Ik twitter, jij twittert, wij twitteren

Met deze Twitter post los ik een belofte in die ik een aantal maanden geleden deed aan jullie. Inmiddels twitter ik al maanden en nu mijn 1000e tweet in aantocht is, ga ik alsnog een poging doen om te verklaren wat er nu zo leuk is en handig is aan Twitter.

Oh ja, voor de mensen die niet weten waar dit over gaat: Via Twitter stuur je berichten (tweets genaamd) van maximaal 140 tekens de wereld in. Iedereen kan deze berichten lezen en als je zelf een account hebt kun je ervoor kiezen om de voor jou interessante twitteraars te gaan volgen. Uiteraard kunnen ze ook jou volgen, ze krijgen dan automatisch elke update op hun scherm. Er kan een verschil zitten in de mensen die jij volgt en die jou weer volgen. Dat houdt in dat een aantal tweets niet altijd even duidelijk zijn. Als een van jouw volgers bijvoorbeeld gereageerd heeft op iemand die jij dan weer niet volgt, dan lijkt het net een slow chat waar je geen touw aan kunt vastknopen. Gelukkig kun je dan wel, met een druk op de knop, het originele bericht lezen ook al volg jij die persoon niet.
Hm, volg je het nog? Zie het als een immense Wie Wat Waar database van Hyves of check de wiki pagina, dan ben je weer helemaal bij. Hier vind je de reden waarom ik maanden geleden een account heb aangemaakt.

Na de al eerder genoemde Online Conferentie heb ik overigens wel een poging gedaan om op papier (!) te zetten wat er nu zo fijn was aan live twitteren inplaats van live bloggen. In dat laatste ben ik trouwens nooit goed geweest maar dat is oud nieuws. Ik heb het papiertje nu voor me liggen en zie vier redenen:

Twitter is kort en bondig: Het gaat derhalve veel sneller dan bloggen, sowieso omdat je dat wat je wil zeggen in 140 tekens moet proppen.
Directe respons: Je krijgt meteen reacties van anderen. Vooral handig als die personen bij dezelfde presentatie zitten en jij deze personen zelf ook volgt. 
Krenten uit de pap: Je ziet direct welke interessante dingen anderen halen uit een presentatie mits je de tweets van deze personen volgt.
Samenvatting zonder er veel moeite voor te hoeven doen: Als je al je tweets achter elkaar zet heb je, als het goed is, precies eruit gefilterd wat voor jou interessant en/of opvallend was.

Bovenstaande redenen kloppen wat mij betreft nog steeds maar ja, een conferentie bezoek je natuurlijk niet iedere week dus wat heb ik er dan verder nog aan?
Dat het leuk is om op de hoogte te blijven van het doen en laten van sommige digitale en ‘real life’ vriendjes. Of dat het stoer is dat je weet wanneer Lance Armstrong een biertje in Australixc3xab doet met George Hincapie. Dat je leuke, interessante linkjes krijgt toegestuurd. En als je een vraag hebt over het een of ander je heel snel antwoord krijgt van Twitteraars die veel meer over het onderwerp weten dan jij zelf. Of dat het nog sneller is dan RSS, waardoor je dus nog eerder op de hoogte bent van nieuwe postjes van jouw favoriete bloggers.
Het grootste nadeel? Hoe meer mensen je volgt hoe moeilijker het wordt om up-to-date te blijven met alles en iedereen. Wat dat betreft is het een kwestie van goed filteren maar dat geldt denk ik met alles wat je op het net vindt. Toch?

Check trouwens eens deze blogpostjes die ik de afgelopen weken verzameld heb (vast niet compleet maar dit zijn de ‘gelukkigen’ die zijn blijven hangen), er zit er vast een bij waarin jij dxc3xa9 reden kunt vinden waarom Twitter iets (of niets) voor jou is. Voor mij zitten er in ieder geval een aantal interessante meningen tussen. Zelf ben ik van mening dat het met Twitter net zo is als met een heleboel andere dingen, je vindt het leuk of je vindt het niet leuk. Ik vind het leuk, heel vaak erg handig, soms irritant maar besef heel goed dat er morgen vast wel weer iets nieuws is waar we achteraan hollen.

Stripje via

Advertenties