de trainingen zou je dus mooi een koppeling met mediawijsheid kunnen leggen.

Foto via

Verdiepding 4: Privacy en veiligheid online

Vorige week maakte ik er al melding van, de Verdiepdingen cursus waar ik, samen met een aantal collega’s, mee aan de slag ga de komende drie maanden.

Het eerste ding dat ik gekozen heb is: privacy en veiligheid online. Iets dat me intrigeert omdat er, zeker met het vele sociale media gebruik, zoveel over te doen is. Laatst nog lag Facebook weer onder de vuur terwijl er niet eens zoveel gaat veranderen per 1 januari 2015. Bizar vind ik dan altijd om te constateren dat bij veel van de ‘klagers’ het Facebook profiel ook open staat voor ‘niet vrienden’. Kwestie van ‘even verder kijken dan je neus lang is’ maar dit terzijde.

Een andere reden waarom ik dit ding gekozen heb is omdat ik tijdens de trainingen die ik verzorg altijd veel vragen krijg over privacy en veiligheid en dat veel cursisten huiverig zijn om bijvoorbeeld aan de slag te gaan met Twitter of Facebook, vaak omdat ze niet voldoende weten van de mogelijkheden om zo’n account af te schermen.
4638981545_68f982c9d2_o
Op de Verdiepdingen site vond ik een aantal algemene tips terug die voor mij eigenlijk open deuren waren. Zaken als:
– Bedenk vooraf of je je gaat registreren met je echte naam of een fake naam.
– Als je niet op een eigen pc werkt, log dan altijd uit.
– Gebruik een goed en veilig wachtwoord.
– Check vooraf ook of je een social media account kunt verwijderen als je het niet meer wil gebruiken. Voor mij persoonlijk een grote irritatie als je zo’n account niet kunt deleten maar alleen kunt deactiveren!
En uiteraard ook nog wat over fishing mails en anti virus programma’s.

De eerste ontdekoefening bij dit ding was: google je bibliotheek of je naam. Dat laatste doe ik regelmatig en schokkende dingen ben ik eigenlijk nog niet tegenkomen. Gelukkig maar :-) Het is vooral veel werkgerelateerd (bibliotheken) en een link naar mijn Twitter en Facebook accounts. De laatste is goed dichtgetimmerd (tip: dat check je door op je eigen profiel via het knopje ‘weergeven als’ te kijken hoe je profiel er openbaar uit ziet), mijn Twitter is openbaar. Met die laatste heb ik dan weer een haat/liefde verhouding. Af en toe zet ik het dicht, zeker op momenten dat ik ineens door heel veel bedrijven en instanties gevolgd word. Ook twijfel ik weleens over de inhoud van mijn tweets. Hou ik het puur werkgerelateerd of blijft het een mengelmoes van werk en privé net als op dit weblog. Ach, het is een kwestie van personal branding begreep ik laatst van Tunske dus hou ik het nog even breed en open.

Uit de tweede oefening heb ik een klein onderdeel gehaald, namelijk of ik me bewust ben van mijn online gedrag. Daar durf ik volmondig JA op te zeggen. Het bovenstaande illustreert dat denk ik ook al. Ooit schreef ik op dit weblog (al in de lucht sinds mei 2005 ) dat ik voor het publiceren altijd bedenk of hetgeen ik schrijf ik ook in het echt zou durven zeggen. Dit is een stelregel die ik al jaren hanteer, bij alle social media uitingen. En dat werkt al bijna 10 jaar prima! Dat plus het regelmatig checken van je privacy lijken me de twee belangrijkste uitgangspunten bij het gebruik van online tools.

Bij de training Social Media voor studenten lieten we overigens altijd dit en dit filmpje zien, over bewustwording van je online privacy gesproken! Zo, nu ga ik mezelf maar weer eens Googlen :-)

Update: Facebook kent ook de zogenaamde lijsten. Die zijn echt de moeite waard om eens te checken. Want zo kun je bepalen welk bericht je met welke ‘vriend’ deelt, handig!

Foto via

Aan de slag met VerdiepDingen, het vervolg op 16 Dingen

verdiepdingenEen paar jaar geleden hebben we bij de toenmalige dienst Mediavoorzieningen de cursus 16 Fontys dingen gevolgd. Het oorspronkelijke doel van deze cursus was om de bibliotheek medewerkers wegwijs te maken in het doolhof van informatie, communicatie, social media en WEB 2.0. Ik mocht destijds een aantal collega’s coachen en heb in die tijd ook zelf weer verdieping gezocht in een aantal tools.

