Gelezen: Open : een autobiografie / Andre Agassi

Het kan niemand de afgelopen weken ontgaan zijn, er is een autobiografie van de Amerikaanse tennisser Andre Agassi op de markt verschenen. Andre was overal, in de krant, op het internet en heel veel op televisie. Nu heb ik persoonlijk nooit zo veel gehad met de Agassi de tennisspeler (ik was meer van de Stefan Edberg fanatics) maar door alle verhalen was ik dermate gexc3xafnteresseerd geraakt dat ik toch besloot deze autobiografie te kopen.

Ik heb er geen moment spijt van gehad. Het is weliswaar een dikke pil en het eerste hoofdstuk, dat dan weer Het Einde heet, beschrijft op een redelijk langdradige manier een van Agassi’s wedstrijddagen van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat maar de toon is meteen gezet. Deze man heeft iets te vertellen of dat nu is over zijn vrij beroerde jeugd, zijn nogal obsessieve vader, zijn leven als tennisnomade of zijn liefde voor Steffi Graf. Na het eerste hoofdstuk raakt Andre (en J.R. Moehringer die niet op de omslag wilde als mede auteur maar met wiens hulp Andre het boek schreef) op stoom en dat heeft ervoor gezorgd dat ik het in een aantal dagen uit las.

Het geeft een indringend kijkje in het leven van een topsporter en na het lezen ervan zou je wensen dat je kinderen nooit gaan uitblinken in welke sport dan ook omdat het zoveel opoffering vraagt van de sporter maar ook van iedereen die er dicht bij staat. Je moet wel een beetje van tennissen houden anders zijn de beschrijvingen van wedstrijden wellicht niet zo heel interessant.

Conclusie: Fijn leesbaar boek waarin Agassi niet schuwt om zichzelf open te stellen. En daarmee is meteen de titel van het boek verklaard.

Advertenties