Onderwijsvernieuwing

Een aantal maanden geleden was ik op, een door IHOL georganiseerd symposium waar o.a. professor Wim Veen sprak over de vrijetijdsbesteding van jongeren en hoe de bibliotheek daarop kan inspelen. Ook kwam toen ter sprake dat de jonge generatie op een andere manier leert dan ‘wij vroeger’. Genoemde professor duikt weer op in het verslag van Gerard Bierens en Patrick Klaassen over de Surf Onderwijsdagen al was het alleen maar omdat zijn presentatie van toen raakvlakken heeft met de presentatie die Marc Prensky gisteren gaf tijdens de Onderwijsdagen.

Ik leer uit het verslag van Gerard en Patrick dat volgens Prensky het meeste leren niet meer op school plaatsvindt maar thuis, via bv. Google, instant messaging en het spelen van digitale spelletjes. Het huidige onderwijs biedt voor deze generatie geen uitdaging meer en daarom zou het omgevormd moeten worden. Nee, ik ben niet overtuigd en dat was ik ook al niet na het IHOL symposium. In theorie vind ik het allemaal erg mooi klinken maar in de praktijk merk ik soms bitter weinig van de kennis waarover een gemiddelde student zou moeten beschikken. Natuurlijk kan ik alleen oordelen over hoe studenten zich gedragen in een mediatheek (en niet in een onderwijssituatie) maar blijkbaar verwacht ik op dat gebied iets te veel van de gemiddelde student. Ik verbaas me bijvoorbeeld dagelijks over het feit dat een groot gedeelte van de studenten niet weet hoe een catalogus werkt en eigenlijk ook geen zin en/of tijd heeft om zich erin te verdiepen. Het is namelijk vxc3xa9xc3xa9l makkelijker om het aan de mevrouw/meneer van de informatie balie te vragen want dat is lekker makkelijk (en dan kunnen ze ook nog net de bus naar huis halen want te lang op school rondhangen is zonde, je kunt je tijd tenslotte veel beter besteden). Helaas hebben we op mijn werkplek het motto dat studenten zelf moeten leren zoeken en dat ze het dus eerst zelf moeten proberen. De meeste studenten lukt dat vrij aardig maar bij een aantal studenten vraag ik me weleens af of ze ooit een bibliotheek bezocht hebben, een catalogus geraadpleegd hebben of ooit gezocht hebben in een internet zoekmachine. Volgens Prensky (zelf ontwerper van diverse games) zou men bij het ontwerpen van onderwijs uit moeten gaan van dezelfde principes als bij het ontwikkelen van complexe games. Misschien dat we bij Fontys de workshop Informatievaardigen ook als spel moeten gaan aanbieden? Ik ben geen onderwijskundige dus misschien (hoogstwaarschijnlijk) sla ik de plank volledig mis maar soms vraag ik me weleens af of we niet te ver doorslaan in de drang naar onderwijsvernieuwing? Vorige week viel mijn oog toevallig op de folder van onze pabo opleiding met als prominente slogan ‘de pabo ben je zelf’. In de folder stond o.a. te lezen dat in de opleiding vooral de nadruk ligt op het competentiegericht leren. Studenten moeten tijdens de opleiding zelf iniatief nemen, vragen stellen en een eigen kennishuis (?) bouwen. Ok, een groot aantal studenten hebben dat iniatief en zijn serieus met hun studie bezig maar ik zie ook genoeg studenten waarvan ik me afvraag of ze na 4 jaar bekwaam genoeg zijn om hun vak uit oefenen (in dit geval voor een klas met jonge kinderen staan en kennis overbrengen). Misschien ben ik te negatief en valt het allemaal best mee maar het is wel heel jammer dat een aantal studenten nog steeds het tegendeel bewijzen!

Advertenties