Gisteren was voor geïnteresseerde informatiespecialisten de start van een soortgelijk traject, genaamd Verdiepdingen. Het woord zegt het eigenlijk al, het gaat weliswaar weer om ‘dingen’ (en een aantal komen overeen met die uit 2011) maar nu wordt vooral de verdieping gezocht maar uiteraard ook weer de koppeling met je eigen werk. Het zijn er geen 16 maar 19 maar de deelnemer (waarvan ik er een ben) moet voor het einde van het traject (17 maart 2015) minimaal 6 dingen kiezen om zich in te verdiepen. Je mag erover bloggen maar je mag je bevindingen ook in het forum plaatsen. Uiteraard is het de bedoeling dat je ook reageert in het forum, kennis deelt én leert van de andere deelnemers. Bij de afsluitende bijeenkomst moeten alle deelnemers een presentatie geven over ‘hun’ dingen!

Ik vind het een leuk traject en het is voor mij een goede trigger om weer eens wat dieper in de ‘dingen’ te duiken. Nu eerst maar eens een keuze maken en mijn coach mailen :-)

Pinboard testing 1 2 3

Al sinds de opkomst van WEB 2.0 ben ik een groot liefhebber van zogenaamde social bookmarking sites. Dit zijn sites waar je je internet favorieten via een cloud toepassing opslaat. Je bent dus niet meer afhankelijk van een pc maar je kunt via zo’n site vanaf je laptop, tablet of telefoon al je internetfavorieten raadplegen.
Het gebruik van een social bookmarking site betekent overigens niet dat ik geen internetfavorieten meer heb (sites die ik dagelijks gebruik staan gewoon in mijn favorieten balkje in Firefox) maar denk bij social bookmarking meer aan sites, blogberichten, nieuwsartikelen etc die ik tegenkom en waar ik ooit nog eens wat mee wil. Een soort krantenknipsel archief maar dan digitaal.

Inmiddels heb ik al Connotea, Delicious én Diigo ‘versleten’ en sinds vorige week ben ik geswitcht naar Pinboard. Waarom?

Als ik goed in mijn geheugen graaf ben ik ooit van Delicious naar Diigo overgestapt omdat eerstgenoemde er mee zou gaan stoppen (de site bestaat overigens nog steeds) maar de laatste maanden ergerde ik me mateloos aan de pop up reclames bij Diigo en vorige week vroeg ik daarom terloops op Twitter of iemand een goed alternatief had. Dymphie reageerde vrij snel en kwam op de proppen met Pinboard dat weliswaar niet gratis (je betaalt een eenmalige bijdrage van $ 10,40) maar wel reclamevrij is en de slogan ‘social bookmarking for introverts’ hanteert. Mooi bedacht nietwaar? Na het bekijken van een korte tour besloot ik de gok te wagen en het benodigde entreegeld te betalen.
pinboard
Na een paar uurtjes spelen ermee kan ik alleen maar tevreden zijn. Reclamevrij, geen poespas, simpele (eigenlijk gewoon saai en sober dus) vormgeving, heldere uitleg en diverse mogelijkheden om internetfavorieten privé op te slaan of publiek te delen. En dat laatste is natuurlijk wel de bedoeling van social bookmarking. Je kunt favorieten delen, beschrijvingen en tags toevoegen, op diverse manieren je favorieten filteren, zoeken in je eigen favorieten en die van anderen (mits ze publiek staan). Het is zelfs mogelijk om favorieten van andere gebruikers direct naar je eigen Pinboard te kopiëren inclusief beschrijving en tags. Ben je geïnteresseerd in de meeste populaire of de meest recent opgeslagen publieke url’s? Ook die vind je terug met een druk op de knop. En uiteraard is er een importmogelijkheid vanuit de al eerder genoemde Diigo en Delicious, zodat je je eerder bewaarde favorieten niet allemaal opnieuw handmatig hoeft toe te voegen.

Extra handig: je kunt naast url’s ook notities opslaan. En heb je een fijne url gevonden die je nog niet of nog niet helemaal hebt gelezen, vink dan bij het opslaan ‘read later’ aan. Via de knop ‘unread’ kom je dan bij je leesarchief uit. En als we het dan toch over een leesarchief hebben wil ik zeker ook de koppeling met Pocket niet onvermeld laten. Deze app gebruik ik veel op mijn iPad om artikelen en/of nieuwsberichten te lezen. Op het moment dat ik ze online tegenkom heb ik daar vaak geen tijd voor. Ik zou ze nu dus rechtstreeks naar Pinboard kunnen sluizen maar fijner is het om ze eerst via de Pocket app te lezen op bijvoorbeeld mijn iPad en als ze na lezing interessant genoeg zijn om te bewaren, door te zetten naar Pinboard en dat allemaal inclusief tags en snelle synchronisatie.

