Pukkelpop VI

Pukkelpop 2008 zit er weer op! Eerst maar even de minpuntjes van dag drie… Allereerst was daar de meer dan overvolle Marquee tijdens het optreden van MGMT. Niet alleen de tent was propvol maar ook om en nabij de Marquee was er geen doorkomen aan. Het bleek niet eens mogelijk om het optreden te volgen op een videoscherm. Deze ‘must see’ band heb ik derhalve aan me voorbij moeten laten gaan en dat overkomt me niet vaak in Hasselt.

Ook het optreden van Bloc Party op de Main Stage viel me tegen. Muzikaal zat het allemaal goed in elkaar, laat daar geen twijfel over bestaan, maar het bandje waar ik jaren geleden voor viel in de kleine Club tent van Pukkelpop is een andere band geworden. Bloc Party is groot geworden, hxc3xa9xc3xa9l erg groot zelfs maar op de een of andere manier weet het me live niet meer te raken. En eerlijk is eerlijk, ik zie mezelf echt niet op de eerste rij staan tussen tientallen bakvissen die bordjes omhoog houden met teksten als ‘Kele, we are pregnant‘, ‘hug me‘, ‘kiss me‘, ‘Russel xe2x9dxa4 ‘ en ‘take us backstage‘.

Maar niet getreurd, er bleek nog genoeg moois te beleven op de laatste dag. Dankzij de overvolle Marquee en het mislopen van MGMT kwam ik terecht bij de Main Stage waar ik aangenaam verrast werd door de Manic Street Preachers. Hun ‘best of’ cd staat hier in de kast maar live zag ik ze nog nooit. Goede band, lekkere sound en een flink aantal bekende singles (Oh, is dat nummer ook van de Manics?). Een fijn optreden waarbij vooral zanger James Dean Bradfield een ontzettend sympathieke indruk maakte.
In de Dance Hall zag ik de jonge gastjes van The Whip. Ondanks mijn pijnlijke voeten kregen ze me met hun electrorock om half een in de middag al een beetje aan het dansen. Een prestatie van formaat :-)
Toch gingen de voetjes pas echt van de vloer tijdens Chrome Hoof in de kleine Chateau tent. Volgens het Pukkelpop ABC maken deze, in glitterjurken verklede, Engelsen powerfunk met een vleugje Death Metal (zie ook de cd recensie op Headmusic). Laten we het daar dan maar op houden :-) Energiek optreden mede dankzij zangeres Lola Olafisoye.

Een volledig sfeerverslag in foto’s kun je binnenkort hier vinden. Het was overigens een bewuste keuze om per dag maar drie bandjes te beschrijven en daarom verwijs ik graag naar Marco, Mart, Indindo, Neilz en Ray. Zij waren er ook en bloggen hopelijk vroeg of laat eveneens over deze 2008 editie.
Zo, nu mijn stem nog even terugvinden. Die ben ik namelijk tussen vrijdagavond en zaterdagochtend kwijtgeraakt en ik heb hem nog steeds niet gevonden…

Chokri, tot volgend jaar!

NB: Niet alleen de bandleden van Chrome Hoof droegen een glitterjurk op het podium, zie foto. En ja, mijn pijnlijke voeten tijdens dit driedaags festival komen een aantal keren terug in de verschillende verslagen. Degene die daar een oplossing voor heeft kan zich bij mij melden ;-)

Advertenties