Halve Marathon – Eindhoven 14/10/2007

Tjee, wat heb ik last van vermoeide benen maar wat was het een leuke en gezellige dag gisteren in Eindhoven. Nadat ik mijn chip en Fontys shirtje had opgehaald trof ik bij cafxc3xa9 ’t Mulderke meteen een aantal webloggers waaronder oude bekende Hans. Maar eindelijk ook Petra, echt tof om elkaar een keer in het echt te zien. En we herkenden elkaar ook meteen, leuk! :-) Voor de kroeg genoten we van het zonnetje en de doorkomst van de snelle mannen en vrouwen op de hele marathon waaronder de Limburgse ‘local heroes’ Roger Smeets en Inge van Bergen. Damn, wat gaan die snel!

Na wat getwijfel over de kleding (topje, oranje shirtje of toch het Fontys shirtje) besloot ik uiteindelijk voor een top te gaan. De temperatuur was in de zon inmiddels behoorlijk gestegen en ik begon al langzaam nerveus te worden. Na het omkleden trof ik Maurice, een van de hazen voor een tijd van 1:59:30. Vanwege de enorme drukte (waarover later meer) zag ik zijn groepje in het startvak helaas niet meer terug dus besloot ik, net als vorig jaar, in mijn eentje te lopen en maar te zien waar ik uiteindelijk zou eindigen. Een verbetering van mijn PR (1:52:39) zat er sowieso niet in maar een tijd onder de 2 uur zou fraai zijn.

Al vanaf km. 1 was het duidelijk dat deze editie heel erg druk was. Gelukkig ook langs de kant, dat werkt sfeerverhogend maar vooral druk met lopers. Het was voornamelijk ingehaald worden, zelf lopers inhalen via stoep of berm en drukte bij de drankposten waardoor ik de eerste waterpost al voorbij was voordat ik er erg in had. Ik had steeds de hoop dat het rustiger zou worden maar het bleef druk, druk, druk. Bij 10 km zat ik op 58:18 en ik vermoedde toen al dat het moeilijk zou worden om onder die 2 uur te finishen maar in tegenstelling tot vorig jaar had ik nu wel meer over op het einde. Vanaf kilometer 16 kon ik nog een lekker tempo lopen (ondanks dat ik daar bijna onder een kinderwagen kwam, handig die overstekende toeschouwers) en de laatste 2 kilometer had ik graag nog wat versneld. Maar helaas, de straatjes werden op het einde zo smal dat inhalen onmogelijk werd. En die eindsprint op de laatste honderden meters ging me ook niet meer redden, 2:00:47. Aaaggghhrrrr, wat een baaltijd!

Had ik wat minder moeten tutten in het begin? Had ik een drankpost moeten overslaan? Had ik me niet zo moeten ergeren vanwege het feit dat ik bijna onder een kinderwagen kwam? Had ik nog meer lopers moeten inhalen desnoods met wat geduw en getrek? Nee, het is goed zo! Na een nachtje slapen ben ik toch een beetje trots op mezelf. Ondanks het waardeloze zomerseizoen en mijn kwakkelende gezondheid heb ik het toch maar weer gedaan en dat ook nog eens in een weertje dat tijdens hardloopwedstrijden niet tot mijn favorieten behoort. Mijn gezicht is zelfs een beetje verbrand en dat in oktober.
Na afloop bleef het trouwens megadruk, zowel in het uitloopgebied waar de medailles uitgereikt werden alsmede bij de drankposten, ik werd er soms een beetje akelig van, platgeduwd worden door mensen als je net 21.1 km. gelopen hebt is niet fijn.

Gelukkig was er een warm onthaal voor Marco (bedankt voor de drankjes, de banaan en de aanmoedigingen!) en ondergetekende toen we uiteindelijk weer bij ’t Mulderke aankwamen. Daar hebben we genoten van een paar heerlijke drankjes en trof ik ook nog even Jim en Richard. Hartstikke tof om iedereen te zien! Doen we het over op 16 december in Mesch na de Mescherbergloop?

Meer over de dag van gisteren vind je bij Hans, Petra, Maurice, Jim en Richard. En natuurlijk zijn er foto’s.

NB: Loopmaatje Wendy liep uiteindelijk 1:49:00, top!

Advertenties