Gelopen: Tilburg Ten Miles 07/09/2008

Voor de lezers die in het kort willen weten hoe het vandaag in Tilburg ging, let even op: De eerste acht kilometer gingen heerlijk, mijn kilometertijden schommelden tussen 5:11 5:17 en 5:30, na kilometer acht ging het ineens een stuk minder, bij kilometer tien kreeg ik een opleving en vanaf twaalf tot aan de finish bij zestien en een beetje was het afzien. Dit alles resulteerde in een eindtijd van 1:26:32. Doelstelling gehaald.

De lange versie…

Ruim op tijd arriveerden Marco en ik in Tilburg waar we, voordat ik aan de bak moest, nog keken naar de 3 km City Run (een soort Start To Run inclusief een hoop kinderen), de 10 kilometer voor de mannen en de Ladies Run over diezelfde afstand. Het gaf ons meteen wat tijd om te kijken hoe het parcours nu precies veranderd was ten opzichte van voorgaande jaren. Voor de 10 EM betekende dit onder andere dat je de snelle lopers niet meer zou tegenkomen en dat vond ik persoonlijk erg jammer. Ik vind het altijd enorm gaaf om die hele snelle mannen tegen te komen tijdens mijn eigen moeizame kilometers. Het  betekende wel dat ik tijdens deze editie twee keer de Fontys-vestiging van (voorheen) Personeel & Arbeid passeerde en de finish bij de Fontys Hogeschool voor de Kunsten lag.
Ergernis was er ook want tijdens de 10 kilometer wedstrijd voor de mannen stonden we een tijdje te kijken bij zo’n speciale oversteekplaats. Het lijkt me duidelijk dat het niet handig is om tijdens een hardloopwedstrijd over te steken maar tientallen andere mensen, waaronder ook hardlopers, dachten daar totaal anders over.
Een verrassing was de grootte van het speciale Tillburg Ten Miles shirt dat ik vooraf had besteld. Normaal verzuip je in die dingen dus ik dacht dat een XS prima zou passen. Niet dus, XS bleek een ieniemienie formaat te zijn en was meer geschikt voor kinderen. Gelukkig kon de meneer die mij het shirtje overhandigde mijn lieftallige glimlach waarderen dus mijn XS werd ingeruild voor een S. Daaruit bleek dat een M nog beter was geweest…
En het weer dan? Dat is namelijk altijd van invloed op ondergetekende tijdens hardloopwedstrijden. Vanaf het moment dat we in Tilburg waren heeft het alleen maar geregend. Helaas voor mij hield het circa 10 minuten voor de start ineens op met regenen. Leuk voor alle andere deelnemers natuurlijk maar ik vond het persoonlijk wel jammer.

Zoals je in het korte verslag kunt lezen ging het best goed, vooral de eerste acht kilometers voelde ik me heerlijk, het lopen ging vanzelf, ik kon veel mensen inhalen en af en toe een beetje versnellen. Daar kwam na een tijdje de klad in dus ging mijn tempo omlaag. Ik had het toen overigens al opgegeven om elke kilometer te klokken. Veel te nerveus gedoe en eerlijk gezegd kon ik toch niet harder dus leek het me beter om de klok te vergeten.
Langs het parcours stond veel publiek (ondanks het slechte weer) en was bijna overal muziek te horen. Ik ga persoonlijk niet harder lopen van nummers xc3 la ‘als de nacht verdwijnt‘ van Jan Smit maar je kunt niet alles hebben. De verzorging onderweg was prima, een aantal drankposten en een tweetal sponsposten. Na afloop was er voldoende drank en kregen we een heerlijke appel.
Tijdens het lopen varieerden mijn gedachten van: ‘Oh, wat is lopen toch fijn’, ‘Het gaat lekker nu, wanneer krijg ik een terugslag?’ tot ‘Ik loop na vandaag nooit meer’ en ‘Zou er nog iemand een startnummer voor de halve marathon in Eindhoven willen hebben?’

Maar zoals zo vaak was ik trots op mijn eindtijd van 1:26:32 en liet ik een half uur na mijn finish aan iemand weten dat ik volgend jaar gewoon weer kom hardlopen. Had ik trouwens al gezegd dat ik de eerste Fontys dame was? Dat was overigens niet zo moeilijk maar het is toch leuk :-)

Foto’s zijn er ook, met dank aan tassendrager Marco.

Advertenties