Gelopen: Rotterdam Marathon 05/04/2009

Hehe, daar ben ik ook eindelijk met mijn verslagje over mijn eerste marathon! Dat krijg je als je een dagje offline bent geweest… De lezers die geïnteresseerd zijn in het lange verslag lezen gewoon verder, de anderen kunnen direct door naar de conclusie.
Nadat ik op zaterdag mijn startnummer al had afgehaald en een rumoerige nacht in een hotel in de Witte de Withstraat had gehad mocht ik zondagochtend rond 9.45 u. dan eindelijk richting de start van mijn allereerste marathon. Veel eten had ik overigens niet achter de kiezen, met veel pijn en moeite at ik drie plakjes peperkoek en een banaan want uiteraard gierden de zenuwen door mijn keel.
Die zenuwen waren weg op het moment dat ik bij het politiebureau, waar we met een groot aantal webloggende hardlopers hadden afgesproken, Hardloper Hans tegen het lijf liep. Hij wees Marco en mij de juiste weg en bij Doelwater was het meteen een feest van herkenning! Petra, Maurice, Rinus, Martine, Ingrid, Pim, Tiny en zonen, Fred, Björn, Running Hans, Joost enzovoort enzovoort, het was zo leuk dat ik er spontaan een hyperbui van kreeg, ik leek soms wel een stuiterbal :-) Maar waar bleef DreamDuoMaatje Jacqueline toch?

Nadat Rinus me geïnterviewd had in de rij voor het toilet (goh, moest ik nu alweer naar het toilet?) was ze daar dan toch! Na de laatste foto’s liepen we samen richting startvak E dat al behoorlijk vol stond. Van Lee Towers heb ik weinig meegekregen, sorry jongen en tijd om nog eens naar de wc te gaan was er ook niet meer want hup we moesten iets na 11.00 u. meteen gaan lopen…

Jacqueline zou de kilometertijden in de gaten houden want het plan was om op 6 minuten per kilometer te starten. De eerste paar kilometers schommelden die tijden overigens enorm en eigenlijk waren we het al vrij snel eens dat dit voor ons te snel was. Als eerste op de route spotte ik trouwens Marco, net na de start en ook Jacqueline zag meteen daarna haar familie. Dat begon al goed! Op de Erasmusbrug hoorde ik ineens mijn naam en daar stond Tonny, een bekende van de sportschool, leuk. En hé, daar staan Ron, Sjan en Maria te schreeuwen en volgens mij hadden we Björn ook al gezien in de eerste 5 kilometer. Die vlogen werkelijk voorbij, het was echt genieten.
Bij kilometer 7 moest ik al plassen dus hup de struiken in. Dat was nog niet zo makkelijk want ik moest me eerst door een grote groep fietsers op het fietspad wurmen maar wonder boven wonder, het ging allemaal goed. Jacqueline liep overigens gewoon rustig door, dat hadden we vooraf zo afgesproken maar gelukkig haalde ik haar na 2 kilometer weer bij.
Nu was het vooruitkijken naar kilometer 12 en 17 want daar zouden Marco en zijn ouders staan en jawel hoor, ze hadden ons dan wel niet gespot maar ik hen gelukkig wel. Hup, eerste banaan was een feit. Uiteraard stond Björn ook daar weer ergens want waar is was die eigenlijk niet gisteren? Bij 18 moest Jacqueline naar het toilet en omdat ze al had aangegeven dat het niet haar dag was ben ik alleen verder gelopen. Toch wel jammer maar dat was nu eenmaal de deal.
Tot aan 24 kilometer ging het verder goed, ik haalde onder andere Pim in die het zichtbaar moeilijk had. Op de Erasmusbrug zag ik wederom bekenden van de sportschool, Karin en André, leuk leuk leuk. Toen was het uitkijken naar Moqub want die zou ergens rond het 28 kilometerpunt staan met een banaan, ook dat ging heel goed. Ik begon het steeds leuker te vinden want ik wist dat daarna het webloggerssteunpunt aan de beurt was. Dat passeerde ik net voor het 30 kilometerpunt, ik was zo euforisch dat ik daar zelfs mijn flesje Extran en gelletje vergat, sorry Petra en de rest!

