Gelezen: Ik ben Alice / Jan Simoen en Alice Dupont

Het is altijd weer iets om naar uit te kijken, een nieuw deel in de Slashboekenreeks van uitgeverij Querido. Voor de mensen die dit weblog nog niet zo lang volgen, Slashboeken zijn geschreven op basis van het waargebeurde levensverhaal van een bijzondere jongere en in deel 8, Ik ben Alice, geschreven door Jan Simoen en Alice Dupont staat de Belgische Alice centraal.

Alice woont in Belgixc3xab, zit in het laatste jaar van de middelbare school en het leven lijkt haar toe te lachen. Maar dat is maar schijnt want Alice vindt zichzelf dom, ze wil niet volwassen worden en gaat ineens extreem afvallen. Ze denkt dat niemand het in de gaten heeft maar als blijkt dat ze een eetprobleem en anorexia heeft komt ze erachter dat iedereen in haar omgeving allang wist wat er aan de hand was. Haar moeder stuurt haar naar een dixc3xabtiste en ze moet het gesprek aangaan met een hulpverlener. Maar daar heeft Alice helemaal geen zin in. Tot het moment dat er een ziekenhuisopname dreigt. Er is namelijk een ding dat Alice niet wil en dat is opgenomen worden in een ziekenhuis en gedwongen worden om te moeten eten via een slangetje in haar lichaam.

Of Alice de strijd tegen anorexia redt moet je zelf maar gaan lezen. Het boek leest vlotjes weg maar ik vind het persoonlijk geen topper in deze reeks. Misschien ligt dat ook aan het feit dat ik me niet kon identificeren met de hoofdpersoon. Dat neemt overigens niet weg dat het boek wellicht de ogen kan openen van andere meisjes die worstelen met anorexia.

NB: Wat jammer trouwens dat uitgeverij Querido de website van deze reeks zo slecht bijhoudt. Dat zou in 2010 toch echt beter kunnen. Gelukkig hebben we Hyves.

Advertenties