Gelopen: The British 10K @ Londen 11/07/2010 (27/28)

Als je uitgeloot bent voor de marathon van Londen, wat is dan een leuk alternatief? Ik koos voor de British 10K, een hardloopwedstrijd van (juist, de naam zegt het al) 10 kilometer door het centrum van Londen. In de week voorafgaand aan de wedstrijd begon ik toch te twijfelen of ik de afstand wel aan kon dus sjokte ik op maandag nog even 11 km door de straten van Heerlen. De rest van de week vond ik het te warm om ook maar iets te doen…

Over warm gesproken, het was in Londen niet zo warm als in Nederland maar toch. Bij de start om 9.35 u. was het nog bewolkt maar voordat ik (met oranje beesie aan mijn pet!) de startlijn passeerde was het 35 minuten later en toen bleek ineens dat mijn grote vriend genaamd 'zon' zich toch nog even wilde laten zien.
Maar terug naar het begin… Het is erg bijzonder om op een zondagochtend rond 8.15 u. een metrostation uit te lopen en omringd te worden door duizenden hardlopers die allemaal op zoek zijn naar de ene plek om je bagage af te geven. Die duizenden waren overigens ook allemaal op zoek naar dat ene toilet waar geen 'queue' was maar ook in Londen ellenlange rijen voor de 'dixies'. Meer toiletten lijkt dan de enige optie maar in het informatieboekje had ik al gelezen dat er gewoonweg geen plek is voor meer toiletten.
Daarna was het in file lopen richting de start en daar werd het principe 'wie het eerst komt, wie het eerst maalt' gehanteerd. Ik was veel te laat en stond bijna achteraan, bummer. Ik kon daardoor wel de grote meute in de 1e kilometer voorbij zien komen, gaaf. Om 10.10 u. mocht ik dan eindelijk zelf aan de bak. Het doel? Genieten maar wel proberen om binnen het uur te finishen.

Om positief te eindigen eerst de twee minpunten… Ik heb nog nooit zoveel wandelaars tijdens een hardloopwedstrijd moeten inhalen, echt ongelooflijk. En niet alleen onderweg, nee hoor, al vanaf de start moest er geslalomd worden. Iedereen moet lekker zelf weten hoe hij/zij een wedstrijd 'loopt' maar ik vond het wel raar dat sommige wandelaars 'not amused' bleken als je hup hup even inhaalde. En dan ben ik niet eens zo'n rappe loper, kun je nagaan.
Een ander minpunt was dat er onderweg te weinig water was. Er was vooraf opgeroepen dat iedere loper onderweg maar een flesje water mocht pakken maar bij temperaturen boven de 25 graden is het natuurlijk niet tegen te houden dat er lopers zijn die er twee of misschien meer nemen. Dat hield in dat ik pas bij het 8 kilometer punt (Westminster Bridge) mijn eerste slokje water kon nemen en toen was ik al bijna uitgedroogd.

Maar natuurlijk was het 10 kilometer lang genieten van de omgeving en heel bijzonder om nu langs al die bekende plekjes te hollen (en uitzicht te hebben op de London Eye en de Big Ben) in plaats van rustig te slenteren. En iedereen die de London Marathon al eens op tv heeft gezien weet dat er altijd verklede lopers meelopen en dat was bij de British 10K niet anders. Ik heb onder andere een Superman, twee Scooby Doo honden en twee bananen ingehaald. Ook bijzonder, bijna iedereen lijkt wel voor een goed doel te lopen en als ze dat niet doen loopt men voor een ziek kind, een overleden moeder en wat al niet meer. Voor jezelf lopen voelde soms een beetje egoïstisch. Enne, heel veel lopers hebben muziek op de oren. Dat zie je in Nederland ook veel bij grote wedstrijden maar hier was het echt mega en uiteraard (ik heb weinig anders gezien) loopt het gros met een iPhone * jaloers *

De finish nabij Trafalgar Square bereikte ik overigens na 58:26 minuten (Garmin gegevens hier), doel gehaald en een mooie ervaring rijker!

NB: Dit is meteen mijn trainingsupdate voor de lopende week. Net besloten dat dit een rustweek wat betreft hardlopen gaat worden :-)

Advertenties