Een papierloze toekomst?

Toen ik net na mijn afstuderen een sollicitatiegesprek had op de Fontys Pabo Roermond werd door xc3xa9xc3xa9n van de leden van de sollicitatiecommissie gevraagd of ik dacht dat er over tien jaar nog boeken zouden bestaan. Sterker, bestond er dan nog papier? Dat gesprek vond plaats in augustus 1994 en volgens mij heb ik toen geantwoord dat papier nog wel een tijdje zou overleven. Waarschijnlijk was dat het foute antwoord want het baantje ging aan mijn neus voorbij. Via een omweg belandde ik een jaar later alsnog op de Pabo en de rest is geschiedenis :-)

Waarom ik daar nu op terugkom? Omdat ik vandaag een artikel las in de NY Times over de hoeveelheid papier die er in je huis aanwezig is of beter gezegd, niet meer aanwezig is. Als een van de voorbeelden wordt het gezin van ene Chris Uhlik, werkzaam bij Google, genoemd. Deze meneer schijnt samen met zijn gezin een vrijwel papierloos leven te leiden. Ik weet niet hoe hij het doet maar bij deze feliciteer ik hem van harte.
Ok, ik ben verknocht aan mijn computer, mijn digitale leven en ik ben de eerste om toe te geven dat ik heel veel online bewaar, van bookmarks tot documenten en foto’s. Een telefoongids of Gouden Gids in papieren vorm is al jaren niet meer in huize Blogparty terug te vinden.
Daarentegen heb ik nog steeds ouderwetse woordenboeken, zoek ik nog regelmatig iets op in de papieren versie van OOR’s Popencyclopedie, laat ik de leukste foto’s nog altijd afdrukken om ze daarna in te plakken in een fotoalbum en neem ik regelmatig een boek ter hand. Je weet wel, met pagina’s die je moet omslaan enzo.
Ik wil best geloven dat er met de komst van ebook-readers zoals de iLiad of de Kindle een revolutie op komst is. Maar ik moet de eerste persoon nog tegenkomen die me zo enthousiast weet te maken dat ik in plaats van een GPS horloge een iLiad aanschaf.

Ik denk dat het bij mij vooral de combinatie is die ik zo prettig vind. Ik lees sommige stukken van een scherm maar ik print ook weleens wat. Ik vind het heerlijk om door een boek te bladeren en neem altijd tijdschriften mee als ik een keertje met de trein op pad ga. Daarentegen bewaar ik op mijn werkplek zo weinig mogelijk op papier. Dat komt wellicht omdat iedere medewerker in Sittard maar een metertje kastruimte heeft, dan is het niet vreemd dat er af en toe eens iets in de papierbak verdwijnt.
Maar xc3xa9xc3xa9n ding weet ik zeker; als me bovenstaande vraag nxc3xba gesteld zou worden in een (sollicitatie)gesprek, dan zou er een iets genuanceerder antwoord volgen. Ik had in 1994 echt niet kunnen bevroeden wat er nu reeds digitaal te vinden xc3xa9n te raadplegen is. Wat dat betreft vind ik het een geweldige tijd met al die (technologische) ontwikkelingen die niet te stoppen zijn.

Hoe zou het over veertien jaar zijn?

Advertenties