Gelopen: Rursee Marathon (16.5 kilometer) – Einruhr 09/08/2008

Het was een heftig dagje gisteren in de Eifel! Maar ik denk dat de zes VIPP-ers waaronder ondergetekende allen met een voldaan gevoel terug naar huis zijn gegaan. Allereerst natuurlijk een diepe buiging voor de drie die de marathon liepen! Paula haalde de finish in 3:44:09, Natasja liep een vet PR (op zo’n heuvelachtig zwaar parcours) met 3:51:51 en Peter kwam na 4:24:03 over de finish. Proficiat! Zelf liep ik samen met Ronald en Wilhelmien de ‘watjes’ wedstrijd over 16.5 kilometer. Lees verder voor een verslag…

We worden een half uurtje na de start van de marathon weggeschoten en meteen is duidelijk dat dit een zware race gaat worden. De eerste 300 meter zijn weliswaar geasfalteerd maar daarna wordt het parcours modderig, glad en ongelijk door de vele stenen, bladeren en boomstronken. Toch kunnen Wilhelmien en ik redelijk het tempo erin houden en het lukt ons zelfs om op de smalle paadjes een aantal lopers in te halen. We bevinden ons dan al in Naturpark Eifel en daar is het prachtig. Links ligt de Rursee met daaromheen veel bos en de prachtige herfstkleuren zorgen voor een magnifiek uitzicht. Maar teveel genieten is helaas niet mogelijk, voordat je het weet ga je onderuit. 

Na 6 kilometer doemt de eerste berg van 200 meter voor ons op. De meeste lopers om me heen gaan massaal aan de wandel maar ik probeer toch om het eerste gedeelte op te lopen. Dat lukt redelijk totdat het pad een bocht naar links maakt. Daar blijkt het txc3xa9 smal, txc3xa9 glad en txc3xa9 steil om te lopen en inhalen is eveneens onmogelijk. Mijn hoop op een eindtijd van onder de 90 minuten vervliegt op dat moment.
Even bijkomen dus en rustig wandelen. Eenmaal boven maak ik een foto en vervolg mijn weg over de Urfstuwdam, prachtig! Daar ligt asfalt, een verademing zeker als het na de eerste drankpost een beetje berg afgaat. We hobbelen voort tot kilometerpunt 11, waar de splitsing van de 16.5 wedstrijd en de marathon is. Hup, daar zien we ook berg twee liggen.

Die is helaas nog steiler dan berg nummer een en ook langer, 500 meter. Ik loop in hobbeltempo circa 150 meter maar dan is de koek op. Wandelen maar weer net als bijna iedereen om me heen. Gelukkig mogen we daarna bijkomen met een stukje bergaf en een tweede drinkpost waar ik bijna uitglij terwijl ik een stukje banaan xc3xa9n een bekertje drank probeer mee te graaien. Het gaat net goed! Ik laat Wilhelmien langzaam achter me en maak me op voor de laatste kilometers. Helaas heeft het parcours nog een derde berg voor me in petto, eentje van ‘maar’ 200 meter en niet zo steil. Toch lukt het me ook nu niet om deze volledig op te lopen, het laatste stukje wandel ik terwijl ik nog snel een foto met ‘bezwete’ lens maak.

Na 1:33:34 bereik ik dolgelukkig de finish, gehaald! Mijn gedachten gaan heel even naar de Zevenheuvelenloop in Nijmegen van volgende week. Als ik aan die heuvels denk moet ik glimlachen, dat wordt een makkie in vergelijking met dat wat ik net gelopen heb, zeker weten :-)

Meer foto’s kun je hier vinden.

Advertenties