De koppeling met Twitter heb ik overigens nog niet getest. Het lijkt me op zich prima om links die ik deel via Twitter rechtstreeks te laten opslaan door Pinboard maar door de koppeling te maken worden ook al je tweets automatisch gearchiveerd en daar heb ik nu nog geen behoefte aan. Daar moet ik dus nog eens goed naar kijken…

Nee, ik heb geen aandelen, krijg de 10 dollar voor deze ‘reclame blogpost’ niet retour en ik heb nog niet alle mogelijkheden getest maar ik ben allang niet meer zo enthousiast geweest over een WEB 2.0 applicatie. Hoera!

NB: Dymphie was in december 2010 al enthousiast.

Blogjaar 2013 (herontdekking van het bloggen)

Dit zijn de statistieken van blogjaar 2013. Het jaar waarin ik het bloggen herontdekte mede dankzij de Docentencursus en omdat het een handige manier is om mijn collega’s op de hoogte te houden van mijn doen en laten. Goed voornemen voor 2014, nog meer bloggen :-) Fijne jaarwisseling allemaal!

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 6,000 times in 2013. If it were a NYC subway train, it would take about 5 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Terugblik op hoorcollege Sociale Media in het Hoger Onderwijs (Docentencursus Zuyd)

Vooraf: onderstaande blogpost verscheen vandaag ook op 2bejammed als ‘gastblogduo’met Ankie van de Broek.

Het is alweer weer even geleden maar speciaal voor een gastblog bijdrage op 2BeJammed kom ik nog graag terug op het hoorcollege Sociale Media in het Hoger Onderwijs dat ik begin februari volgde bij de Docentencursus Zuyd. Voor wie het nog niet weet, in mijn huidige functie als onderwijs- en onderzoeksassistent geef ik workshops en trainingen aan docenten en studenten van Fontys Hogescholen op het gebied van Onderwijs en Media. Omdat ik geen echte onderwijsachtergrond heb, volg ik sinds november bij Hogeschool Zuyd de docentencursus om mijn didactische en pedagogische theorie op te vijzelen. Als alles goed gaat, ontvang ik in juni mijn diploma :-)

Omdat ik zowel privé maar ook binnen mijn werk veel bezig ben en zeer geïnteresseerd ben in alles wat met Sociale Media te maken heeft, was ik natuurlijk extra nieuwsgierig naar het hoorcollege van Ankie van de Broek. Ik ontmoette Ankie een paar jaar geleden voor het eerst tijdens de zogenaamde gadget tour van (toen nog) Mediavoorzieningen. Op diverse locaties konden studenten en docenten kennismaken met gadgets zoals smartphones (nee, toen had nog niet iedereen zo’n ding), iPads, touchscreen pc’s en wat al niet meer. Ik was de ‘gadget ambassadeur’ van Fontys Sittard en Ankie kwam speciaal met een groepje studenten vanuit Heerlen een kijkje nemen. Ook volg ik Ankie sinds een tijdje op Twitter en we hadden dan ook al contact voorafgaand aan het hoorcollege. Ik had haar geadviseerd om vooral praktisch te werk te gaan en praktische voorbeelden te laten zien van de manier waarop je Sociale Media kunt verwerken in je onderwijs.

De eerste wijze les kregen we als cursisten meteen aan het begin van het college… Ankie wilde ons een aantal vragen stellen via de online tool Mentimeter maar de site lag eruit en niemand kon inloggen. Gelukkig was ze voorbereid en ze vertelde meteen dat je bij het inzetten van zo’n tool altijd voor een back up moet zorgen. In dit geval dus papieren kaarten met een lachende en een treurende smiley erop :-) Enne, practice what you preach. In dit geval hadden we vooraf een opdracht gekregen om een filmpje te bekijken en daar moesten we een kleine opdracht over maken. Een mooi voorbeeld van Preteaching waar YouTube uitermate geschikt voor is. Preteaching is eigenlijk gewoon een voorbereidingsles voor de eigenlijke les. Voordeel daarvan is dat je zo het beginniveau van de studenten een beetje kunt sturen. In ons geval: wat weten we al over sociale media, zetten we het zelf al in en hoe zetten we het dan in?

Tweede wijze les: je zet sociale media alleen maar in als het meerwaarde heeft voor je onderwijs! Daarna volgden een aantal praktische voorbeelden van sociale media en hoe je ze zou kunnen inzetten. Denk aan:
YouTube voor Preteaching.
Een Digitaal Portfolio voor voor individuele studiebegeleiding.
Whatsapp/Twitter voor studiebegeleiding per groep.
Prezi of een online stemtool om je college te verrijken.
Symbaloo als startpunt en verzamelplek voor je eigen vak.
Flipping the Classroom waarbij je onder andere gebruikt maakt van instructievideo’s.

