Gelezen: Wikinomics / Don Tapscott & Anthony D. Williams (gevolgd door een overpeinzing…)

Fascinerend boek, Wikinomics. Het kwam al eerder ter sprake maar ik heb het nu pas uit. Ik moet ofwel sneller gaan lezen of meer tijd besteden aan lezen want mijn ‘to read’ lijstje groeit nog steeds gestaag. Eigenlijk heb ik weinig toe te voegen aan de recensie op de weblog van Erwin Blom. Hij beschrijft op een duidelijke manier de essentie van het boek en wat de schrijvers ermee willen zeggen. Een gesloten onderneming die niets met zijn klanten wil delen zal zijn kansen op succes steeds kleiner zien worden. De belangrijkste kenmerken van Wikinomics zijn (ultra kort): openheid, uitwisseling, delen en globalisering. In het boek worden een groot aantal praktijkvoorbeelden beschreven van bedrijven die succesvol werden toen ze de ‘wikinomic proef’ doorstonden. Mooi is het verhaal over ‘The Wiki Workplace’, de wiki als communicatiemiddel in bedrijven.
Ik moest tijdens het lezen af en toe even aan onze eigen mediatheek wiki denken. Eerlijk is eerlijk, ik voeg nauwelijk iets toe en gebruik de wiki voornamelijk om contactgegevens van andere mediatheken op te zoeken en beschrijvingen van databanken te checken. Ik zie het ook niet als een communicatiemiddel tussen collega’s, die rol vind ik meer geschikt voor onze weblog.

Die laatste wordt nu voornamelijk gebruikt voor het plaatsen van nieuwtjes en links op Fontys vakgebieden maar echt gecommuniceerd wordt er zelden. En dan heb ik het bv. ook over het aantal reacties. Zie deze blogpost voor meer informatie over reageren en reaguren.
De hoeveelheid geplaatste berichten zijn overigens enorm (xc3xa9n ook waardevol) maar ik mis de eigenlijke kennisdeling, de reacties van anderen waar je van kunt leren xc3xa9n een eigen inbreng. Dat gaf ik gisteren ook reeds als reactie op een post van collega Jeroen. Zijn idee om het een keer te bespreken tijdens een studiedag juich ik van harte toe. Maar of het zal helpen? Door het geringe aantal reacties voel ik me soms zelfs geremd, zie je je eigen naam weer drie keer links op dat scherm staan.

Het is overigens geen kritiek naar mijn collega’s toe, het is een constatering. Iedereen legt zijn prioriteiten tenslotte ergens anders en heeft daar zijn eigen redenen voor. En nog iets, deze post zou ik in aangepaste vorm ook op de mediatheekweblog willen plaatsen maar op een of andere manier voelt het beter om het eerst hier te publiceren omdat het dan niet onder de Fontys vlag geplaatst wordt. Dit is tenslotte MIJN blog en niet dat van mijn werkgever.

Genoeg voor nu, tijd voor een lang weekend, tijd om in een nieuw boek te starten :-) Dag dag!

Advertenties