Gezien: Kasabian @ Live Music Hall Keulen 28/10/2009

Een van de concerten waar ik in 2009 het meest naar uitkeek was dat van Kasabian in Keulen van afgelopen woensdag. Oh ja, en dat van Amsterdam een dag eerder maar dat is uitgesteld tot 9 februari volgend jaar omdat de heren in die periode blijkbaar ook neerstrijken in Rotterdam.
Enfin, woensdag tufte ik samen met Marco (maar zonder Indindo, even wennen!) naar de Live Music Hall in Keulen. Een van de vele concertzalen die Keulen rijk is maar waar we nog nooit geweest waren. Leuke zaal trouwens maar euh, wat het nut is van een garderobe en een toilet buiten ontging mij even. En om meteen de overige drie negatieve punten van deze avond te noemen… Met bier gooien is zxc3xb3 Rowwen Hxc3xa8ze… Het massaal overtreden van het rookverbod was ook hier aan de orde en jezelf naar voren duwen ten koste van anderen en daarna iemand het zicht ontnemen gevolgd door gezellig keuvelend met je buurman de dag doornemen is ook niet echt leuk. Het leek Nederland wel…

Genoeg over het randgebeuren, er werd ook nog muziek gemaakt. Ik zag Kasabian twee keer eerder (oktober 2004 en februari 2007) en was beide keren erg onder de indruk. Voor de gexc3xafnteresseerden, hun muziek wordt op Wikipedia omschreven als: Psychedelic Rock, Indie Rock, Britpop en Electric. Check anders even hun My Space pagina en YouTube kanaal. Ik vind het in ieder geval heerlijke muziek om lekker op te dansen en dat kan vooral goed op de nummers van de eerste cd. Daarna werd toetsenist/gitarist Chris Karloff vriendelijk doch dringend verzocht de band te verlaten en daarmee verdween ook het ‘dance’ aspect voor een gedeelte van cd nummer twee. In juni van dit jaar verscheen West Ryder Pauper Lunatic Asylum, voor 99% geschreven door zanger/gitarist Sergio Pizzorno* en die is vanaf dat moment niet meer van mijn iPod af geweest. Alsof je naar een soundtrack van een Quentin Tarantino film luistert, heerlijk. Sergio omschreef het album zelf als "the soundtrack to an imaginary movie‘. Kijk aan, kijk aan.

Live speelde Kasabian een mooie mix van deze drie albums al had er voor mij wel wat meer ouder werk op de setlist mogen staan. Aan het geroezemoes in de zaal te horen was ook niet iedereen onder de indruk van een aantal rustige nummers die gespeeld werden maar die vond ik toch erg fraai klinken. Maar het is wel duidelijk, bij Kasabian moet gedanst, gesprongen en meegezongen worden en daar werd op massale wijze gehoor aan gegeven bij oudjes als Club Foot en LSF.
Marco vond het niet zo knallend als tijdens eerdere optredens maar daar ben ik het niet mee eens. Kasabian is een band die in Engeland in mega zalen staat en ik had zelf het idee dat de band daar nogal aan moest wennen ondanks de opmerking van zanger Tom Meighan dat hij ‘this small venue’ (1500) erg leuk vond. En dan te bedenken dat dit de grootste zaal was waarin ik ze gezien heb. In tegenstelling tot de twee eerdere optredens vond ik ook dat ik naar xc3xa9xc3xa9n band stond te kijken, de vorige keer was het meer een Tom/Sergio show. Het doet me in ieder geval uitzien naar het weerzien met de band in Amsterdam over een aantal maanden.

NB: Het clipje boven deze blogpost is een opname van Glastonbury 2007. Het nummer ‘Reason is Treason‘ was begin 2004 mijn eerste kennismaking met Kasabian. Helaas kan ik geen embedded versie van het clipje vinden maar het origineel kun je hier bekijken. Ik weet nog dat ik het clipje destijds heftig vond maar het nummer meteen helemaal top en dat ik de dag erna Indindo bestormde met de vraag of hij de band kende. Tuurlijk! Het zou mooi zijn als de heren dat specifieke nummer nog eens op een setlist zouden plaatsen.

*Sergio Pizzorno kan ook best aardig voetballen.

Advertenties