Gezien: White Lies @ Botanique Brussel 14/03/2009

Mijn verwachtingen voor het optreden van White Lies in Brussel gisteravond waren hooggespannen. Hun verrassende optreden op Pukkelpop, de fraaie debuut cd en de Oor recensie van het Amsterdamse optreden waren daar debet aan. En wat maakten ze het waar, ongelooflijk!
Nu is een concert in de Botanique en dan met name die in de kleine intieme Rotonde met krap 250 bezoekers altijd speciaal maar zelfs de band bleek onder de indruk. Zanger Harry McVeigh maakte in het eerste kwartier drie keer een opmerking over deze, ook voor hun hele bijzondere setting.

Klonk hun indie wave-achtige sound (denk Joy Division en hun moderne volgers) op Pukkelpop nog wat gekunsteld en hadden de jongens wat moeite om een eigen houding aan te nemen, in Brussel was daar geen sprake meer van. Okee, het songmateriaal is inmiddels bekend maar de nummers werden, mede dankzij het goede harde geluid, van begin tot eind op zo’n knallende en inmiddels volwassen manier gebracht dat ik me soms afvroeg of dit echt dezelfde band was als destijds op de festivalweide te Hasselt. Zelfs de bombast die deze muziek kenmerkt en het galmende stemgeluid kon ik prima hebben.
En ach, dat de band dan maar negen nummers (hun hele cd minus een) speelt en na krap 45 minuten de bxc3xbchne verlaat neem ik graag voor lief want dit was jaarlijstjes materiaal, zeker weten!

Meer over het optreden inclusief voorprogramma Haunts (best leuk trouwens) lees je later bij Headmusic. Mijn persoonlijke favoriet van gisteravond kun je hier beluisteren.

Advertenties