En toen? Ja, toen begon het echt zware gedeelte… Bij 30 kilometer was ik het euforische gevoel totaal kwijt en ook om me heen zag ik taferelen die ik liever niet wilde zien. En oh jee, voelde ik daar een kramp in mijn linker bovenbeen? Ok, even een stukje wandelen, rustig wat drinken en op adem komen. Weer een stukje hobbelen tot ergens bij 32, weer een stukje wandelen, stukje hobbelen, even rekken en strekken en weer hobbelen naar het volgende kilometerpunt. Zo heb ik van kilometer tot kilometer gelopen totdat ik bij 36 weer ergens een sprankje hoop kreeg. Het was nog maar 3 kilometer tot het webloggerssteunpunt en een tijd van 4:30 zat er nog steeds in. Op een gegeven moment wist ik overigens niet meer of ik nu bij 34, 35 of 36 was maar gelukkig zijn de aanduidingen langs de weg zo groot dat je ze bijna niet kunt missen.
Toen ik Maurice weer zag wist ik dat het einde bijna in zicht was. Hopelijk is dat ook te zien op zijn videofilm… Enfin, bij het webloggersteunpunt schreeuwde Hardloper Hans me toe dat hij trots op me was en liep Running Ronald een stukje met me mee voor een *kuch* diepte interview. Verder dan de historische woorden ‘Ik ga het halen’ en ‘Ik ben een slechtweerloper, waarom heeft de hele wedstrijd de zon geschenen?’ kwam ik geloof ik niet :-)
Want daar heb ik het nog niet over gehad, voor mij was het echt heel warm, 16 graden en een fikse zon zorgde ervoor dat ik van alle drank- en sponsposten gebruik heb gemaakt en zelfs van kinderen een boterhamzakje gevuld met water heb aangenomen dat ik tot grote verbazing van diverse toeschouwers zo boven mijn hoofd leeggooide, heerlijk! Jaja, je doet gekke dingen als hardloper.

Na het interview met Ronald was het 40 kilometerpunt al bijna in zicht. Daar heb ik nog heel even gewandeld en rustig wat water gedronken waarna ik in één lange roes doorgelopen ben naar de finish. Ik spotte Moqub en Björn nog en tijdens de laatste 500 meter waren daar ineens weer Karin en André en uiteraard Marco en zijn ouders! Helemaal happy maar ook een tikje emotioneel passeerde ik na 4:25:57 de finish waar ik met tranen in de ogen Richard in de armen vloog :-) We zijn gezellig samen richting uitgang gelopen maar natuurlijk niet voordat ik mijn welverdiende medaille in ontvangst had genomen. Zo stoer! Na afloop was het trouwens super tof om Tiny en zijn zonen, Sjan, Ron, Maria, Ingrid en Petra weer te zien.

Conclusie: Na een gedegen voorbereiding en een hoop stress vooraf ben ik super blij met mijn gelopen tijd en overheerst nog steeds een gevoel van euforie. Over de eerste 30 kilometer kan ik alleen maar tevreden zijn al was het even slikken toen bleek dat ik zonder Jacqueline verder moest. Maar goed, ik heb veel alleen getraind dus ik wist dat het me solo ook ging lukken. Tussen 30 en 36 was het afzien maar het was niet zo heftig dat ik ook maar een moment gedacht heb aan opgeven. Na de finish was ik, wonder boven wonder, al snel weer fris en fruitig maar dat wil niet zeggen dat ik er niet alles uitgehaald heb want harder ging echt niet. Nee, echt niet!
En zei ik na mijn eerste halve marathon nog dat ik het nooit meer zou doen, dat gevoel heb ik nu niet al denk ik dat een winter marathon veel beter bij me past.

Wat me het meest ontroerende in de dagen voorafgaande aan de marathon maar ook tijdens en na de marathon was het meeleven van de vele vrienden en bekenden, zowel ‘in real life’ als digitaal of via de telefoon. Echt super van jullie allemaal! Ik ga ze niet allemaal persoonlijk noemen (you know who you are!) maar nogmaals bedankt! Ik heb die 42.195 meter weliswaar zelf moeten lopen maar zonder jullie steun was het me echt niet gelukt.

