Prioriteiten stellen (24)

Soms moet je prioriteiten stellen en dat overkwam mij de afgelopen week. Sinds begin 2009, toen de voorbereiding voor mijn eerste marathon serieus van start ging, trainde ik minimaal drie maar meestal vier keer per week. Ik combineerde drie looptrainingen met een fietstraining en dat beviel prima. Als rasechte planner stond mijn hele agenda in die tijd vol met trainingen die ik vanwege andere afspraken vaak al weken van tevoren plande. Dat hield ik overigens ook na de marathon netjes vol. Maar de afgelopen week ging het een beetje mis.
De fiets- en fitnesstraining op maandag was prima maar vanwege een onverwachts werkgerelateerd bezoek aan Rotterdam op woensdag moest ik de intervaltraining van die avond schrappen. Dinsdag was reeds geschrapt vanwege een bioscoopdate. Dan maar op donderdag trainen? Oeps, vanwege personeelstekort werd er zowel overdag als ’s avonds gewerkt. Vrijdagavond? Hm nee, de wasmand puilde uit en het huis moest nodig gesopt worden.

Dan maar de wekker op zaterdagochtend extra vroeg zetten want ik ben zo plichtsgetrouw dat ik er minimaal drie trainingen uit wil persen in een week. Ook als dat inhoudt dat ik, geheel tegen mijn gewoonte in, twee dagen achter elkaar ‘moet’ hardlopen.
Enfin, ik liep die ochtend nog half slapend mijn rondje Steenberg van 5.44 kilometer, gewoon lekker op het gemak. Tijd? Geen idee want ik liep horloge/garminloos.
Op zondag liep niets in de soep en kon ik mijn geplande duurloopje van twee uur gewoon volbrengen. Nou ja gewoon, het was mijn eerste echte lange duurloop na Rotterdam en het was enorm benauwd. Geen zon (gelukkig) en af en toe een spatje regen. Via Hoensbroek, Retersbeek, Klimmen, Hulsberg, Wijnandsrade en Swier weer terug naar huis. Exacte details van het loopje heb ik niet want mijn Garmin viel na circa 10 kilometer uit. Vooraf dacht ik nog dat hij het wel zou redden maar niet dus. Volgende keer toch maar even opladen. Marco’s fietscomputertje gaf aan dat ik ongeveer 20.3 kilometer gelopen in 1:56, niet verkeerd dus. Mijn hele onderlijf doet nu wel pijn maar dit terzijde.
Onderweg was het trouwens druk, veel wandelaars en fietsers (Limburgs Mooiste was toch gisteren?) en vlak voor het 10 kilometerpunt heb ik zelfs nog een korte stop gemaakt om te kletsen met vrienden die aan de wandel waren. Grappig, ik werd herkend door een collega loper die na het passeren riep: "Jij bent toch Dannixc3xablle?" Euh ja, maar ik weet nog steeds wie deze meneer was.
Aan de meelezende leden van het Ratatouille Running Team kan ik melden dat ik in Hulsberg al een klein gedeelte van mijn etappe voor Vaals – Venlo gelopen heb. Inderdaad, heuvelachtig maar het gaat helemaal goedkomen. Denk ik…

De afgelopen week had ik overigens ook weinig tijd om me te verdiepen in al die trainingscentra die je als hardloper kunt gebruiken om je Garmin resultaten online of offline bij te houden. Daar moet ik echt eens een avondje voor gaan zitten, ooit een keer… Last but not least, ook de komende week is er weinig tijd om te trainen, ik zal blij zijn als ik tot aan de 12 uurs estafette op zaterdag een luttele reguliere training kan afwerken.  En al weet ik dat rust (soms) goed is, toch voel ik me dan altijd een beetje schuldig want volgens mijn eigen maatstaven is drie keer per week trainen echt het minimum.

Zijn er meer hardlopers die ‘last’ hebben van dit soort zelf vastgestelde doelen en eveneens balen als ze het niet halen? Tips om me minder ‘schuldig’ te voelen zijn welkom in de reacties.

Foto via

Advertenties