Lord don’t slow me down (4)

Langzaam, langzamer, langzaamst was het devies van de afgelopen trainingsweek. Ja hoor, ik heb me de ‘kritiek’ en tips van een aantal mensen aangetrokken. Dat is wat ik zo mooi vind op deze blog, dat er een vorm van discussie ontstaat tussen diverse lezers waar ook anderen nog iets van opsteken!

Gelukkig mocht het op dinsdag ietsje sneller. Voortaan probeer ik elke week een dubbel loopbandprogramma af te werken, dinsdag werd dat 12 x 3 minuten. Die dubbele programma’s werk ik uiteraard iets onder mijn eigen snelheidsniveau af anders ben ik na een half uur uitgeput. Het werden 4 x 10, 4 x 11 en 4 x 12 kilometer. Ik was vooraf bang dat ik het erg saai zou vinden maar door de afwisseling viel dat nogal mee. Uiteindelijk bleek ik 6.2 kilometer te hebben gelopen.

Voor donderdag had ik een duurloop van 90 minuten in gedachten. Omdat ik mijn kilometertijden in de gaten wilde houden (6:00 / km) besloot ik om mijn ouwe trouwe Steenbergrondje drie keer te lopen. Saai maar ik weet precies waar de kilometerpunten zijn en dat telt net iets makkelijker. En potverdimme, wat was dat moeilijk! Kilometer een ging keurig op tijd, de volgende twee gingen te hard dus gas terugnemen. En maar op dat horloge kijken en mezelf proberen af te remmen. Zenuwslopend hoor :-)
Uiteindelijk heb ik me best goed aan de opdracht gehouden want ik was na 105 minuten thuis. Normaal jaag ik dit rondje in circa 91 minuten erdoorheen terwijl ik er nu 14 minuten langer over deed met een maximale hartslag van 162 en een laag gemiddelde van 145. En belangrijker, bijna een minuut per kilometer langzamer dus!
Een dag later stond er fietsen en fitness op het programma. Als een soort crosstraining wil ik ook graag nog eens gaan zwemmen maar vooralsnog bevalt het fietsen prima. Ik fietste 2x 20 minuten en raffelde drie rondjes fitness af.

Vanmorgen meldde ik me, samen met Natasja, bij het bezoekerscentrum Schrieversheide op de Brunssummerheide. De Stichting Parelloop organiseert namelijk vier trainingslopen (20/25/30/35 kilometer) in de aanloop naar Rotterdam. De eerste trainingsloop werd een aantal weken afgelast vanwege de hevige sneeuwval maar de 25 kilometer van vandaag ging gelukkig wel door. Het was heerlijk zonnig maar koud weer. Ik sloot me aan bij het groepje dat 6:30 per kilometer zou gaan lopen. Slik, nog langzamer dan donderdag dus. Onder begeleiding van twee hazen en een fietser moesten er twee grote ronden gelopen worden waarna er afgesloten werd met een kleiner rondje. En dat allemaal over en rondom de hei, geen makkelijk parcours derhalve.

De eerste 10 kilometer gingen super relaxt, ik kon nog volop praten (als ik dat al had gewild), ik transpireerde niet eens, zelfs niet we voor de eerste keer de lange Slingerberg van Brunssum richting Landgraaf op moesten. Het is natuurlijk bekend terrein voor me maar desalniettemin blijft het zwaar om daar heuvel op, heuvel af te lopen. De verzorging onderweg was prima, elke 5 kilometer stond er een drankpost waar je ook een stukje banaan kon eten. En na die tweede drankpost, na 10 kilometer ging het dus een klein beetje mis. Ik kreeg wat last van mijn rechterknie. Hxc3xa8? Mijn rechterknie? Als ik ergens nooit last van heb met hardlopen zijn het wel mijn kniexc3xabn maar deze keer dus wel. Gelukkig werd het niet erger en kon ik de rondjes gewoon uitlopen maar het baart me wel zorgen. Nu hou ik me een keer aan de snelheid, krijg ik dit als dank terug!

Uiteindelijk waren we na 25 kilometer en 161 minuten terug bij het bezoekersscentrum. Dat kleine rondje van 5 was overigens erg venijnig, de laatste 3 gingen alleen maar bergop vol door de wind. Leuk, die rondjes in Limburg…
Na afloop sprak een van de fietsende begeleiders me aan. Hij liep zelf al 58 jaar, was ook trainer geweest en verbaasde zich over de stand van mijn voeten. Dat kan kloppen, ik loop enorm naar binnen (al vanaf dat ik leerde lopen, heel lang dus) en tijdens mijn sessies bij de osteopaat een aantal maanden geleden werd daar ook enorm veel aandacht aan besteed. Deze meneer zei dat mijn knieklachten daar weleens mee te maken zouden kunnen hebben.

Conclusie (die hou ik er tot Rotterdam in): Net als vorige week 48 kilometer gelopen maar dan wel in een veel langzamer tempo. Het fietsen opgeschroefd van 20 naar 40 minuten en ach, die fitness tellen we ook nog maar mee. Met de trainingen ben ik tevreden maar de pijnlijke knie is een domper op de feestvreugde. Ik bel morgen voor de zekerheid de osteopaat en hoop dat zij er deze week nog even naar wil kijken. Maar eigenlijk hoop en wil ik dat het morgen over is!

Zowel de titel van de post als het clipje zijn afkomstig van een Oasis song en dvd. Ik zou ze afgelopen maandag gaan zien in Dxc3xbcsseldorf maar enkele uren voor het optreden werd bekend dat zanger Liam op doktersadvies 48 uur rust moet houden wegens een ‘sore throat’. Het concert wordt op 4 februari aanstaande ingehaald. Van uitstel komt hopelijk geen afstel!

Advertenties