Blogkermis: Welke criteria hanteren bibliobloggers voor kwaliteit van hun eigen informatie?

Janneke nam een aantal weken geleden de zuurstok aan en startte een nieuwe blogkermis voor bibliobloggers. Het thema is dit keer: Welke criteria hanteren bibliobloggers voor kwaliteit van hun eigen informatie?
Eigen informatie? Daar maak ik ‘even’ online bronnen van want anders wordt deze post wel heel lang :-)

Maar het blijft een moeilijke vraag want hoewel ik tijdens de workshop Informatievaardigheden ‘mijn’ studenten probeer te leren dat ze online bronnen niet klakkeloos voor waar moeten aannemen maar dat het nuttig is om ze te controleren en langs een meetlat van diverse criteria (zie bv. deze of deze link) te leggen, betrap ik me er zelf vaak op dat ik niet consequent ben. En daarmee bedoel ik eigenlijk dat ik zelf meestal gevoelsmatig te werk ga. Of zou dat liggen aan het feit dat die criteria voor mij inmiddels zo bekend zijn door mijn werk als informatiespecialist dat ik er niet eens meer aan denk maar dat het een soort automatisme geworden is?

Voorbeeld: Tijdens een van de workshops wilde een student een site gebruiken over kickboksen. Volgens de student was de site perfect en afkomstig van een betrouwbare bron. Dat zal best maar een site die gedomineerd wordt door knipperende reclamebanners maakt op mij niet altijd een even gunstige indruk. Toen ik de student op de reclame wees en adviseerde om verder te zoeken werd ik verbaasd aangekeken. Dat wat voor mij vanzelfsprekend is blijkt niet altijd voor een ander te gelden.

Iets anders waar ik op let is of de bronnen door iemand uit mijn vakgebied zijn aangeraden. En ook daarin ga ik gevoelsmatig te werk. Ik volg een groot aantal weblogs en ik kan inmiddels redelijk bepalen (denk ik zelfxe2x80xa6) of de bronnen die zij geven de moeite waard zijn. Het is overigens wel leuk om tijdens deze blogkermis te lezen waarop zij die kwaliteit beoordelen. En ondanks alle commotie rond kranten, burgerjournalistiek en wat al niet meer, een artikel op de site van de BBC of The New York Times mag op meer aandacht rekenen van mij dan een artikel op De Jaap.

Er is trouwens wel iets dat ik niet meer doe! Een aantal jaren geleden heb ik een paar maanden een medicijn gebruikt dat zeer zware bijwerkingen kende. Ik heb daar destijds informatie over gezocht via de databanken die mijn werkgever aanbiedt maar dat had ik beter niet kunnen doen. Wetenschappelijke studies zorgden voor onnodige onrust en sindsdien hou ik het netjes bij de informatie die ik van de dokter krijg plus de bijsluiters bij medicijnen. Neemt niet weg dat ik destijds ook stiekem op internet ben gaan zoekenxe2x80xa6

Conclusie: Ik probeer bronnen te checken maar ga vaak gevoelsmatig te werk. Misschien wel te vaak en daarom is deze blogkermis een goede aanleiding om mijn leven te beteren en voortaan met een nog kritischer oog te kijken naar alle informatie die dagelijks over me uitgestort wordt.

Foto via

Advertenties