Ook TPack (integratie van ict in het onderwijs) kwam nog aan de orde (weet je niet wat TPack is, check dan even deze link). Met andere woorden, een college waarin heel veel praktische informatie werd gegeven hoe je dit soort tools zou kunnen inzetten voor je lessen.
Interessant was ook de onvermijdelijke discussie hoever je moet gaan als docent. Voeg je studenten toe als vrienden aan je Facebook account? Whatsapp met je docententelefoon en als je die niet hebt, geef je studenten dan je privé nummer? Hoe hou je de scheiding werk en privé als studenten van je verwachten dat je via Facebook en/of Twitter 24/7 bereikbaar bent?

Wat dat betreft was het wel jammer dat er te weinig tijd was, daar had ik graag nog eens over door gebabbeld met Ankie maar ook met mijn medecursisten.

NB: De presentatie van Ankie vind je hier.

… Normaal zou ik op deze dag en dit tijdstip nog over de Pukkelpop weide aan het slenteren zijn maar iedereen zal het nu wel gehoord, gelezen en gezien hebben… Op de eerste Pukkelpop dag werd het terrein getroffen door een noodweer dat ik mijn hele leven niet meer zal vergeten en op het moment van losbarsten stond ik vanwege een andere muzikale smaak dan mijn vriend in mijn uppie in de overvolle Club tent… In het begin leek het nog ok, want hé, ik stond droog maar WTF, wat deden die windvlagen op het terrein en waarom begonnen die mensen om me heen ineens te schreeuwen als ze naar buiten keken? Rustig blijven D, rustig blijven D maar toen ik op het op het hoogtepunt van het noodweer tientallen jongens zag die de hekken aan de zijkant van de tent uit alle macht probeerden tegen te houden omdat die het dreigden te begeven (je zag de paniek in de ogen van die knullen want het was zwaar omdat de wind en de regen maar bleven beuken tegen dat tentzeil aan) en er paniek uitbrak had ik het ook niet meer… Toen er eenmaal scheuren in het zeil gemaakt waren en het water een uitgang kon vinden, was de druk er iets vanaf en werd het rustiger… Ook buiten! Op dat moment zag ik gelukkig ook een aantal vrienden (thanks Helen, Marco, Erik en Lisa!) en werden we verzocht de tent te verlaten. Eenmaal buiten bleek dat het terrein in een chaos was veranderd maar ik was zó blij toen ik na een minuutje of 10 mijn vriend zag aankomen… Toen we eenmaal met alle vrienden herenigd waren kon ik alleen maar opgelucht zijn dat we er nog allemaal waren. Het had veel erger kunnen zijn…

Soms denk ik weleens dat ik het me verbeeld heb en dat het allemaal niet zo erg was maar als ik dan terugdenk aan al die jongens die tegen die hekken stonden te duwen, de paniek in hun ogen en de ontreddering bij iedereen na afloop, dan besef ik weer dat het echt was :-( En daar hoef ik de beelden niet eens voor terug te zien… Ik wens de familie en vrienden van de mensen die niet zo gelukkig waren als ik heel veel sterkte toe!

Dank trouwens aan iedereen die via telefoon, sms, facebook, twitter en in real life heeft meegeleefd. En dank aan de mensen die ondanks dat het telefoon/internetverkeer plat lag, de moeite hebben gedaan om, zodra ze iets van me hoorden, op internet te melden dat ik ok was. De kracht van Sociale Media noemen ze dat geloof ik…

Om toch muzikaal te eindigen, Wolf People (de band die een uur voordat de hel losbrak speelde in de later ingestorte Chateau) bleek, van de vier bandjes die ik gezien heb op donderdag, de winnaar. Voor het waard is… Kom er maar in heren!

NB: Het was niet de bedoeling er een lange blogpost over te schrijven maar op een of andere manier was het fijn om het op te schrijven.

Pukkelpop voorpret X

Na acht bandjes en een weersvoorspelling is het tijd voor het laatste Pukkelpop voorpretblog!
Het ticket plus de eet- en drinkbonnetjes zijn geprint, het hotel is voor twee nachten geboekt (want yeeehaaa, we gaan voor de luxe variant dit jaar), de tas is gepakt inclusief regenjasje én de zonnebrandcrème (want pfeh, het wordt warm, eindelijk…). En ik heb weer enorm veel zin om op dat grote grasveld in Hasselt drie dagen van hot naar her te sjouwen om zoveel mogelijk leuke muziekjes te horen en te ontdekken. En let’s not forget, het weerzien met vrienden en bekenden en bij te kletsen onder het genot van een hapje en een drankje is op die festivalwei in Hasselt ook altijd erg plezant.

Hé ho, let’s go!