Meer foto’s volgen trouwens later want deze dame gaat nu eerst haar ontplofte mailbox legen, de diverse verslagjes van gisteren lezen en daarna met de benen hoog op de bank want wat voelt dat lijf brak. Zo fijn om te weten dat ik zoveel trappen in huis heb…

Update 20.16 u.: Natuurlijk moet ik er wel eentje apart bedanken, namelijk DreamDuoMaatje Jacqueline! We hebben samen naar deze marathon toegeleefd en ook al verliep het voor haar niet zoals ze vooraf gewenst had, we hebben het toch maar mooi gedaan met z’n tweetjes. Met recht een DreamDuo!

Advertenties

54 gedachtes over “Gelopen: Rotterdam Marathon 05/04/2009

  1. Wow heej!! Petje af!! Ik stond gisteren trouwens ook langs de kant te kijken (en te fotograferen), maar heb je niet voorbij zien komen. Een vriend van mijn vriendin deed mee, maar die is ergens rond de 36 afgehaakt en -gevoerd met pijn op de borst. Ik heb diep respect voor je, want ik doe het je niet na!

  2. Geweldig, geweldig, mooi verslag, prachtige prestatie. Met jouw verslag heb ik de marathon ook weer beleefd. Gefeliciteerd. Het zal niet bij deze ene blijven, schat ik…

  3. Waaaaah, jij supermeid! Je kwam, zag en overwon. Helemaal supergeweldigfantastisch. Een marathon heb je gelopen, ik kan me nog herinneren dat je ‘zei’ (lees mailde) dat je dat nog niet zo 1,2,3 zou doen. En kijk nu eens…gelopen en hoe! Ik ben ook onwijs trots op je.
    Geniet van alle aandacht, neem lekker de rust en bekijk alle plaatjes en video’s die er gemaakt zijn.

  4. waanzinnig goed gedaan ! Be proud and enjoy it ! Nu dus op weg naar de 2 de marathon in ’t korte : die van alle reacties lezen :)

  5. Grote klasse hoor!! Deze mag met recht in de prijzenkast! :-)

    Je verslag leest trouwens als een aaneengeplakte serie tweets. Is dat de volgende uitdaging? Twitteren tijdens het lopen?? ;-)

    Geniet nog maar even van deze prestatie!!

  6. Wat een geweldig verslag. Het enthousiasme spat er vanaf en je hebt “Rotterdam” tot in al je vezels meegemaakt. Ik vroeg me gisteren na afloop af wat Rotterdam nou zo speciaal maakt en kwam tot de conclusie dat het die positiviteit is. Naast het afzien, wat er nu eenmaal bijhoort, het is gewoon een pokke-end lopen, lijkt het wel of iedereen aardig is, blij, trots op elkaar en enthousiast voor het hardlopen. Of is dat mijn roze bril omdat ik nu zelf 7 maanden in Rotterdam woon? Enfin, dat positivisme zit ook zo in jouw verslag, ik word er met terugwerkende kracht weer blij van ;)

  7. Mooi en leuk verhaal … hieruit is goed te lezen dat de marathon niet ‘even’ wordt gelopen. Super dat je hem hebt uitgelopen, grote klasse hoor.

    De volgende? marathon van Maastricht? :-)

  8. GEFELICITEERD!!!!!!!.
    WOW wat een tijd en wat een mooie PR.
    Jammer dat Jac niet mee kon en verder een mooi verslag.
    Fijn je eens in het echt gezien te hebben en je bent helemaal zoals ik mij voorstelde!.
    Geniet ervan en blijf nog even in die mooie roes.
    Groet Rinus.

  9. Hxc3xa9 Dannixc3xablle, geweldig gedaan! Van harte gefeliciteerd! Wat moet dat een voldaan gevoel geven. Super!!!

  10. Welkom bij de club Dannixc3xablle.
    Het verhaal is heel herkenbaar:
    stress, afzien en tranen aan de finish.
    Je eerste marathon vergeet je nooit meer, geniet ervan.

  11. Een mooi verslag Dannixc3xablle. Je weet het nu een marathon is niet alleen het lopen op de dag zelf. Je moet het hele traject door dat maakt het ook zo een superevenement.

