Gelezen: Spiegeljongen / Floortje Zwigtman

Hehe, vorige week was het eindelijk zo ver, het derde en laatste deel van Een Groene Bloem, getiteld Spiegeljongen, geschreven door Floortje Zwigtman verscheen na heel lang wachten. En dat ik niet de enige was die ongeduldig begon te worden na Schijnbewegingen uit 2005 en Tegenspel uit 2007 kun je zien aan de reacties op mijn blogpost uit februari 2007. Het eerste deel kwam trouwens in september 2005 hier aan bod.

Voor de lezers die niet bekend zijn met het verhaal, hieronder in het kort het verhaal…

Hoofdpersoon van Een Groene Bloem is de jonge Adrian Mayfield die leeft aan het einde van de 19e eeuw in Londen. Door toeval komt hij in contact met Oscar Wilde en een aantal van zijn vrienden. Dat is ook het moment dat hij voor het eerst gaat worstelen met zijn homoseksuele gevoelens en met zijn afkomst. Door honger en gebrek aan geld gaat hij werken als schildersmodel voor ene Vincent Farley maar als deze voor een tijdje naar het buitenland vertrekt ziet Adrian zich genoodzaakt te gaan werken als hoer.
Maar in deel twee lijkt het leven Adrian eindelijk toe te lachen als Vincent zijn liefde verklaart aan Adrian en hem zelfs wil helpen met een opleiding tot journalist. Helaas verandert alles door het proces tegen Oscar Wilde en Vincent onder grote druk van zijn broer de ‘onnatuurlijke’ relatie met Adrian abrupt verbreekt.

In het laatste deel Spiegeljongen zint Adrian op wraak en hij doet er alles aan om het voorgenomen huwelijk van Vincent te dwarsbomen. Dat hij hiervoor bepaalde principes opzij moet zetten en in zee moet gaan met figuren die alleen uit zijn op eigen gewin deert hem niet, hij reist zelfs naar Parijs om Vincent te overtuigen van zijn fout. Helaas blijken Adrian’s handlangers een dubbele agenda te hebben en is Vincent’s broer Stuart Farley erop gebrand om Adrian voor eens en voor altijd een lesje te leren.

Ook in dit deel is Floortje Zwigtman er weer knap in geslaagd om bestaande gebeurtenissen en personages te combineren met fictieve personen zoals Adrian en zijn familie. De beschrijvingen van het Victoriaanse Londen zijn wederom om van te smullen net als die van Parijs. Volgens de achterflap heeft Floortje drie jaar onderzoek gedaan in beide steden (en maakte voor Londen onder andere gebruik van London : The Biography van Peter Ackroyd) en dat werpt zijn vruchten af. Het einde is ontroerend en ik moest zowaar een traantje wegpinken…

Net als in de eerste twee delen vind je ook in dit boek weer een uitgebreide bronvermelding van gebruikte poëzie-, proza- en liedteksten inclusief afbeeldingen. Floortje heeft een goede smaak met liedteksten van Franz Ferdinand (The Fallen), Anne Clark (Sleeper In Metropolis), The Smiths (There’s A Light That Never Goes Out) en Tori Amos (Gold Dust).

Ook mooi, achterin het boek vraagt de schrijfster aandacht voor de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens die begint met: alle mensen worden vrij en gelijk geboren. Maar waarom is homoseksualiteit dan nog steeds in meer dan tachtig landen verboden?

Aanwinst voor de boekenkast en een aanrader voor iedereen die van historische boeken houdt!

Advertenties