… Normaal zou ik op deze dag en dit tijdstip nog over de Pukkelpop weide aan het slenteren zijn maar iedereen zal het nu wel gehoord, gelezen en gezien hebben… Op de eerste Pukkelpop dag werd het terrein getroffen door een noodweer dat ik mijn hele leven niet meer zal vergeten en op het moment van losbarsten stond ik vanwege een andere muzikale smaak dan mijn vriend in mijn uppie in de overvolle Club tent… In het begin leek het nog ok, want hé, ik stond droog maar WTF, wat deden die windvlagen op het terrein en waarom begonnen die mensen om me heen ineens te schreeuwen als ze naar buiten keken? Rustig blijven D, rustig blijven D maar toen ik op het op het hoogtepunt van het noodweer tientallen jongens zag die de hekken aan de zijkant van de tent uit alle macht probeerden tegen te houden omdat die het dreigden te begeven (je zag de paniek in de ogen van die knullen want het was zwaar omdat de wind en de regen maar bleven beuken tegen dat tentzeil aan) en er paniek uitbrak had ik het ook niet meer… Toen er eenmaal scheuren in het zeil gemaakt waren en het water een uitgang kon vinden, was de druk er iets vanaf en werd het rustiger… Ook buiten! Op dat moment zag ik gelukkig ook een aantal vrienden (thanks Helen, Marco, Erik en Lisa!) en werden we verzocht de tent te verlaten. Eenmaal buiten bleek dat het terrein in een chaos was veranderd maar ik was zó blij toen ik na een minuutje of 10 mijn vriend zag aankomen… Toen we eenmaal met alle vrienden herenigd waren kon ik alleen maar opgelucht zijn dat we er nog allemaal waren. Het had veel erger kunnen zijn…

Soms denk ik weleens dat ik het me verbeeld heb en dat het allemaal niet zo erg was maar als ik dan terugdenk aan al die jongens die tegen die hekken stonden te duwen, de paniek in hun ogen en de ontreddering bij iedereen na afloop, dan besef ik weer dat het echt was :-( En daar hoef ik de beelden niet eens voor terug te zien… Ik wens de familie en vrienden van de mensen die niet zo gelukkig waren als ik heel veel sterkte toe!

Dank trouwens aan iedereen die via telefoon, sms, facebook, twitter en in real life heeft meegeleefd. En dank aan de mensen die ondanks dat het telefoon/internetverkeer plat lag, de moeite hebben gedaan om, zodra ze iets van me hoorden, op internet te melden dat ik ok was. De kracht van Sociale Media noemen ze dat geloof ik…

Om toch muzikaal te eindigen, Wolf People (de band die een uur voordat de hel losbrak speelde in de later ingestorte Chateau) bleek, van de vier bandjes die ik gezien heb op donderdag, de winnaar. Voor het waard is… Kom er maar in heren!

NB: Het was niet de bedoeling er een lange blogpost over te schrijven maar op een of andere manier was het fijn om het op te schrijven.

Advertenties

11 gedachtes over “

  1. goed dat je het op schrijft. Ik hoor zo veel uit de tweede hand dat het soms lastig is om overdrijving of gezeur uit tweede hand van het echte te onderscheiden. En ik ben blij dat je het op kunt schrijven. :o)

    Nu maar hopen dat er toch nog een pukkelpop2012 komt. Het zou doodzonde zijn dat zo’n pracht festival door 1 extreem noodweer er mee stop of moet stoppen.

  2. Ook al was het niet je bedoeling, het is wel heel goed om het van je af te schrijven. En voor je lezers ook goed om het te lezen. Het is best lastig om uit alle verhalen te filteren hoe het écht was daar. En dat heb je duidelijk omschreven: een ervaring die je eigenlijk niet wilt meemaken, maar die je je leven zal bijblijven.

  3. Ik me alleen maar aansluiten bij de voorgaande reacties. Blij dat je het van je af kunt schrijven. Ik had jou en mijn dochter en al die andere PPers een geweldige festival gegund. Het zag er woensdag zo gezellig en gemoedelijk uit toen ik dochterlief afzette.
    Zij had geschuild in de wablief-tent die het gelukkig ook gehouden heeft. Ik heb wat buikpijn gehad na haar smsje: ’t regent hier, best eng’ tot het verlossend telefoontje anderhalf uur later van een halve seconde ‘hallo, met mij’.
    Gelukkig dat jullie het na kunnen vertellen en schrijven.

  4. Goed verhaal D.
    Ik kan me voorstellen dat je het nooit meer gaat vergeten. Dat hoeft ook niet. Zulke dingen maak je maar zelden mee in je leven.
    Goed dat jij en de jouwen het er goed van hebben afgebracht!

  5. blij dat je er met je hele gezelschap heelhuids bent vanaf gekomen. De beelden zijn indrukwekkend en het mag een wonder heten dat er niet nog meer slachtoffers zijn gevallen. Ik moest direct aan je denken, want je keek zo enorm uit naar dit festival ook via deze blog…Echt erg dat de natuur er zo woest heeft tekeergegaan….

  6. Pingback: Pukkelpop napret | Danielle's blog

Reacties zijn gesloten.