  12. Geweldig goed gedaan Dannixc3xablle!
    Ik had vanmorgen al gekeken bij de uitslagen van de marathon, maar toen waren jouw filmpjes nog niet beschikbaar…
    Ik kan me goed voorstellen dat je trots bent, geniet er maar lang van!
    Hoe is het nu met de spierpijn? Lukt traplopen zonder pijn? ;-)

    Oh ja, de beelden van de actie van West in het PLS heb je vast al gezien?!

    /Marc

  13. Heel boeiend verslag, proficiat met je prachtige prestatie! Mijn marathondebuut ging ook prima, ik liep 3:30 in Parijs.

  14. nogmaals Super gedaan Dannixc3xablle!!! Je hebt een superprestatie geleverd en ja, je eerste marathon vergeet je nooit meer!! Geniet heerlijk na… met een beetje geluk staat je diepte-interview over een uur on line…. toch is ie niet helemaal gelukt.. beetje veel lucht en weinig Blogparty.. :) nou ja, je commentaar is wel duidelijk hoorbaar, in heerlijk Limburgs accent :)

  15. oh.. ps: jij ook bedankt. Na mijn training van gisteravond heb ik heerlijk genoten van jouw overgebleven flesje groene sportdrank

  16. Je hebt er een mooi verslag van gemaakt. Ik dacht dat ik bij 15 km al moest lossen ;-). Maakt niet uit. Je hebt het prima gedaan. Het was geweldig samen, vooraf en tijdens, tot het 18 km punt helaas.

  17. Geweldig verslag. Het maakt ook heel duidelijk dat het iets is wat je niet zomaar doet en waar je heel veel doorzettingsvermogen voor nodig hebt. Van harte en geniet ervan.

  18. Het was een geweldige dag en ik vond het fantastisch om van jouw 1e Marathon vele foto’s te mogen maken. Dat was inderdaad einde Erasmusbrug, 2 x rond metro station Slinge , Einde Erasmusbrug (aan de stadskant) en in de laatste kilometer. Heb wel eens een weblogger gemist op een punt maar jullie niet ! ! Van Harte met de prestatie ; geniet er van – je hebt het meer dan verdiend !!

  19. Wat kan jij doordauwen zeg! Mijn conclusie, een topprestatie Dannielle. Geniet er volop van, je hebt het meer dan verdiend. (niet teveel stuiteren op de bank hoor, ha ha ha)

  20. Net als je dreamduo maatje behoor je nu tot de categorie marathon heldinnen!!!! Nogmaals petje af voor je superprestatie! En op de video loop je er na 39 km nog frisjes bij ……

  21. Je mag apetrots op jezelf zijn! Het is een mega prestatie die door 99% van de bevolking nog nooit geleverd is. De elementen zoals het weer heb je niet in de hand. En het was eigenlijk te warm met 17%. Toppertje, geniet, koop die Garmin en rust vooral goed uit!

  22. Erg goed gedaan en zo’n herkenbaar verhaal. Vrienden onderweg en uiteindelijk de krampen en pijntjes die je dwingen tot wandelen. Emotioneel over de Coolsingel en uiteindelijk de finish, ik was het ook allemaal. Hoe kapot kun je zitten?
    Van harte en gewoon weer proberen in de winter.

  23. Danielle, wat een prestatie.
    We waren zeer onder de indruk.
    Wat kwam je vrolijk en blij iedere keer voorbij.
    Zagen je bij 12, bij 17, bij het webloggerssteunpunt en bij 42.
    Voor ons ook de eerste marathon.
    Hopenlijk kunnen we nog meer marathons van jou gaan volgen!
    Onze foto’s heb ik je gemaild.
    nogmaals proficiat en succes met het trappenlopen thuis.
    Gr.
    Anne-Marie en Frans

  24. Pfff, wxc3xadl het je voorlopig niet eens nadoen.
    42km, kan me niet voorstellen hoe zwaar dat moet zijn geweest…en dus ook niet hoe trots je op jezelf moet zijn (en Marco ook natuurlijk).

