Gezien: Erik van Muiswinkel (De Olieworstelaar) @ Parkstad Limburg Theater Heerlen 7/4/2016

Afgelopen donderdag bezocht ik de nieuwe solo voorstelling van Erik van Muiswinkel, genaamd de Olieworstelaar. In de Limburg zaal (die niet helemaal uitverkocht was), bezorgde Erik me tranen van het lachen en het was derhalve een goed weerzien. De laatste keer dat ik hem zag, vormde hij nog een duo met Diederik van Vleuten maar solo kan Erik ook heel goed een zaal aan.

Uiteraard kwamen onderwerpen als zwarte piet (want Erik speelt al jaren de rol van hoofdpiet), de vluchtelingenproblematiek en de politiek ter sprake maar regelmatig kwamen ook herinneringen aan zijn vader te sprake en wist hij ons te ontroeren met een gedicht van exact 21.63 seconden over ‘onze’ Dafne Schippers. Het meest hilarische moment was toen hij ons meenam naar de inboedel van zijn huis (Erik heeft geen diepvries maar wel een gereedschapskist met diverse soorten schroefjes en spijkertjes) en daarna ineens de link legde met vluchtelingen. Wat als wij met onze welvaart en een overdaad aan spullen moesten vluchten? Bijzonder hoe hij een zaal hierin meenam en ons tegelijkertijd buikpijn van het lachen bezorgde.

Na bijna 2 uur sloot Erik de voorstelling af met een verhaal over zijn olieworstel ervaringen. Gekleed in een originele olieworstel broek, kisbet genaamd nam hij ons mee in de geheimen van het olieworstelen inclusief filosofisch getint einde over winnaars en verliezers.

Mocht je nog de kans krijgen om hem ergens te zien, grijp die kans!

Advertenties