Gezien: Brett Anderson @ Crossing Border – Den Haag 22/11/2008

Eigenlijk besefte ik het pas een dag later maar ook de dertiende keer dat ik Brett Anderson zag stelde hij me niet teleur! Het is totaal anders dan al die keren Suede, The Tears en Brett met band want het was pas de tweede maal dat ik Brett als soloartiest zag met alleen een piano en gitaar als muzikale ondersteuning plus Amy Langley op cello. In Dortmund was dat hele akoestische gebeuren nieuw voor me, inmiddels begint zo’n schouwburg setting te wennen. Het rustige songmateriaal, de krachtige teksten, zijn stem (die met de jaren steeds beter lijkt te worden), het nette pak en dito schoenen, het viel allemaal op zijn plek in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag waar mr. Anderson gisteren optrad tijdens Crossing Border.

Wellicht dat dit ook de reden was dat oud Suede nummer ‘Trash’ voor mij de enige vreemde eend in de bijt was. ‘Trash’ hoor ik namelijk het liefst met een voltallige band en Brett op ‘aanraak afstand’ bij voorkeur in een kleine zaal die helemaal losgaat, zoiets als dit dus. Maar de nog oudere Suede nummers zoals ‘Still Life’, ‘Pantomime Horse’, ‘The 2 of Us’, ‘The Living Dead’ en absolute uitschieter ‘The Asphalt World’ passen naadloos tussen de nieuwe nummers en dat vind ik heel bijzonder. Want ook al vaart Brett inmiddels een andere koers, het valt, ook voor hem zelf, niet te ontkennen dat hij jarenlang het boegbeeld was van Suede en ik ben heel blij dat ik die nummers zo heel af en toe nog eens live mag horen. Thanks!

Meer Brett kun je vinden bij Marco en Fred. Want dat zou ik nog bijna vergeten, het was goed en gezellig toeven daar in Den Haag ondanks het feit dat ik weinig van de andere optredens heb gezien. Zeker weten een festival waar ik ooit nog eens wil terugkeren.

Foto via

Advertenties