    Knappe tijd..geweldige prestatie
    Rust is zwaar verdiend

  25. Van harte gefeliciteerd met je eerste marathon. Dat is een unieke prestatie. Nu is het uitrusten en nagenieten.

  26. Hoi Dannixc3xablle, Het was leuk om je nu eindelijk eens te ontmoeten in real. Van harte gefeliciteerd met je 1e marathon. Je hebt het super goed gedaan, samen met Jacq. Een wintermarathon. De midwinter was dit jaar gevoelstemp. -13. Is wat voor jou. Geniet er nog lekker van en kijk veel naar je medaille.

  27. Respect Daan! en door mee te lezen krijg zelfs ik even het gevoel dat ik een klein stukje meeliep.

    Pet af.

  28. @Allen: Het was mijn plan om op iedereen afzonderlijk te reageren (zoals ik altijd doe) maar dat is geen doen meer. Daarom aan iedereen: dankjewel voor alle reacties, ik vind het echt helemaal geweldig van jullie allemaal. Ik denk dat ik er volgend week weer een loop ;-)

  29. Mooi verslag Danixc3xablle en proficiat met het uitlopen van je eerste marathon!! Dat gevoel van euforie en ontroering herken ik en herinner ik mij nog als de dag van gisteren, toen ik mijn allereerste marathon liep (Midwintermarathon in Apeldoorn, ik meen in 1979). Gewoon het gevoel dat je het kxc3xb9nt, dat je het gehaald hebt. Het zal waarschijnlijk niet jouw laatste marathon worden. Nogmaal een dikke PROFICIAT!!!

  30. Je hebt het super gedaan, onder verre van ideale omstandigheden. Zaterdag was het beter. Maar ja, dat is nu niet meer belangrijk. De plak is binnen! Gefeliciteed.

  31. Wauw! Van harte met je prestatie en bedankt dat ik het mee mocht beleven. Geniet! Je hebt het meer dan verdiend,
    M

  32. Echt helemaal super dat je ook nog eens sneller hebt gelopen dan gepland! Een geweldige prestatie. Moest aan je denken toen ik zondag om een uur of 11 opstond ‘oh, Dannixc3xablle loopt nu de marathon’, gek idee was dat en ik hoopte ook dat het iets kouder zou zijn, maar de temperatuur heeft je niet tegengehouden de finish te halen! Nogmaals van harte gefeliciteerd en tot donderdag!

  33. Heerlijk hxc3xa9 zo’n marathon. Je hebt het dan ook maar mooi gedaan en gefeliciteerd met je behaalde 42195 meters. En dan nog een leuk en boeiend verhaal er aan vast plakken, Top Hoor.
    Geniet ervan want ook jij bent de held van de marathon geworden.
    Nog in Blijdorp geweest?
    Groetjes Rich.

  34. @Allen: Daar gaan we weer :-) Harstikke bedankt!

    Toffe foto’s en nee, niet meer in Blijdorp geweest…

  35. Zonet je fantastische verslag over je eerste marathon gelezen! Wat een enthousiasme, en terecht hoor. Ben toch stiekem een beetje jaloers omdat mijn scheve rug zo’n kilometerslange marathon helaas niet zou aankunnen. Je hebt dat fantastisch gedaan, echt waar. Dikke proficiat ! En ik vond het vreselijk leuk om je eindelijk es irl te zien. Misschien nog es overdoen op een festival, concert of xc3xa9xc3xa9n of ander loopevenement ? (btw, Vincent en ik lopen hoogstwaarschijnlijk in Eindhoven, hij de hele en ik de halve)

  36. Jij wat laat met je verslag, ik laat met mijn reactie :) Maar ik wist de uitslag al en ik vind het super wat je gepresteerd hebt! Echt om trots op te zijn, gefeliciteerd!!

  37. @Chris: Pukkelpop wellicht? In Eindhoven wordt het waarschijnlijk de halve denk ik…

    @Marina: Vond ik zelf ook :-)

    @John: Dankjewel! Ook late reacties zijn welkom.

  38. Pingback: Road2Genk : ruzie met Garmin (45) | Danielle's blog
  39. Pingback: Road2Genk : 3 down, 0 to go… (4) | Danielle's blog

Reacties zijn gesloten.