Knie update

Allereerst mijn excuses aan de lezers die niet van hardlopen houden. Het lijkt erop dat de laatste weken meer hardloop gerelateerde postjes verschijnen maar dat is een logisch gevolg van mijn inschrijving voor de marathon van Rotterdam. Maar niet getreurd, ik kom ook nog aan andere leuke dingen toe al schiet het bloggen daarover er vaak bij in.
In de pauze heb ik bijvoorbeeld het nieuwe boek van Steven Johnson gekocht, Londen spookstad : hoe een cholera-epidemie de wetenschap, de steden en de moderne wereld veranderde. Als Londen fanaat een must-read maar wel totaal andere koek dan dit boekje van diezelfde Johnson.

Enfin, die rechterknie dus! Hoe is het daarmee? Ik mag niet klagen zeker niet als je bedenkt dat ik zondagmiddag nauwelijks kon lopen en hierdoor in een behoorlijke dip belandde. Die heb ik redelijk weten te onderdrukken in mijn blogpost maar er was paniek in huize Blogparty. Maandagochtend ging het ietsje beter maar trappen aflopen bleef erg pijnlijk. De mensen die mijn huis kennen weten dan voldoende, er zijn er namelijk heel veel en ze zijn (bijna) niet te vermijden.

Vanwege de opmerking over mijn loophouding en het feit dat ik hier al eerder voor onder behandeling ben geweest bij een osteopaat heb ik maandagochtend meteen gebeld voor een afspraak. Vanochtend bleek inderdaad dat mijn bekken weer behoorlijk scheef stond maar eveneens dat er nog maar een minieme beweging inzat. Met andere woorden, ondergetekende, die vroeger fanatiek turnde en ontzettend lenig was, kan nu niet eens meer een fatsoenlijke knieheffing laten zien. Tel daarbij op dat ik met mijn voetjes naar binnen loop, vooral als er vermoeidheid optreedt, het parcours van afgelopen zondag niet het gemakkelijkste was, de langere trainingen, de kilometers en voilxc3 , daar komen de klachten.

Mijn bekken staat inmiddels weer wat rechter, ik ben, dankzij de osteopate die alles wat losser heeft gemaakt een tikkeltje leniger geworden en mijn knie voel ik alleen nog als ik lang in dezelfde houding gezeten heb. Ik heb nog gevraagd of het zin heeft om voor speciaal aangemeten zooltjes te gaan shoppen maar dat was niet nodig. Het is volgens haar puur een houdingsprobleem. Het leek me overigens niet handig om twee maanden voor de marathon dingetjes te gaan uitproberen dus ik was wel blij met haar antwoord. De knie tapen had volgens haar wel zin maar dan op een activerende manier of zoiets (dus niet de knie vastzetten). Dat zou ik zelf moeten kunnen mits iemand het me een keer voordoet. Daar word ik nog over teruggebeld, vraag me dus nog niet naar details.

Deze week was ik sowieso van plan om het iets rustiger aan te doen want forceren schiet natuurlijk ook niet op. Gisteren heb ik in ieder geval 20 minuten heel relaxt gefietst zonder pijn gevolgd door wat fitnessoefeningen. Voor vanavond staat er een uurtje interval op de loopband in de agenda. Ik ga ervan uit dat dit goed gaat anders springt deze dame meteen op de fiets. Wordt vervolgd in de aanloop naar Rotterdam. Daar heb ik inmiddels weer een goed gevoel over!

Foto via

Advertenties