Gezien: China Blue (het arbeidsleven van een losse draadjesknipper)

Schrijnend, de documentaire China Blue die gisteravond te zien was op Nederland 2 in de VPRO documentaire reeks Tegenlicht. Hij is al een tijdje uit maar ik heb de release blijkbaar gemist. In China Blue wordt de 16-jarige Jasmine gevolgd die net als miljoenen landgenoten het platteland verlaat om in de grote stad te gaan werken. Ze komt terecht in een jeansfabriek waar ze werk vindt als losse draadjesknipper. Elke jeansbroek die ze in handen krijgt wordt vakkundig ontdaan van alle losse draadjes die er na de productie aan zijn blijven hangen. Per spijkerbroek is dat 30 minuten werk en het levert haar 5 eurocent op. Daarbij wordt overwerk niet uitbetaald en wordt eten en huur voor haar kamertje ingehouden op het loon. Een soort Cyberkoelies maar dan in een spijkerbroekenfabriek.

Triest werd ik ervan, de uitbuiting, de schandelijke lage lonen en het feit dat de jonge arbeiders eigenlijk geen keuze hebben en aan hun lot worden overgelaten. De familie rekent op hun salaris dus ze moeten wel. Je gaat na deze documentaire echt heel anders naar de spijkerbroeken in je klerenkast kijken! En naar China natuurlijk, als je dat al niet deed. Denk gewoon even aan Tibet. Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat er in China volgend jaar Olympische Spelen worden gehouden.
De documentaire wordt woensdag 16 mei om 14.30 u. via Ned. 2 herhaald of check Uitzending Gemist.

NB: En natuurlijk maak ook ik me schuldig aan het feit dat ik de prijs van kleding meestal verkies boven zgn. verantwoorde kleding die (vaak) een stuk duurder is. Maar het is nooit verkeerd om weer eens te zien in welke gelukkige omstandigheden wij hier werken en leven…

Advertenties