Sar

Het voelt als mosterd na de maaltijd want de CL finale tussen Manchester United en Chelsea van gisteravond is natuurlijk al her en der besproken. Eerlijk, ik heb alleen de 1e helft gezien want tijdens de 2e helft lag ondergetekende al heerlijk te pitten :-) Dat klinkt vast een tikkie vreemd voor een voetbalfan maar het is een feit dat voetbal op tv me nu eenmaal niet zo kan boeien. Ik zie bijna nooit live-wedstrijden op tv en vraag me oprecht af of de neutrale toeschouwer op vrijdagavond gexc3xafnteresseerd is in Heracles tegen De Graafschap? Ik in ieder geval niet. Voor mij is voetbal net iets meer en dat ietsje meer krijg ik bij wedstrijden in het stadion erbij geleverd in de vorm van een toffe sfeer (vooral bij winst) maar vooral door het ‘geouwehoer’ met vrienden die om me heen staan. Of zoals een van mijn buurmannen (jaja, er staan vrijwel alleen kerels voor, achter of naast me!) het een keer treffend verwoordde: Ach, voor het voetbal kom ik hier allang niet meer…" :-)

Maar goed, terug naar de CL finale van gisteren. Twee rijke Engelse clubs speelden in Moskou een potje voetbal en als voetbalfan kies je dan uiteraard een favoriet. Ik was voor Manchester United, om precies te zijn, ik was voor Edwin van der Sar! Deze generatiegenoot beleefde eindelijk zijn Van Breukelen moment* door de penalty van Anelka te stoppen en daarmee zijn club de Cup met de grote oren te bezorgen!
Ik maak me nu al zorgen voor het Nederlands Elftal want wie gaat Edje opvolgen als hij er ooit mee stopt? Misschien wil hij het nog twee jaar volhouden tot het WK van 2010 in Zuid-Afrika?

Forza Sar, de voetbalwereld ligt voor heel even aan jouw kicksen!

* Binnenkort in de nieuwe Van Dale?

free music

Advertenties