Little Green Bag

Zoals bekend reisde ik dinsdag met de Eurostar trein van Londen naar Brussel. Na wat telwerk bleek het mijn 15e terugreis vanuit Londen te zijn. En dan te bedenken dat ik nog steeds niet alles gezien heb… De trein is verreweg mijn meest favoriete vervoermiddel om naar Londen te reizen maar eerder reisde ik ook al met de boot vanaf Calais en Hoek van Holland en vorig jaar was er het vliegtuigexperiment met Ryanair. Dat laatste viel behoorlijk tegen en niet alleen omdat mr. Headmusic de hele reis met zijn benen opgevouwen heeft moeten zitten vanwege de wel heel beperkte beenruimte.

Nee, als je het geluk hebt om dicht bij de Belgische grens te wonen is de Eurostar de meest comfortabele oplossing. En niet eens gek veel duurder, vorig jaar bleek het het verschil in het voordeel van de vliegreis, na alle extra kosten, maar xe2x82xac 18,00 per persoon. Nog iets, in de trein heb je altijd een gereserveerde plek zonder extra kosten, kom daar maar eens om bij Ryanair.

Maar het grootste voordeel is toch wel dat de bagage- en grenscontroles iets soepeler lijken te zijn op een treinstation. Dit in schril contrast met het overspannen gedoe op Stansted vorig jaar waar diezelfde mr. Headmusic ineens zijn schoenen moest laten inspecteren, mijn stroomkabeltjes van telefoon en iPod in rugzak voor paniek zorgde en ach ja, de jam voor ma Headmusic mocht toch echt niet in de handbagage. Ok, dat laatste was niet slim van ons want we hadden beter moeten weten na het lezen van alle voorschriften maar de manier waarop we op het vliegveld terecht werden gewezen was ronduit beangstigend.

Nee, dat ging afgelopen dinsdag op St. Pancras International een stuk relaxter. De ‘bagage check meneer’ had ‘iets’ gezien in mijn handtas en nadat een collega van deze meneer me gevraagd had of het echt mijn tas was, ik de tas zelf had ingepakt en ik hem niet onbeheerd ergens had achtergelaten begon hij heel voorzichtig mijn tas uit te pakken. Ik wist dat er niets bijzonders in zat maar op een of andere manier vond ik het hele gebeuren erg gxc3xaanant.
Tja, ik weet niet of iedereen op de hoogte is van de inhoud van een handtas maar in de mijne zit flink wat ‘zut’ met als gevolg dat het behoorlijk wat tijd vergde voordat de tas leeg was, ook omdat die van mij nogal wat zijvakjes kent :-) 
Het irritante was dat men niets kon vinden, niet in de tas, niet tussen al mijn spulletjes, niet in mijn cameratasje, niet in mijn beurs en ook niet in mijn brillenkoker. De boosdoener bleek uiteindelijk een kleine deodorant spray te zijn en na circa 10 minuten mocht ik mijn tas weer inpakken.

Maar ach, gelukkig reis ik niet naar de Verenigde Staten en heb ik nooit een laptop bij me want door verscherpte maatregelen heeft douanepersoneel daar inmiddels het recht om laptops, pda’s, iPods en andere elektronische apparaten in beslag te nemen voor onbepaalde tijd en het mag nu ook zonder specifieke verdenking. Zie het bericht in de Washington Post. En voor de lezers die binnenkort naar de VS gaan, check de pdf voor de nieuwe regels.

Link via
Foto via

Advertenties